Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811120-60054S2

Date of Document: 2003-02-09

نگاه منتقد گفت وگو با گروه بازيگران نمايش; ولش كن بره از انگليس سه سرباز احمق مهدي مقدم نمايش ولش كن بره از كشور انگلستان كاري گروهي است كه توسط سه هنرمند; ديويد سانچ اسپانيايي، خاوير مارزان اسپانيايي و جان نيكلسون انگليسي بازيگري و كارگرداني شده است. آنها شركت نمايشي پيپوليكوس را در سال 1995 با هدف اجراي كمدي هاي ملي و بين المللي راه اندازي كرده و تاكنون در كشورهاي مختلف از جمله آلمان، اسكاتلند، استراليا، بنگلادش، هند هنگ كنگ و... اجرا ولش داشته اند كن بره در سال 1996 طي 7 هفته آماده شده است و با اجراي خود در تهران دريافتند كه در همه جاي دنيا مي توانند ارتباط لازم را با تماشاگران خارجي برقرار سازند، براي آنكه آنها هدفي جز خنداندن ندارند. ديويد سانچ سرپرست گروه است كه دوره هاي عروسك گرداني پانتوميم و دلقكي را گذرانده و در سال 1991 از مدرسه بازيگري انگلستان فارغ التحصيل شده است. با اعضاي اين گروه با همكاري حسين مبارك آبادي، مترجم، درباره چند و چون نمايش ولش كن بره گفت وگو كرده ايم. علت * علاقه گروه به كمدي؟ چيست كارهاي نمايشي ما بيشتر متاثر از نمايش هاي دهه 20 تا 50 ميلادي اروپا است. علاقه ما به نمايش از اين روست كه ما خود اين نمايش را خلق كرده ايم. از روزي كه به يك سالن نمايش رفتيم و بعد از هفت هفته تمرين اين نمايش را به اجرا گذاشتيم در واقع اين نمايش از ذهن ما بيرون پريد. * چه طور شد كه فانتزي را انتخاب؟ كردند دليل خاصي پشت قضيه نبوده است، تنها چيزي كه براي ما مهم بود، اين بود كه خودمان مي خنديديم. در * واقع نمايش در يك پادگان شروع مي شود كه يك جاي بسته است اما نمايش با سفر همراه مي شود، چه تحليلي در پي اين جريان؟ هست شما به هيچ وجه نبايد تصور كنيد كه مسئله روشنفكري يا فلسفي پشت اين قضيه وجود داشته است. ما نمايش و بازي ها را طوري طراحي كرديم كه تماشاگر هر طور كه مي خواهد نمايش را تجزيه و تحليل كند. گرچه محل يك پادگان هست ولي در همان حال آن سه سرباز مورد خاصي را بررسي مي كنند. در * مورد هفت هفته تمرين نمايش و چگونگي برقراري حس مشترك بين خودتان صحبت كنيد. تمرين شروع مي شود و ما در راستاي تمرين حداكثر بعد از پنج جلسه تمرين به نقاط مشترك بعد مي رسيم يك ايده يا يك حس مشترك را پيدا مي كنيم و بعد روي آن كار مي كنيم و آن را پرورش مي دهيم بعد همان صحنه را در معرض ديد تماشاچي مي گذاريم و بعد به خودمان اين حق را مي دهيم كه تغييراتي در نمايش ايجاد كنيم. مثل امروز كه نمايش اجراي اول با نمايش اجراي دوم متفاوت بود چرا كه تغييراتي در نمايش دوم داده بوديم. چه * قدر در هر اجرا بازي هاي بداهه؟ داريد حدود پنج درصد بازي ها بداهه هستند. هيچ * موقع متن خاصي براي تمرين؟ داشته ايد نه خير. هر چيز كه مي بينيد از ذهن ما بيرون آمده و حفظ شده است. فقط تنها يك ايده است كه مي تواند آن را تغيير دهد. اگر شما حركت بداهه اي مي بينيد اين درك مشترك ماست كه مي بايست تغييري ايجاد مي شده كه شده. ما تلاش مي كنيم در هر موقعيتي كه هستيم توجه خاصي به هسته اصلي ايده داشته باشيم و آن را نوتر ببينيم. بيشتر گروه ها قبل از اجراي نمايش در اروپا تمرين زيادي مي كنند ولي ما اين طور نيستيم. چرا كه ما نمي خواهيم دچار هيجان شويم كه نكند قسمتي را فراموش كنيم. ما در صحنه خيلي راحت هستيم. چرا كه آن شرايط كمي حرفه اي تر است ولي ما مي خواهيم كه در صحنه راحت باشيم. ما * در ايران بداهه پردازي هاي هنرمندانه تر را به خصوص در نمايش هاي روحوضي كه در واقع از هيچ نمايشنامه اي تبعيت نمي كند، داريم. آيا شما با اين نمايش آشنا هستيد و از نمونه مشابه آن، كمديادلارته تقليد؟ نكرده ايد نه خير. در * طراحي صحنه هيچ گونه هماهنگي و نظمي در كمپوزيسيون و پرسپكتيو رعايت نشده است.؟ چرا همان طور كه ديديد نمايش توسط سه سرباز احمق اتفاق مي افتد كه هيچ نظمي در كارهايشان ندارند. پس در واقع ما نمي توانيم از صحنه اين نمايش توقع يك نظم و هارموني را داشته باشيم. پس * در واقع مي توانيم نتيجه بگيريم كه خارج از ريتم بودن قسمت پاياني نمايش نيز از اين الگو تبعيت مي كند. نمي توانم به سوال شما جواب دهم چرا كه احساس مي كنم اين نظر شخصي شماست. و تكرار مجدد نمايش در ده دقيقه پاياني نمايش سرعت مي يابد تا ما بگوييم كه مي شد در ده دقيقه نمايش را اجرا كرد و اين مسئله صرفا براي بيشتر خنداندن تماشاچي بوده و اينكه اين سه سرباز احمق در يك دايره قرار گرفته اند و احمقانه ترين كارها را دائم تكرار مي كنند چون مي بايست ناهماهنگي زيادي وجود داشته باشد تا حالت آنارشيستي غالب بر فضاي نمايش بشود. مي خواستم * بدانم كه شما اثر خود را يك تئاتر مي دانيد يا؟ نه بله. ولي * ما در ايران اين گونه نمايش ها را بيشتر يك شو يا ميان پرده تلويزيوني مي دانيم تا يك تئاتر. بله اين تركيبي از شو، عروسك گرداني، فنون دلقك بازي و ميان پرده هاي تلويزيوني است. معمولا * چند نمايش در طول سال به اين شكل انجام؟ مي دهيد حداكثر يك نمايش در سال كه البته اين نمايش در كشورهاي زيادي مثل هنگ كنگ، استراليا، هند و آلمان اجرا شده و با توجه به استفاده از زبان آن كشور در راستاي نمايش مورد توجه تماشاچيان قرار گرفته و امروز نيز در ايران اجرا مي شود.