Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811120-60044S4

Date of Document: 2003-02-09

ميز مستعمل با نايلون مندرس رئيس صددرصد _ 10 پروين امامي از جمله خاطرات به يادماندني سفر، مراسم ناهارخوراني بود كه اهالي منطقه اي در نزديكي كوفه، در روز راي گيري به افتخار ميهمانان خارجي خود (خبرنگاران ) بر پا كرده بودند. در اين حوزه اهالي محل با تهيه غذا به مقدار فراوان، خبرنگاران را به صرف غذا در زير چادر بسيار بزرگ و طويلي كه در كنار جاده بر پا كرده بودند فرا خواندند. غذا شامل برنج و نوعي خورش شبيه خورش آلو با تكه هاي بزرگ گوشت به همراه كله پاچه بود كه به روي برنج ريخته شده بود. كمبود قاشق اما باعث شده بود بسياري از ميهمانان از تكه هاي كوچك نان _ كه به اندازه دو برابر كف دست و پخت محلي بود _ به عنوان قاشق استفاده كرده و در نهايت، علي رغم ميهمان نوازي صميمانه ميزبانان، نيم سير به كناري مي روند. در سر ميز مستعمل غذا كه با تكه هاي نايلون مندرس به عنوان روميزي پوشانده شده بود، با خبرنگاري ژاپني آشنا شدم. وي در حين گفت وگو با من از احوال سيدمحمد خاتمي، رئيس جمهوري تحصيلكرده و بافرهنگ ايران پرسيد و اظهار داشت تا به حال دو بار به ايران سفر كرده و هر بار اين كشور را غني تر و زيباتر از پيش يافته وي است هم مانند بسياري ديگر از خبرنگاران خارجي بر اين باور بود كه اظهار علاقه و اشتياق مردم عراق به رهبر اين كشور، صوري و تحت تاثير حاكميت مستبدانه وي است و اگر حكومت صدام نباشد، پتانسيل آزاد شده مردم عراق از چنان وسعت و عمقي برخوردار خواهد بود كه پيش بيني نتيجه آن ناممكن است. بازديد از حوزه هاي راي گيري، گفت وگوهاي پراكنده با برخي شهروندان عراقي و كسب اطلاعات لازم در مورد مراسم استفتاء كه پايان پذيرفت، در شهر نجف، ما اعضاي هيات ايران به همراه تيم 26 نفره خبرنگاران جمهوري آذربايجان به زيارت حرم اميرالمومنين ( ع ) مشرف شديم. فرصت هاي حضور در اماكن متبركه و نشست وبرخاست هاي مختصر با برخي شهروندان عراقي _ كه بعضا به طور نسبي با زبان فارسي آشنا بودند و با يكديگر با ملغمه اي از فارسي و عربي گفت وگو مي كرديم _ و نيز صحبت با مترجم و راهنمايان عراقي، اين گمان را به ذهن متبادر مي كرد كه مردم عراق جنگ با ايران را برادركشي تلقي مي كنند و پرونده جنگ هشت ساله از منظر ملت عراق، پرونده اي مختومه است. يك كارشناس وزارت خارجه عراق وقتي در برابر اين پرسش ما قرار گرفت كه تحليل ملت عراق از آغاز اين برادركشي و پاره شدن متن قرارداد 1975 در برابر دوربين تلويزيون توسط صدام؟ چيست با لبخندي زودگذر به سرعت اظهار داشت: گذشته را بايد فراموش كرد. ملت ها هميشه نشان داده اند كه در برقراري روابط با شهروندان ساير كشورها از دولت هايشان جلوتر حركت مي كنند. الان بهترين فرصت است كه زمينه هاي اتحاد دو كشور از طريق گرم كردن مناسبات تجاري و بازرگاني ميان شهروندان دو طرف از طريق برپايي بازارچه هاي مرزي ايجاد شود. وي كه همچون ساير مسئولان عراقي تلاش بسيار داشت ما را متقاعد كند كه حمايت از عراق در شرايط فعلي به نفع ايران است; چرا كه پس از حمله احتمالي آمريكا به عراق، نوبت تهاجم به ايران مي رسد در پاسخ به اين پرسش كه وقتي هنوز قرارداد 1975 به عنوان مبداء حل اختلافات در محاسبات دو كشور توسط عراق به رسميت شناخته نمي شود و در شرايطي كه ميله گذاري مرزها از دقت كافي بهره نبرده و در واقع مرزها به نوعي درهم ريخته مي نمايد، برپايي بازارچه هاي مرزي با چه توجيهي و براساس كدام خطوط مرزي بايد انجام؟ شود به لبخندي بي تكلف اكتفا كرد. در مقوله مناسبات سياسي ايران و عراق _ به ويژه طي بحران جاري منطقه _ يك نكته براي طرف عراقي حائز اهميت بسيار بود و آن، اعلام موضع بي طرفي فعال از طرف ايران بود كه در همين خصوص يك ديپلمات عراقي در گفت وگو با ما ضمن اظهار ترديد جدي درباره اين موضع ايران با كنايه گفت: ما منظور ايران را از بي طرفي فعال مي فهميم و شايد به همين دليل است كه به خود حق مي دهيم كمي از بابت مرزهاي خود با ايران نگران باشيم; چرا كه يكي از مهم ترين گروه هاي اپوزيسيون عراق در داخل ايران مستقر است. و وقتي در همين زمينه ما حضور اعضاي مهم ترين اپوزيسيون مسلح نظام ايران را در خاك عراق به وي يادآوري كرديم، اين ديپلمات كاركشته اظهار داشت: من نمي خواهم در اين باره صحبت كنم. فعاليت هاي آنها كاملا كنترل شده است و آنها حدود يك سال است كه در شهر بغداد حضور ندارند. در پرس وجوي بيشتر _ كه به دليل امتناع عراقي هاكسب اطلاعات در اين باره به سختي صورت مي گرفت _ درباره علت عدم حضور اعضاي اين سازمان در پايتخت عراق چنين شنيدم كه ظاهرا يك سال و اندي پيش يكي از ماموران سفارت تركيه در عراق از يكي از اعضاي سفارت ايران در بغداد اتومبيلي را مي خرد و پيش از تعويض نمره آن اقدام به تردد در سطح شهر با آن اتومبيل مي كند و چندي بعد گروهي از آنها به گمان اينكه وي ايراني و مامور سفارت ايران است، اين تبعه تركيه را ترور مي كنند. در پي اعتراض دولت تركيه به دولت بغداد در اين باره، ظاهرا عراق برخي تمهيدات محدودكننده را براي منافقين قائل مي شود كه از آن جمله خروج آنان از شهر بغداد بوده است.