Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811117-59988S5

Date of Document: 2003-02-06

دهكده جهاني نسل بعد از جنگ در آمريكا مي تازد فاطمه خالقي كارشناسان شمار آمريكايي هاي متعلق به نسل بعد از جنگ را بين 76 تا 78 ميليون نفر تخمين مي زنند. اينها 36 تا 54 ساله هايي هستند كه بين 1946 تا 1964 به دنيا آمده اند. تقريبا تعداد مردان و زنان در ميان آنها برابر است. همچنين شمار آنها 35 ميليون نفر از آمريكايي هاي نسل X يعني كساني كه بين 1968 تا 1979 به دنيا آمده اند بيشتر است. در ميان افراد اين نسل 61 ميليون سفيدپوست نه ميليون سياه پوست و شش ميليون هيسپانيك آسيايي و سرخ پوست مشاهده مي شود. پديده افزايش زادوولد در آمريكا در سال 1946 شروع شد. در اين سال براي اولين بار شمار نوزادان در يك سال به بيش از سه ميليون رسيد و سال ها در حول وحوش رقم چهار ميليون باقي ماند تا اينكه در سال 1957 به اوج خود ( /ميليون ) 4 رسيد. در سال 1965 اين روند متوقف شد و بالاخره در اين سال شمار نوزادان به زير چهار ميليون افت كرد. نسل بعد از جنگ دوم، نسلي است كه قتل برادران كندي و مارتين لوتركينگ را ديده است، حدود يك ميليون نفر از آنها مصايب جنگ ويتنام را با حضور در دوره سربازي تجربه كرده اند و بالاخره اينكه نسلي است كه با آهنگ هاي بيتل ها و وود استوك بزرگ شده است. اين نسل در حال حاضر مهم ترين قشر مسن و اصلي ترين مصرف كنندگان آمريكايي هستند كه 30 درصد جمعيت آمريكا را تشكيل مي دهد. اين نسل رفاه طلبترين و در عين حال تحصيل كرده ترين قشر جمعيت آمريكا را تشكيل مي دهددرصد 870 اعضاي نسل بعد از جنگ تحصيلات متوسطه را پشت سر گذاشته اند و 25 درصد آنان مدرك دانشگاهي دارند. اعضاي اين نسل كه به زودي به پنجاه سالگي مي رسند كمتر ازدواج كرده اند و آمار طلاق بين آنها حدود درصد 50 است. نسل بعد از جنگ سببساز جريان هاي فرهنگي، اجتماعي عمده اي در جامعه آمريكا بوده است. هوارد اسميد در تحقيقي تحت عنوان تاريخ نسل بعد مي نويسد ازجنگ: والدين ما رشته اي از انقلابها و ضدانقلابهاي فرهنگي را به وجود آوردند. واقعيت اين است كه نسل بعد از جنگ هر آنچه را كه بخواهد به دست مي آورد. آنها در محيط اقتصادي پررونقي به پول و پس انداز قابل توجهي دست يافته اند و تقريبا قدرت خريد هر آنچه را كه ميل داشته باشند، دارند. حتي وقتي كه شرايط به دليلي برايشان مهيا نيست يا بازار نمي تواند انتظارشان را برآورده كند، آنها شرايط را مطابق خواسته شان عوض مي كنند. به عنوان مثال مي توان به مورد اتومبيل اشاره كرد. در دهه هفتاد سازندگان اتومبيل در آمريكا نتوانستند به انتظارات مرفهان نسل بعد از جنگ پاسخ گويند، به همين دليل اتومبيل هاي آمريكايي ميدان را به نفع اتومبيل هاي ژاپني ترك گفتند. از آن پس سازندگان آمريكايي متوجه شدند كه براي عقب نماندن از قافله بايد ذوق و سليقه اين نسل مرفه را كه 16 درصد خريد اتومبيل در آمريكا را تامين مي كند، بشناسند. در حال حاضر تقريبا تمام شركت هاي توليد اتومبيل يك مركز طراحي كاليفرنيا دارند كه به طور مرتب بر روي خواسته ها و سلايق نسل بعد از جنگ مطالعه مي كنند.