Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811117-59986S3

Date of Document: 2003-02-06

رئيس صددرصد _ 8 معارضان ديرينه پروين امامي كشور عراق در مجموع هجده استان دارد كه سه استان اربيل، سليمانيه و دهوك در شمال عراق كاملا از كنترل حكومت مركزي جداست و دو حزب عمده كردهاي عراقي (حزب دموكرات و حزب اتحاديه ميهني ) در پي جنگ خليج فارس در سال 1991 و شورش كردهاي عراقي كنترل شمال عراق (در حدود دوسوم منطقه كردنشين عراق ) را در دست گرفته اند. البته نبايد فراموش كرد كه مناطق عمده نفت خيز شمال عراق هنوز تحت كنترل بغداد است و در مناطق كردنشين، كردها به صورت محدود نفت استخراج مي كنند و ظاهرا از بابت ماليات هايي كه از قاچاق نفت نصيب گروه هاي حاكم بر مناطق كردنشين شمال مي شود، سود سرشاري به جيب رهبران گروه ها مي رود. دو حزب مطرح كرد عراقي پس از نبردهاي خونين و پردامنه اي كه گريبان آنها را پس از رزم با حكومت مركزي بغداد گرفت سرانجام در سال 1994 كردستان عراق را به دو بخش تحت نفوذ خود تقسيم كردند. اتحاديه ميهني كردستان بخش شرقي در كنار ايران و حزب دموكرات كردستان بخش غربي در مرز تركيه را در اختيار گرفته اند. اين دو حزب كه از حدود چهل هزار نيروي نظامي بهره مي برند به منظور پايان بخشيدن به درگيري هاي موجود ميان خود در سال 98 تحت نظارت آمريكا يك پيمان صلح امضا كردند. در بحران جاري عراق موضع رهبران اين دو حزب بر اين قرار داشته كه تحرك تعارضي مستقيمي عليه صدام نداشته باشند. در واقع رهبران اين دو حزب مي گويند تا زماني كه اطمينان حاصل نكنند كه جانشين صدام چه كسي و با چه گرايش سياسي خواهد بود، به سرنگوني وي كمك نخواهند كرد. كردهاي شمال عراق به موازات شيعيان جنوب اين كشور، از جمله معارضان ديرينه حكومت صدام حسين به شمار مي آيند و در پاسخگويي به اين تعارض بود كه رهبر عراق در تاريخ شانزدهم مارس 1988 با صدور دستور حمله شيميايي عليه مردم شهر كردنشين حلبچه موجب قتل هزاران شهروند بي دفاع اين منطقه شد. صدام حسين همچنين براي سركوب شورش شيعيان جنوب عراق، چندين شهر را با خاك يكسان و مردابهاي مرزي اين كشور با ايران را در مناطق شيعه نشين، خشك و تبديل به باتلاق هاي بي حاصل شايد كرد بد نباشد پيش از وارد شدن به موضوع برگزاري همه پرسي، كمي به مناسبات ميان حكومت صدام و گروه هاي مخالف اين كشور بپردازيم. از جمله گروه هاي معارض عراقي مي توان به كنگره ملي عراق (عمده ترين گروه مخالف صدام در خارج از كشور ) اشاره كرد كه در سال 1992 پايه گذاري شد. در سال 1995 تلاش اين گروه براي انجام عملياتي هماهنگ عليه ارتش عراق به ناكامي انجاميد و اين گروه ناچار شد با بر جاي گذاردن صدها كشته، عقبنشيني كند. رهبر اين گروه احمد چلبي يك روشنفكر مسلمان شيعه _ و فعلا ساكن آمريكا _ است كه گفته مي شود به لحاظ نزديكي با مقامات آمريكايي، از حمايت مردمي اندكي در عراق برخوردار است. پيمان ملي عراق (شمال گروهي از افسران نظامي و امنيتي ) از جمله ديگر گروه هاي معارض است كه در سال 1990 توسط عياد علوي شيعه تبار تاسيس شد. بنابه برخي اخبار كشورهاي آمريكا، عربستان، كويت و بريتانيا از اين گروه حمايت مالي به عمل مي آورند. مجلس اعلاي انقلاب اسلامي عراق هم از ديگر تشكل هاي مخالف مسلح عمده عليه صدام حسين به شمار مي آيد. اين گروه به رهبري محمدباقر حكيم متشكل از اعضاي تبعيدي جامعه شيعه عراق هستند و بنابه برخي تخمين ها حدود پانزده هزار نيروي كارآزموده نظامي در اختيار دارند. گفتني است كه جامعه شيعه داخل عراق در سال 1991 در پاسخ به سياست هاي تشويقي و اصرارهاي دولت آمريكا براي تقابل آنان با صدام حسين، قيامي عليه رهبر عراق را سازمان دادند كه در جريان درگيري ها، به دليل عدم حمايت آمريكا از شورشيان، قيام سركوب و هزاران تن از شيعيان توسط حكومت مركزي جان خود را از دست دادند. در شورش هاي سال 91 _ كه سه استان كردنشين به استقلال نسبي دست يافتند _ در مجموع 16 استان از 18 استان عراق درگير نبرد با حكومت صدام شدند كه با اتخاذ سياست هاي سركوبگرانه دولت، بسياري از مخالفان مناطق وادار به عقبنشيني شدند. به بحث چگونگي برگزاري رفراندوم باز گرديم. اين رفراندوم كه طبق قوانين داخلي عراق، هر هفت سال يك بار برگزار مي شود ارتباطي با مقوله انتخابات ندارد و در واقع يك همه پرسي در راستاي روشن شدن موضع مردم براي اعلام تمايل يا عدم خواست آنان براي تداوم رياست جمهوري رئيس جمهوري وقت است. هنگامي كه گروه هاي خبرنگار و راهنمايان به نجف رسيديم، مسئولان ما را به دو حوزه با شماره هاي 5 و 13 _ به ترتيب مستقر در يك كالج صنعتي و كشاورزي و نيز يك _مدرسه در منطقه دوم استان بردند كه راي گيري در آنجا در حال انجام بود. شيوه راي گيري در استفتا، منطقه اي است، بدين ترتيب كه مسئولين برگزاري رفراندوم در هر منطقه از اداره ثبت احوال منطقه مشخصات راي دهندگان واجد شرايط را استعلام مي كنند و براساس آن دعوت نامه اي براي تك تك راي دهندگان ارسال مي نمايند.