Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811116-59956S6

Date of Document: 2003-02-05

اين دو نشريه شادمهر راستين بدون هيچ ملاحظه و پنهان كاري مي خواهيم دو نشريه جديد سينمايي در سال 81 را بررسي كنيم، صنعت سينما به مديريت شهرام جعفري نژاد و فيلم نگار به مسئوليت مهرداد فريد. صنعت سينما با بودجه شخصي و با اتكا به توان دانشي نويسندگان آن ايجاد شد. جعفري نژاد اين ايده چندين ساله را كه سينماي ايران با همه بضاعت اندكش نياز به يك نشريه تخصصي داردبالاخره با صرف هزينه هاي شخصي و اعتباري كه از راه نويسندگي ميان دوستان و همكاران به دست آورده بود جامه عمل پوشاند. صنعت سينما پس از تعطيلي مجله گزارش فيلم و پايين آمدن تيراژهاي ديگر نشريه هاي مشابه توانست به سرعت جاي خود را ميان علاقه مندان جدي سينما پيدا كند. مي گوييم جدي چون به مدد همت پايان ناپذير هفته نامه هاي رنگارنگ جزيي ترين اخبار سطحي سينما كه بيشتر مربوط به بازيگران آن مي شود، در آنها به چاپ رسيد و صنعت سينما توانست به طور متمركز و با برنامه اي بلندمدت مخاطب عام را به جنبه هاي تخصصي سينما و فناوري آن معطوف كند. از طرفي سينماگران و متخصصين سينماي ايران از اخبار و دانش همكاران خارجي خود در حرفه هاي مختلف آگاه شدند. چاپ فصلنامه تخصصي ديجيتال و ويژه نامه فيلم فجر در كمتر از شش ماه كه از انتشار صنعت سينما مي گذرد نشان از تلاش دست اندركاران آن و اعتماد مخاطب نشريه دارد. از اين رو خبر عوض شدن پزشك و سر كار آمدن حيدريان براي نويسندگان صنعت سينما در حد يك خبر عادي است. اما آيا همين خبر براي نويسندگان فيلم نگار نيز عادي جلوه؟ مي كند وقتي مهرداد فريد و ديگر دوستان در فيلم نگار براي طرح و حل مشكلات سينما به يك بررسي همه جانبه در سينماي ايران مي پرداختند به معضل فيلمنامه و فيلمنامه نويسي در ايران بيشتر توجه كردند. همين امر باعث شد كه وقتي پزشك در مسند كار قرار گرفت از اين منتقد درخواست شد نشريه اي راه اندازي كند كه متمركز بر فيلمنامه باشد. فيلم نگار با حمايت و نظارت دولتي شروع به كار كرد و نويسندگان آن با تمام توان براي شناساندن اين نشريه به جامعه سينمايي، دانشجويان و علاقه مندان تلاش بحث كردند حمايت فرهنگي معاونت سينمايي و انتشار نشريات موافق با ديدگاه حمايتي آنها از زمان چاپ فصلنامه فارابي در سينماي ايران رايج بوده است اما مقوله نظارت يك مشاور يا كارشناس از طرف معاونت سينمايي بعد از تجربه نشريه سينماي نو به دست آمد. تجربه اي كه پزشك با خاطر خوشي از آن ياد نمي كرد. حال يك نشريه با سرمايه دانش نويسندگان و كارشناسانش و توان مالي، براي برطرف كردن يك مشكل اساسي (به اعتماد بعضي ) يعني فيلمنامه در سينماي ايران نزديك به يك سال فعاليت مستمر انجام داده است. اما از كجا معلوم معاون جديد سينمايي بخواهد چنين اقدام فرهنگي با سوبسيدي كه مي دهد ادامه فعاليت داشته؟ باشد وجود نگراني در ميان منتقدان، مترجمان و نويسندگان مجله فيلم نگار از اينكه آيا آينده اي حرفه اي در پيش رو دارند باعث شده آنچنان كه بايد و شايد در جشنواره فجر حضور فعالي نداشته باشند. بنابراين يك درس قديمي را دوباره مجبوريم مرور كنيم. درس پرهيز از مشاركت دولتي در زمينه هاي فرهنگي. چرا نبايد نهادهاي دولتي و اجرايي درگير مسائل فرهنگي _ هنري شوند. جواب آن كاملا روشن است. به همين باز شدن و بسته شدن نشريات نگاه كنيد. دوستاني كه در معاونت سينمايي كار مي كنند از هم اكنون خود را آماده كرده اند كه تعدادي عنوان و سمت شغلي حذف و چند نام و اسم جديد وارد ساختمان بهارستان شود. مطمئن باشيد چه به لحاظ مالي و چه اعتباري نشريه اي مانند مجله فيلم و فيلم اينترنشنال بازده بهتري دارد. اگر موافق سياست دولتي سينماي ايران باشند حمايت مي شوند وگرنه مي توان به راحتي مسائل آنان را به امان خداوند سپرد و براي گردانندگان آن بيست سال ديگر آرزوي عمر طولاني كرد. بايد بگويم مخاطب اين مقاله مسئولان سينمايي نيستند. بلكه بيشتر دوستاني هستند كه هر بار اميدوارند از تنور بودجه دولتي و حمايت و نظارت آنها تنوري داغ شود كه البته ديده ايم نمي شود!