Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811115-59945S4

Date of Document: 2003-02-04

گزارش مهم بليكس بخش پاياني جيمز *رابينز فرانسه و آلمان خواستار ادامه ماموريت بازرسان شده اند و شديدا با اقدام مسلحانه عليه عراق مخالفت كرده اند. روسيه و چين هم با آنها موافقند. يك سخنگوي سازمان بين المللي انرژي اتمي نيز كه گزارش خاص خود را در مورد تحولات مربوط به سلاح هاي هسته اي عراق ارائه داده است (البته هيچ نقض آشكاري نيافته است ) پيشنهاد مي كند كه يك برنامه بازرسي دائمي مي تواند جايگزين مناسبي براي جنگ به باشد گفته وي با وجود بودن سازمان بين المللي انرژي اتمي در صحنه، چگونه عراق مي تواند به دنبال هژموني در خليج فارس يا تفوق هسته اي در منطقه؟ باشد مباحثات بعدي شوراي امنيت در مورد يافته هاي تيم بازرسان سازمان ملل نشان خواهد داد كه سازمان ملل تا چه اندازه به مسئوليت هايي پايبند بوده و بر اجراي قطعنامه هاي خود پاي مي فشارد. آمريكا نيز براي كمك به روشن شدن موضوع قصد دارد اطلاعات مهمي را كه در مورد توانايي هاي سلاح هاي كشتارجمعي عراق در اختيار دارد بيشتر فاش سازد. پل ولفوويتز هفته گذشته در يك سخنراني مهم به اين نكته اشاره كرد. در گزارش بليكس نيز به اطلاعاتي كه كشورهاي عضو در مورد نقل و انتقالات و پنهان سازي موشك ها و سلاح هاي شيميايي و يگان هاي سيار براي توليد سلاح هاي ميكروبي در اختيار بازرسان قرار داده اند، اشاره شده است. گزارشي كه در روزنامه واشنگتن پست منتشر شده است، نشان مي دهد كه كاخ سفيد به دنبال يافتن راه هايي براي افشاي اطلاعات حساس و مهم بيشتري است به صورتي كه منابع و روش هاي كسب اين اطلاعات لو نرود. اين روند كند است اما نمي توان از دولت آمريكا انتظار داشت كه بدون در نظر داشتن امنيت منابع اطلاعاتي خود اين اطلاعات را فاش سازد، زيرا اين امر براي مخالفاني كه در عراق با ايالات متحده همكاري مي كنند مسئله مرگ و زندگي است. به علاوه اگر آمريكا منابع خود را وجه المصالحه قرار دهد، سرويس هاي اطلاعاتي نه تنها خبرچين هاي مهمي را از دست مي دهند بلكه اميد به عضوگيري منابع اطلاعاتي بيشتر از دست مي رود، زيرا اگر هم كساني بخواهند اطلاعاتي در اختيار آمريكا قرار دهند از اين خواهند ترسيد كه با سرنوشت مشابهي روبه روشوند. آمريكا و چند كشور ديگر _ انگلستان، استراليا و احتمالا اسپانيا، ايتاليا، دانمارك، هلند و كويت _ براي سازمان ملل دليل خواهند آورد كه فرصت صدام حسين تمام شده است، او دوازده سال فرصت داشته است تا ثابت كند كه كشورش از شر سلاح هاي كشتارجمعي خلاص شده است و در اين امر كوتاهي كرده است. ديگران مخالفت خواهند كرد و خواستار تلاش دوباره تيم بازرسان تسليحاتي سازمان ملل خواهند شد. درست مثل سال 1991 كه مي گفتند به جاي اخراج صدام از كويت با زور بهتر است بگذاريم تحريم ها اين كار را بكنند. اين گرايش در جمله مانفرد آيمر، معاون سابق آژانس خلع سلاح و كنترل تسليحاتي ايالات متحده، خلاصه مي شود: كنترل تسليحاتي افيون توجيه گران است. براي آنها روند كنترل تسليحاتي _ مذاكرات، ماموريت هاي كشف حقايق، گزارش ها و باز هم مذاكرات _ از نتيجه مهم تراست. اين گرايش بر اين اعتقاد استوار است كه جايي كه اين روابط ديپلماتيك وجود داشته باشد، هرگز از زور استفاده نخواهد شد و ديپلماسي خود هدفي والاست. براي رسيدن به اين هدف مي توان كنترل تسليحات را به صورت نامحدود ادامه داد. مهم نيست برنامه كنترل تسليحات چه باشد، همواره اين امكان وجود دارد كه مهلت بيشتري براي موفقيت آن تقاضا شود، چرا كه براي اهداف عملي به خصوص در ديپلماسي، زمان محدود نيست و موفقيت با ادامه روند محاسبه مي شود. استدلال ديگري كه ممكن است مطرح شود اين است كه طرفين بايد پيش از متوسل شدن به زور تمامي راه هاي ديگر را تا آخر رفته باشند. اين نيز عبارتي بي نهايت داراي انعطاف است كه همه اجزاي آن قابل تعبير و تفسير هستند، براي مثال منظور از تمام راه ها؟ چيست چند راه تمام راه ها محسوب؟ مي شود منظور از تا آخر چيست و يك راه كي به آخر؟ مي رسد كاملا مشخص است كه قطعنامه 1441 تصريح كرده است كه اين آخرين فرصت عراق براي همكاري است وگرنه با پيامدهاي جدي روبه رو خواهد شد; اما گروه حقوقدانان فرانسوي سخت در تلاشند تا ثابت كنند منظور سازمان ملل انتقال قدرت از صدام حسين به يكي از پسرانش در زماني پس از سال 2010 بوده است. منبع: نشنال ريويو پي نوشت: