Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811115-59939S4

Date of Document: 2003-02-04

كليدهاي طلايي براي كنكوري هاوالدين چه مي توانند؟ بكنند اشاره: اگر چه مخاطب اصلي اين مجموعه مطالب دانش آموزان كنكوري هستند، ولي در بسياري از خانواده هايي كه فرزند كنكوري دارند نقش و تاثير والدين نيز انكارناپذير است. لذا اين شماره را به توصيه هايي براي والدين اختصاص مي دهيم، اميد است اين مطالب در راهنمايي والدين براي همراهي متعادل و منطقي با فرزندشان در ايام كنكور موثر واقع شود. سه شنبه هفته گذشته به دليل تغييرو تحولات ناشي از عدم انتشار پنج روزه همشهري، موفق به چاپ هفتمين بخش كليدهاي طلايي براي كنكوري ها نشديم. لذا امروز، بخش هفتم را با هم پي مي گيريم. انتشار اين مطالب، كماكان سه شنبه هاي هر هفته و تا فرا رسيدن كنكور ادامه خواهد يافت. مساله كنكوردر خانواده هاي مختلف واكنش هاي متفاوتي را بوجود مي آورد. بعضي از والدين بي تفاوتند و خيلي، كاري به فرزندشان ندارند. بعضي ها اوضاع و شرايط را تسهيل نموده و امكانات لازم را فراهم مي آورند. تعدادي از والدين هم حساسيت زيادي به موضوع نشان مي دهند و سعي مي كنند اين حساسيت را در فرزندشان نيز تقويت كنند. والديني هم هستند كه به دليل عدم رضايت از نوع فعاليت و تلاش فرزندشان براي كنكور، از اهرمهاي فشار استفاده مي كنند. اما مناسبترين روش و بهترين راهكارها براي اين مساله كدام؟ است در حال حاضر جنبه هاي غيرعلمي و غيرمنطقي زيادي در كنكور وجود دارند . واقع گرايي - 1 اين مشكل، اعلام وضعيت فوق العاده در آخرين كه متاسفانه رايج هم هستند. مشخص ترين نمونه فرصت است. در حالي كه از دانش آموزان توقع مي رود از همان سال اول متوسطه با تلاش براي درك و فهم مطالب، آمادگي هاي لازم را در خود ايجاد و تقويت كنند، اما در عمل براي دانش آموزان، هيچ سالي، سال آخر نمي شود. به اين ترتيب همه تلاشها، درس خواندنها و انگيزه ها در سال آخر جمع مي شود. منطق حكم مي كند كه اين روند را روشي عاقلانه و واقع گرايانه ندانيم، اما در هر حال خود اين وضعيت، واقعيتي است كه بايد آن را پذيرفت. بيشتر دانش آموزان با همين روند پا به آخرين سال تحصيلي مي گذارند و لذا فشار و سختي زيادي را متحمل مي شوند. حداقل مي توان به دانش آموزان پايه هاي ماقبل توصيه كرد كه براي آمادگي كنكور، عاقلانه تر رفتار كنند و همه چيز را به سال آخر موكول نسازند. منظور از واقع گرايي در موردوالدين، اين است كه اولا آنها توقعات خود را در خصوص احتمال موفقيت فرزندشان در كنكور، براساس عوامل منطقي تنظيم كنند. مثلا از دانش آموزي كه در سالهاي قبل پيش نيازهاي لازم را كسب نكرده و ضعف پايه اي دارد، نبايد توقع قبولي در يك رشته بالا داشت. يا دانش آموزي را كه به هر دليل از جمله تمايل براي ورود به بازار كار، انگيزه چنداني براي كنكورندارد، نمي توان با اجبار به كنكور علاقه مند ساخت. ثانيا رفتار والدين نيز بايد از منطقي تبعيت ديده مي شود كند كه گاه حساسيت و تب و تاب بعضي از والدين بيشتر از فرزند كنكوري شان است. بايد مراقب باشيد كه به هيچ وجه نقش ها جابه جا نشود. اگر كنكوررا كار فرزندتان مي دانيد، تقلا و حساسيت بيش از حد شما انگيزه هاي او را كاهش خواهد داد. اگر مي خواهيد همراه خوبي باشيد به تلاشهاي مثبت . تقويت 2 انگيزه هاي دروني - فرزندتان بيش از نكات منفي توجه داشته باشيد و به اصطلاح انگيزه هاي دروني او را تقويت كار، حس مسئوليت پذيري او را نيز افزايش خواهيد داد. اين عرف بعضي از كنيد. با اين والدين است، تا زماني كه فرزندشان كار خودش را مي كند، كاري به كار او ندارند; چون تصور مي كنند وظيفه اش را انجام مي دهد. اما به محض اين كه كوچكترين نشانه تنبلي و كم كاري را مشاهده كردند، بلافاصله عكس العمل تندي نشان مي دهند. اتفاقا قضيه بايد برعكس باشد. بايد براي زماني كه وظيفه اش را انجام مي دهد به او توجه كنيد و نشان دهيد كه متوجه تلاش او هستيد. از طرف ديگرفرزند شما ممكن است اشتباه كند، گاهي امكان دارد به استراحت نياز داشته باشد و شايد زماني هم انگيزه اش را از دست بدهد; اينجا هم شما به جاي واكنش تند، بايد كمي مدارا و تحمل را پيشه سازيد و باز دنبال رفتارهاي مثبت او باشيد نه نشانه هاي منفي. تاسف آور است كه گاهي والدين مي گويند فرزندشان هيچ گونه حركت مثبتي ندارد. آيا واقعا چنين چيزي امكان دارد. آيا اين خود نشانه حداكثر بدبيني نيست. اگر چنين تصوري در موردفرزندتان داريد، به احتمال زياد شما بيش از حد بدبين هستيد وگرنه همه انسانها به ملاطفت و مهرباني واكنش مثبت تري نشان مي دهند تا بدبيني و تندخويي. باز يادآوري اين نكته براي والدين لازم است كه: رفتارهاي مثبت را نشانه برويد و دنبال علائم اثبات تنبلي و از زير كار در رفتن نباشيد. اجتناب 3 از تنش - حتي اگر حق با شماست تا حد امكان از ايجاد تنش درگيري و جر و بحث به خاطر مسائل ريز و درشت اجتناب نماييد. ما عادت داريم وقتي مشكل شروع شد مي خواهيم مشكل را همان جا حل چيزي كه كنيم، معمولاامكان ندارد مگر در صورت استفاده از روش هايي غير از گفت وگو! بايد ياد بگيريم كه دعواهم زمانهاي خاص خود را بله دارد! باور كنيد مي توان زمانهايي را هم براي دعوا تعيين كرد. يك مشكل در فضاي آرام، منطقي و مسالمت آميز بهتر حل مي شودتا در محيطي پر از اضطراب و استرس. يقين داشته باشيد در يك فضاي غيرمنطقي و هيجاني، هيچ مشكلي به شكل منطقي حل نخواهد شد. و يك نكته فوق العاده مهم ديگر; فرزندشما به خاطر شرايطي كه در آن قرار دارد و فشاري كه به او وارد مي شودگاهي ممكن است رفتارهاي تنش زا از خود نشان دهد. بهانه گيري، نق زدن، رفتار تند و غيرمودبانه، بي قراري، سر جر و بحث را باز كردن، توقعات نامعقول و... ازجمله مواردرفتارهاي تنش زا هستند. باز شما كه در شرايط متعادل تري قرار داريد بهتر مي توانيدهم به آرامش اوضاع و هم به آرام سازي فرزندتان كمك كنيد. اگر شما هم بخواهيد عكس العمل نشان دهيدبه طور حتم، اوضاع از آنچه كه هست بدتر خواهد شد. تجربه نشان داده است كه دانش آموزان كنكوري در مقاطعي به دليل استمرار فعاليت، خستگي و يا فشارهاي محيطي دچار افت مي شوند. ايام بعد از امتحانات نوبت اول در مورد دانش آموزان پيش دانشگاهي، بعدازايام عيد و نزديكي هاي هفته هاي پاياني از جمله مقاطعي است كه افت روحيه در آن زياد ديده مي شود و هم والدين وهم دانش آموزان بايد مراقب باشند كه اين افتهاي مقطعي را غيرعادي تلقي نكنند و بدانند كه اين وضعيت، گذرا است. والدين در اين مقاطع نبايد از تقويت انگيزه هاي دروني غافل بمانند. ميانه روي - 4 از قديم گفته اند اعتدال در همه چيز خوب است حتي در كنكور! در خانواده هاي زيادي ديده مي شودكه به خاطر كنكور فرزندشان، شرايط اضطراري و وضعيت فوق العاده اعلام مي شود. هر نوع رفت و آمد خانوادگي ممنوع مي گردد وبعضي از والدين حتي ديد و بازديد عيدرا هم قطع مي كنند. بعضي ها حتي تلويزيون را هم كاملا جمع مي كنند. اين كه چنين رفتارهايي تا چه حد ضرورت دارد، جواب قاطعي ندارد. چرا كه شرايط خانواده ها فرق مي كند. اما باز هم تكرار مي كنيم اعتدال در همه چيز خوب است. مهم رفتارهاي تند، يك طرفه و حساسيت برانگيز نيست، نكته مهم اعتدال و منطق موجود در گاه رفتارهاست ممكن است يك بار مهماني رفتن يا ديدن يكي از افراد فاميل و يا حتي يك سفر مختصر، انگيزه اي در فرزندتان ايجاد كند كه حتي عقبافتادگي چند هفته اي را جبران نمايد. تحمل شرايطي سخت و يكنواخت براي مدت چندين ماه براي هر كسي مقدور نيست، حتي اگر خودش رضايت ما داده باشد چنين شرايطي را فقط براي 2 ماه آخر توصيه مي كنيم - كه در جاي خود بدان اشاره خواهد شد - نه براي كل ايام كنكور. عدم مقايسه - 5 يكي از لطمات سنگين خانواده ها به روي فرزندان مقايسه آنها با ديگران است. بسيار پيش آمده كه در جلسات مشاوره، دانش آموزان كنكوري از وجود چنين جوي در محيط خانواده به شدت ابراز نارضايتي مقايسه كرده اند با دوستان، افراد فاميل، فرزندان آشناياني كه قبول شده اند، اگر چه با هدف ايجاد انگيزه صورت مي گيرد ولي عملا نتيجه اي عكس به بار مي آورد و گاه حتي باعث تنفر و بيزاري دانش آموزان نه تنها از كنكور، بلكه هر موضوع مرتبط با آن مي شود. مقايسه روش خوبي براي ايجاد انگيزه نيست و يا حداقل تنها روش ممكن نيست. به جاي آن تقويت انگيزه هاي دروني را توصيه مي كنيم. در باره اين موضوع هم در شماره هاي آينده بيشترصحبت خواهيم كرد. كليد بيست و يكم - در ايام والدين كنكور، بايد همراه و ناظر خوبي باشند نه عامل بروز مسائل حاشيه اي و ايجاد اضطراب.