Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811115-59935S9

Date of Document: 2003-02-04

خشونت آميز خانوادگي يا كودكانه مسعود كرامتي امسال با فيلم روز كارنامه در جشنواره حضور دارد. او كه با كار قبلي خود (سريال خانه ما ) نيز علاقه خود را به تاكيد بر جزئياتي از دنياي كودكان در مقابله با دنياي بزرگسالان نشان داده بود، در روز كارنامه نيز درست در همان صحنه اول با نشان دادن دعواي مادر و فرزند بر سر كارنامه و نمره هاي پايين، دغدغه اي از دنياي كودكان را به عنوان زمينه اصلي فيلم معرفي آراد مي كند شخصيت كودك نقش اول فيلم پس از گرفتن كارنامه و با ديدن نمره تجديدي به فكر خودكشي مي افتد و اولين خلاء محسوس از همين واكنش او پديدار مي شود. چون مشخص نيست چرا چنين فكري به سرش زده و اصولا پيش زمينه فضاي خانواده كه بايد معرف وضعيت روحي و رفتاري پسر بچه باشد ناپيدا است. به تدريج و با پيشرفت ماجرا، تم كلي فيلم با محول شدن به خطي ديگر، تغيير مي يابد. همراه شدن اتفاقي يك خلافكار و يك پسربچه پردردسر و فراري، كه با وجودي كه در سينماي ايران نو به نظر مي رسد اما نمونه هاي خارجي بسياري از آن در دست است (به شرط آنكه به جاي خلافكار واژه گنگستر را قرار دهيد )مقايسه آن نمونه ها با روز كارنامه به اين نتيجه منتهي مي شود كه اين فيلم با وام گرفتن يك ايده خوب با پايه و اساسي نو آغاز مي شود، اما به تدريج با ظهور ضعف هايي، به ساختمان آن ضربه مي خورد، پايان قصه كاملا قابل پيش بيني است. واضح است كه قصه با تاثير گرفتن دو شخصيت اصلي از يكديگر پايان مي پذيرد. صفا و معصوميت كودك در خلافكار تاثير كرده و روح خشن او را به روشني هدايت مي كند. در حالي كه خود او نيز با درس گرفتن از عاقبت بد خلافكار، متقاعد مي شود به خانه بازگردد. پس چنانكه مي بينيم بهتر است تكيه فيلم بر رساندن قصه به پاياني عبرت آموز نباشد كه متاسفانه در روز كارنامه چنين اتفاقي مي افتد. سير حوادث قرباني رسيدن به نتيجه اي كاملا قابل پيش بيني مي شود. در صحنه هايي حتي اصرار آشكاري ديده مي شود همچون صحنه اي كه پسربچه به زور فشنگ ها را از امير مي گيرد و در اين ميان با وجودي كه شخصيت امير به عنوان يك خلافكار به خوبي پرداخت نشده، باز هم هيبت او مضحك مي نمايد. نگاه هاي خيره او مصرانه قصد القاي اين پيام را دارد كه از آراد تاثير پذيرفته است. ضعفي كه از ابتدا از آن صحبت شد از طرفي به نحوه توزيع اطلاعات نيز بازمي گردد. صحنه هايي از فيلم كه اطلاعاتي از وضعيت آراد و امير به ما مي دهند در سكانس هاي بعدي كه به وضعيت خانواده آراد مي پردازد در گفت وگوها دوباره تكرار چه مي شود خوب بود اگر اين دو شاخه كردن قصه كه به ضعف كشتن آن منتهي شده انجام نمي شد و قصه به صورت يك خطي با تقويت رابطه آراد و امير پيش مي رفت. در واقع اين نخستين بار است كه پس از غرق شدن در روابط كليشه اي عاشقانه، معنوي اغراق آميز، كودك و عروسك و... يك تم نو بر مبناي دوستي هاي تصادفي انسان هاي ناهمگون در سينماي ايران اتفاق مي افتد اما اين تم ادامه دار نيست و از همان اواسط فيلم، خصوصيات بارز ايراني (نگراني خانواده، دعواي زن و شوهر، غش كردن و.. ) را به خود مي گيرد.