Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811115-59935S6

Date of Document: 2003-02-04

جشنواره هياتي جليل اكبري صحت در فرهنگ عامه، كار هياتي به كاري گفته مي شود كه قصد آن رسيدن به هدف بوده و بانيان مجلس هم خود، با علم به اين موضوع تلاش مي كنند، دوستداران و بانيان با كمترين مشكل، محفلي بسيار شاد يا بسيار حزن انگيز را طي كنند. كار هياتي اصول خاص خود را دارد. يك عنصر محوري آشكار تمام كارها را زير نظر دارد و تمام افراد سعي مي كنند نزد او اهل تر باشند به همين دليل براي يك ليوان آب ممكن است دو نفر با هم مامور شوند و در همين حال ممكن است نفر سوم آب را برده مهم باشد نيست كه انرژي دو نفر به هدر رفته باشد مهم نوشيدن آب است. مديريت كشف نشده اي در نقطه اي از جهان امروز اعمال مي گردد كه عوام بدان مديريت اتوبوسي مي گويند. سرمنشاء اين نوع مديريت همان ترتيب با گزينش هياتي است. در اين نوع مديريت كه شكل علمي شده كار هياتي است اهل بودن به معني داشتن نفسي سالم، عملكردي همراه گروه و... رسيدن به هدف معني نمي شود بلكه حرف شنو بودن از اركان اين نوع مديريت است. مديريت اتوبوسي فقط به معناي آمدن گروهي مديران نيامده است يا به معناي متخصص نبودن مديران هم تلقي نمي شود.. اين نوع مديريت به دليل استفاده از يك اتوبوس فرضي! از نقطه الف تا نقطه هدف! با مخاطبان تعريف نشده بسيار مواجه مي گردد و تا براي آن گروه برنامه تعريف و اجرا مي كند، اتوبوس مكان خود را تغيير داده است. اين نوع مديريت به دليل در حركت بودن تجربه هاي رانندگان ديگران را به راحتي نديده مي گيردو به دليل برخورد با توده اي از مردم - در هر لحظه - داراي گرايشات بسيار علمي عوام پسند مي گردد. *** دولت يك سيستم كلان با اهداف مشخص و برنامه اجرايي مشخص، بودجه مشخص، استراتژي و در نتيجه تاكتيك هاي متفاوت و هسته ناظر مشخص است. براي رسيدن به اهداف يك برنامه - در سيستم دولت - بدون بودجه قدمي از قدم برداشته پس نمي شود هدف را بودجه شكل عيني مي بخشد. بدون طرح و برنامه جذب بودجه، هدف رويايي بيش نيست. منافع امروز و گروه ها نيز در اين بخش قابل بررسي است. هدف گروه هاي اجتماعي رسيدن به غايتي است كه درجاتي از جاودانگي را در خود تعريف جشنواره مي كند نيز نوعي از طلب جاودانگي كردن است كه در آن نمايش و عرياني كاركرد گروهي نقش بسيار اساسي دارد. زمان بندي سال برحسب نياز گروهي نيز از اين ميل ناشي مي شود. براي نشان دادن يك فعاليت انجام شده، علاوه بر برنامه و بودجه و هدف به مردم نيز نياز هست. اين همان علامت تاكيد ما را معني مي بخشد. حضور مردم در جشن ما نشانه رسيدن ما به نوعي جاودانگي است. ايراد مردم از جشن ما نشانه دور شدن از جاودانگي است. برخوردمان با اين موضوع پذيرش انتقاد و تلاش براي جبران اشتباهات احتمالي! يا توجيه و كنار گذاشتن قافيه شرط شعوري شعر را منكر مي شود. جشنواره از يك نياز برتر سيستم براي نشان دادن كارآمدي خود خبر مي دهد. پس براي به تحقق درآمدن استراتژي هاي تعريف شده تاكتيك هاي كارآمدي لازم است تا توسط سازمان هاي مسئول اجرا گردد. تعدد تصميم گيري چه توسط يك شخص و چه توسط چند سازمان اهداف كلان سازمان را مخدوش مي كند. نياز برگزاري جشنواره و نياز برتر حضور مهمانان (هنرمندان و مردم ) در يك رويداد بايد براساس نياز سيستم كلان و با توجه به تقاضاي جديد قابل تعريف باشد. سينماي ايران وقتي در لايحه بودجه تعريف مي شود در حوزه وزارت فرهنگ و ارشاد تعريف مي شود كه توسط متولي مستقيم آن معاون سينمايي وزير به عنوان نماينده كلان دولت مديريت مي گردد. (اصولا در ديدگاه هاي مديريتي فرهنگي اساس مديريت با مالكيت و حاكميت بدون شرط، جدا شده است ).سينما به دليل در معرض بودن قابليت ] جشنواره داشتن - قابليت محبوب بودن - قابليت جريان سازي داشتن و.. [ توسط يك مديريت بسيار منسجم از ] روي نقشه [دولت و متمركز ]![ اداره مي شود. هيچ ] يك از كارشناسان سينمايي استان ها توان صدور پروانه ساخت و.. را ندارند. [ اين مديريت بسيار منسجم در درون خود ادارات برنامه ريز، طراح، محقق، ناظر (با اختيارات بسيار مشخص و مهم ) توليدكننده، و... را علاوه دارد بر آن به دليل محدوديت هاي بوروكراتيك يك بازوي اجرايي سياست هاي كلان هم دارد. اين بازوي اجرايي در شرايط بوروكراتيك كشور ما توانمند نشان داده است. اين سازمان نيز طراح و سياستگذار دارد، محقق و برنامه ريز دارد سيستم نظارتي از نقطه صفر تا نقطه 100 را دارا است كه اختيارات كافي نيز دارد و.. اين سازمان، يك سازمان پيش برنده، قاطع و در عين حال شبه غيردولتي است. به همين دلايل در نقطه زماني خاصي مسئول برگزاري جشن نيز مي شود. اما اكنون عقربه هاي زمان، خاطرات جديدي را براي نسل امروز طلب ميل مي كند به جاودانه بودن در نزد گروه هاي اجتماعي هست اما رغبتي - به اندازه سابق - نزد مردم نيست. راه حل برخورد انتقادي فعال يا توجيه! خود را تحميل خواهند كرد. سيستمي كه مسئول توليد با شرايط سخت امروزين است نمي تواند، پس نبايد به عنوان طراح جشن و طالب مشروعيت از مردم باشد. براي داشتن جشنواره كه اهداف جريان سازي (موثر بودن بر افكار عمومي كه با پارامتر فروش سنجيده مي شود ) توليد، موثر (كه با كشف استعدادهاي تازه مشخص مي شود ) و استمرار پشتوانه هاي فرهنگي (كه با ميل حضور بزرگان و پيشكسوتان سنجيده مي شود ) با بودجه مشخص! برگزار مي گردد، نيازمند سازماني هستيم كه در چرخه توليد آمرانه حرف نزند و عامدانه نفي نكند و بسيار مهربان تر از سازمان توليدكننده باشد. اين گونه است كه برگزاري جشنواره مي تواند حتي خطاي سيستم توليد را بدون اتكا به سيستم نظارتي بسيار مختار به حداقل برساند، جريان سازي كند و مهمانان بسياري داشته باشد و مهم تر از همه لذت مرام تبديل روياهاي ملي به حقيقت عيني را تحقق بخشد. وگرنه باز ما در جشنواره ما خواهيم ديد كه مهمانان دعوت شده در انتظار يك ليوان آبي نشسته اند و در نبود كاريزمايي كه بوروكراسي موجود در كشور نسل آن را ريشه كن كرده است طبقه كارمندان توليد ماموراني هستند كه بايد هي به هم بخورند چه با يونيفورم خاكستري و چه با يونيفورم مشكي. آنچه مهم است در جشنواره هياتي كه سازماني فصلي دارد انبوه عتابها فصلي از تكرار نقطه اول را رقم خواهد زد.