Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811114-59925S3

Date of Document: 2003-02-03

تصوير زمين ادوارد ويلسون ترجمه: طاهره رنجبر اقتصاددان: خاطر جمع باشيد. با وجود آنكه اكنون دو قرن از پيشگويي فاجعه مي گذرد، بشريت از رفاه بي سابقه اي لذت مي برد. جاي ترديد نيست كه پاره اي مشكلات زيست محيطي وجود دارد اما مي توان آنها را از سر راه برداشت. مواجه شدن با آنها به مثابه ضايعات پيشرفت، راه را روشن مي سازد. تصوير اقتصادي جهان رضايت بخش است. توليد ناخالص ملي كشورهاي صنعتي به روند رو به رشد خود ادامه مي دهد. ببرهاي آسيا علي رغم ركود اقتصادي، همپاي اروپا و آمريكاي شمالي به پيش مي روند. توليد و خدمات اقتصادي در سرتاسر جهان به طور هندسي رو به افزون است. از 1950 درآمد سرانه و ميزان فرآورده هاي غذايي به طور پيوسته افزايش يافته است. گو اينكه جمعيت جهان در فاصله زماني مشابه با رشد /1 8 انفجاري درصد در سال روبه رو شده، توليد غله، منبع غذايي كه بيش از نيمي از كالري مورد نياز مردم ملل فقيرتر را تامين مي كند و در سرتاسر جهان شاخص مرسومي از محصولات كشاورزي است، گام هاي بيشتري به جلو برداشته است و از 275 كيلوگرم براي هر نفر در اوايل دهه 1950 تا دهه 1980 به 370 كيلوگرم رسيده است. اكنون جنگل هاي كشورهاي در حال توسعه با همان سرعتي كه پاك تراشي مي شوند، يا تقريبا با همان سرعت، دوباره احيا با مي شوند آنكه گياهان فيبري در بسياري از بخش هاي جهان به طور بي رويه اي رو به كاهشند و من مي پذيرم كه اين مشكل جدي است در آينده قابل پيش بيني، انتظار كمبودهاي جهاني را نداريم. اكنون جنگل داري زراعي به عنوان راه نجات در دستور كار قرار گرفته است: در حال حاضر بيش از 20 درصد از گياهان چوبي مورد نياز صنعت از درختستان ها تامين مي شوند. پيشرفت هاي اجتماعي دوشادوش رشد اقتصادي به جلو مي روند. نرخ هاي سواد آموزي و همگام با آن نهضت آزادي و كسب اختيار براي زنان در حال ارتقايند. دموكراسي، استاندارد طلايي حكومت، از كشوري به كشور ديگر در حال پيشروي است. تحول ارتباطات به مدد كامپيوتر نيرو گرفته و اينترنت، جهاني شدن تجارت و تكامل فرهنگ بين المللي صلح جويانه تري را شتاب بخشيده است. شبح مالتوس به مدت دو قرن خواب و خيال آينده شناسان را آشفته ساخته بود. با رشد تصاعدي جمعيت، پيشگويان فاجعه اعلام داشتند، كه جمعيت منابع محدود جهان را پشت سر گذاشته و از اين پس قحطي، هرج ومرج و جنگ عايدش مي شود. در مواقع لزوم اين سناريو به طور موضعي برملا اما مي شود اين بيش از آنكه ثمره رياضيات مالتوسي باشد در نتيجه بي كفايتي در اداره امور حاصل مي شود. خلاقيت انسان همواره راهي براي همراهي با رشد جمعيت يافته است. نبوغ و پشتكار محيط را به نفع زندگي انسان متحول ساخته. ما جهان وحشي و نامساعد را به يك باغ تبديل كرده ايم. استيلاي انسان سرنوشت زمين است و نگراني هاي زيان بخش باعث مي شود كه در راهي كه پيموده ايم به عقب بازگرديم. محيط زيست گرا: آري اينكه شرايط انسان در بسياري از موارد به طور رويايي بهبود يافته، جاي خود دارد. اما شما تنها نيمي از تصوير را نقاشي كرده ايد و با كمال احترام بايد بگويم كه منطق به كار گرفته شده، صراحتا خطرناك است. از ديدگاه جهاني شما، انسان چگونگي خلق يك بهشت اقتصادي سيال را فراگرفته است. باز هم پاسخ آري است اما تنها در صورت داشتن يك سياره بي نهايت بزرگ و پر انعطاف پذير پيداست كه زمين حدومرزي دارد و محيطش نيز به طرز روزافزوني آسيبپذير مي شود. براي دستيابي به برآورد قابل قبولي از آينده اقتصادي طولاني مدت جهان نبايد تنها به توليد ناخالص ملي و گزارش هاي ساليانه شركت هاي تجاري نظر داشت. چنانچه درك درستي از جهان واقعي داشته باشيم، براي كسب اطلاعات در اين باره ضروري است كه گزارش هاي پژوهشي متخصصان منابع طبيعي و اقتصاددانان اكولوژيك را نيز بدان ها بيفزاييم. آنها كارشناساني اند كه هزينه هايي را كه زمين به واسطه رشد اقتصادي متحمل شده به حساب مي آورند. اين نسل جديد تحليل گران بر اين باورند كه ما بيش از اين تاب ناديده انگاشتن وابستگي پيشرفت هاي اقتصادي و اجتماعي به منابع محيطي را نداريم. رشد اقتصادي، با در نظر داشتن منابع طبيعي به كار رفته در آن، در صورتي رضايت بخش خواهد بود كه در يك فاصله زماني درازمدت قابل قبول باشد نه فقط در توليد و پخش. كشوري كه جنگل هايش با خاك يكسان مي شود، آبخيزهايش مي خشكد و خاك هاي سطحي به سوي پايين دست رودخانه شسته مي شود، بدون محاسبه هزينه ها، كشوري است كه كوركورانه به پيش مي رود. فرض كنيد كه به طور تقريبي درآمد اقتصادي جهان را در حدود 31 تريليون دلار برآورد كرده ايم. هر سال 3 درصد به اين رقم افزوده مي شود. از اين رو تا سال 2050 اين عدد از لحاظ تئوري به 138 تريليون دلار مي رسد. تنها با اعمال اندكي تغيير و تعديل در اين درآمد كل جمعيت جهان با توجه به استانداردهاي كنوني ثروتمند تلقي خواهند دست كم شد آرمان شهر ما چنين به نظر مي رسد. پس اين بگوومگوها بر سر؟ چيست موضوع اين است كه جهان زير پاي ما در حال فروپاشي است. چنانچه منابع طبيعي به ويژه آب شيرين و زمين هاي زراعي با نرخ سرانه كنوني شان رو به زوال روند، شكوفايي اقتصادي بخارش را از دست خواهد داد. حتي اگر نگراني هاي من، شما را مضطرب نسازد، تلاش براي افزايش زمين هاي حاصلخيز بخش بزرگي از فون و فلور جهان را نيست و نابود خواهد ساخت. Feb 2002, American Scientific