Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811114-59920S3

Date of Document: 2003-02-03

از وضعيت زرد تا قرمز پروين امامي رعايت حجاب براي زنان در عراق اجباري نيست، اما اين امر در عين حال انگيزه اي براي حضور زنان با چهره هاي غيرمعمول و آرايش هاي غيرمتعارف در خيابان ها نيست. بسياري از شهروندان زن عراقي با در برداشتن پوشش هاي ساده روز شامل بلوز و دامن هاي نسبتا بلند و يا پيراهن هاي يكسره و موهاي بدون پيرايش در مجامع ظاهر استفاده مي شوند از چادر عربي هم البته در بسياري مراسم و اماكن رايج است. تحليل از وضعيت زندگي روزمره زنان در عراق به نوعي برآيندي از تحليل موقعيت اجتماعي سياسي اين كشور در سال هاي بحراني اخير بسياري است از زنان عراقي به زندگي در وضعيت همواره زرد عادت كرده اند; وضعيت زردي كه هر لحظه امكان تبديل آن به وضعيت قرمز و شروع يك جنگ تمام عيار با آمريكا وجود دارد. اين وضعيت زرد را در تمام كوچه ها و خيابان ها و شهرهاي اين كشور مي توان يافت; مردمي كه كار مي كنند، فرزندان خود را راهي مدرسه مي نمايند، غذا مي خورند، به خيابان ها مي روند، به خريد و فروش هاي روزمره مشغول هستند، در جشن ها شادماني مي كنند و در عين حال هرازگاه نيم نگاهي به آسمان دارند تا ببينند ردي از عبور هواپيماهاي متخاصم خارجي در اين سوي و آن سوي، حرير ابرهاي سفيد را مي شكافد يا نه. يك زن خانه دار ساكن كربلا درباره زندگي در شرايطي اين چنين مي گويد: ما به اين طرز زندگي عادت داريم، سال هاست كه كم مي خوريم، كم مي پوشيم و شاهد مرگ بچه هايمان در اثر تحريم هاي اقتصادي هستيم و با اين حال داريم زندگي مي كنيم. مرگ كودكان خردسال عراقي بر اثر تحريم ها واقعيتي انكارناپذير است. بنا به آمار اعلام شده توسط سازمان ملل ظرف دوازده سال اخير بيش از يك ميليون كودك زير پنج سال در اثر سوءتغذيه جان سپرده اند. شايد در همين راستاست كه برخي گروه هاي فعال صلح طلب (Peace Team) در بسياري كشورهاي جهان با متمركز كردن فعاليت هاي خود به روي عراق و با مبارزه مسالمت جويانه عليه سياست تحريم اقتصادي مي كوشند افكار عمومي جهانيان را هر چه بيشتر از پيش با موقعيت دشوار شهروندان عراقي _ به ويژه كودكان ستمديده اين كشور _ آشنا كرده و كمك هاي بين المللي را در اين راستا به نفع ملت جذب نمايند. شايد در همين زمينه بتوان تخصيص كوپن جيره بندي ارزاق به شهروندان توسط دولت را گامي در راستاي كاهش اثرات تحريم اقتصادي به شمار آورد. دولت بغداد با پيروي از بقاياي ديدگاه وفادارانه به بينش سوسياليستي خود، همه ماهه كوپن هاي مخصوص به تك تك افراد واجد شرايط (مردم عادي، يك كوپن و كارمندان دولت، دو كوپن ) اعطا مي كند كه شامل كالاهايي همچون آرد، روغن، برنج، گوشت، خواروبار، رب و تخم مرغ است. دولت در زمينه تامين مايحتاج روزمره مردم همچنين كنترل سختگيرانه اي بر روند قيمت ها دارد كه همين امر شايد عاملي براي برقراري توازن نسبي ميان فقر و غنا در اين كشور باشد. به نظر مي رسد شكاف طبقاتي در اين كشور _ دست كم ميان اقشار شهروندان عادي _ از موازنه قابل كنترلي برخوردار است و اگر از محدوده وابستگان به حكومت و اذناب آنها فاكتور گرفته شود، نوعي تعادل نسبي در موقعيت اقتصادي عموم مردم برقرار است. در همين خصوص طبق اطلاعات دريافتي از راهنمايان گروه متوجه مي شوم كه يك دينار عراقي كه تا پيش از جنگ كويت در سال 1991 برابر با سه دلار و سه سنت آمريكا بود پس از جنگ به يك باره با سقوطي معادل شش هزار برابر منفي به 2015 دينار معادل يك دلار مواجه در شد شرايطي اين گونه دولت بايد تلاش بسيار نمايد تا بتواند قيمت ها را با توجه به ميزان درآمد متوسط 70 هزار دينار در ماه براي يك كارمند معمولي ثابت نگاه دارد با توجه به نرخ برخي اقلام و خدمات از جمله بنزين نوع ممتاز هر ليتر 50 دينار غيرممتاز هر ليتر 20 دينار گازوئيل هر ليتر 10 دينار گوشت گاو كيلويي 2500 دينار (يك هزار تومان ايران ) مرغ با قيمت دولتي هر كيلو 1350 دينار به قيمت آزاد هر كيلو 2000 دينار كپسول گاز هر عدد 10 تا 15 دينار و... كسب و كار پررونق حدود /16 15 ساعت به كاظمين و حرم امام موسي كاظم (ع ) فضاي رسيديم صحن و حرم كاملا شبيه زيارتگاه ها و اماكن مقدسه داخل ايران بود. با اين تفاوت كه برخلاف ايران ميان زائران زن و مرد جداسازي صورت نگرفته بود. پيش از سفر به عراق دو نكته درباره زيارتگاه ها و محيطهاي اطراف آن شنيده بودم; نخست آنكه گويا هزينه بسياري از اقدامات زيباسازي و نوسازي هاي برخي زيارتگاه ها _ از جمله مسجد كوفه _ را شيعيان پاكستاني و هندي تقبل كرده اند كه در گفت وگو با راهنمايان عراقي، صحت اين خبر تاييد شد. همچنين به دفعات شنيده بودم كه تكدي به ويژه در اطراف حرم هاي مقدس و اماكن متبركه عراق بسيار رايج است. تجربه مشاهده اين پديده اجتماعي بدون استثنا در تمام شهرهاي زيارتي براي ما پيش آمد; بدين معني كه به محض پياده شدن از اتوبوس ويژه حمل ونقل خبرنگاران ايراني، گروهي كودك و نوجوان در رده هاي سني مختلف و در فاصله مسافت ميان اتوبوس و حرم با سماجت و نمايش چهره هاي متضرعانه از ما درخواست پول مي كردند و وقتي با بي اعتنايي ما يا برخورد عتابآلود مراقبان ما مواجه مي شدند، دنبال كار خود مي رفتند.