Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811113-59906S4

Date of Document: 2003-02-02

باشگاه هاي مشهور اروپا آژاكس آمستردام (هلند ) آژاكس ون گال پس از فينال ليگ قهرمانان 96 يك بار ديگر در سال 97 به مراحل بالاي اين رقابت ها راه يافت اما در مرحله نيمه نهايي حذف شد. در همين سال ون گال آخرين عنوانش با آژاكس را با قهرماني در ليگ هلند كسب كرد و سپس آمستردام را به مقصد بارسلونا ترك كرد. اما حتي در آنجا هم براي آژاكس مثمرثمر بود و با انتقال ستاره هايي مثل برادران دي بوئر، كلويورت و رايزيگر ميليون ها دلار به صندوق باشگاه هلند واريز كرد. او در نوكمپ يك تيم ملي هلندي تشكيل داد. مورتن اولسن دانماركي جايگزين ون گال شد. اولسن كه در اواخر دهه هشتاد خود براي آژاكس بازي مي كرد، و يك مربي جوانگرا و موفق در پرورش تيم هاي پايه به حساب مي آيد اما نتوانست در نتيجه گيري موفق باشد و آژاكس تا فصل - 2001 2002 كاملا زير سايه فاينورد و پي. اس. وي آيندهون قرار گرفت. طي اين مدت حتي آژاكس از حضور در ليگ قهرمانان نيز بازمانده و تيم هايي گمنام مثل اف. توئنته اس جاي سپيد و قرمزها را گرفتند. با آمدن رونالد كومان مدافع اسطوره اي سابق آژاكس كادر مربيگري تيم متحول شد. كومان پس از 5 سال فصل قبل مردان آمستردام را قهرمان اري ديويزيه ساخت و آژاكس حالا دوباره پاي به ليگ قهرمانان گذاشته. يكي از برنامه هاي مهم كومان پرورش نسلي تازه از استعدادهاي آژاكس است. البته برنامه بازيكن سازي آژاكس تا حدودي نسبت به قبل تغيير كرده. سيستم پايه اين باشگاه ديگر براساس جذب استعدادهاي هلندي و تبديل آنها به ستاره هاي بزرگ كار نمي كند بلكه آنها نوجوانان و جوانان اروپاي شرقي، آفريقايي يا لاتين را به باي آرنا مي آورند و آنها را تبديل به پديده هايي مي كنند كه صرفا مهر استاندارد آژاكس را دارند اما هنوز ستاره اي بزرگ محسوب نمي شوند. اين موضوع سبب مي شود كه پروسه بازيكن پروري آژاكس كوتاه مدت تر، ارزان تر و پرمنفعت تر پديده هايي باشد مثل كريستين چيووي رومانيايي ليبرو و كاپيتان آژاكس، رافائل فان در فارت بال تهاجمي 20 ساله زلاتان ابراهيمويچ گوش راست 22 ساله سوئدي و احمد حسام ميدو مهاجم 20 ساله مصري نمونه هايي از نسل جديد برخاسته از باي آرنا در هستند بعد تاكتيكي نيز آژاكس دچار تحولاتي شده. كومان همپاي ساير مربيان هلندي پيشرو مثل ون گال، گاس هيدينك و ديك آدووكات از 244 به 343 ابرشناور باز گشته. سيستمي كه نمونه هايي از آن را در بارسلونا، تيم ملي هلند، گلاسكو رنجرز، آژاكس و كره جنوبي - در جام جهاني اخير - مي بينيم. استاديوم دي مير ( ) 961934 ارزش يك استاديوم به بزرگي و حجم سازه آن نيست بلكه به تيمي است كه در آن بازي مي كند; . اين تفكري است كه پشت سر باشگاه آژاكس نهفته و فلسفه اصلي پيشرفت تاريخي اين باشگاه و استاديوم دي مير محسوب مي شود. مجموعه دي مير 62 سال خانه آژاكس بوده و پيت فان رنين ويم اندريسن، رينوس ميشل، سژاك سوارت، هنك گروت، يوهان كرويف، پيت كيزر، ماركو فان باستن و بسياري ديگر از اسطوره هاي ديگر از همين جا برخاسته اند. دي مير در حومه شهر آمستردام و نزديك دفتر اداري باشگاه آژاكس بنا شد. اين ورزشگاه در محله اي به نام ميدن وگ و در ميان مزارع كشاورزي وسيع وورلاند قرار گرفته و آرشيتكتي به نام وان زودنبورگ آن را طراحي كرده كه خود يكي از اعضاي باشگاه به حساب مي آمده. او تضمين كرد كه كل بناي دي مير بيش از 300 هزار گيلدر هزينه برندارد چرا كه در اواخر دهه بيست و اوايل دهه سي بحران جهاني اقتصادي اجازه ريخت وپاش زيادي به يك باشگاه فوتبال نمي داد. افتتاح اين ورزشگاه روز 9 دسامبر 1934 طي يك بازي دوستانه مقابل تيم اشتاد فرانسياس _ كه حالا ديگر وجود ندارد _ انجام پذيرفت كه با پيروزي 5 بر يك آژاكس خاتمه يافت. ورزشگاه دي مير در آغاز نسبت به ورزشگاه هاي هم عصر خود عظمتي داشت اما گذشت زمان و ساخت استاديوم هاي غول پيكر در اروپا آن را به مرور به ورزشگاهي محقر، هرچند با تاريخي درخشان، تبديل ساخت. البته امكانات رفاهي و جانبي دي مير در نوع خود نمونه بودند: كمپ هاي تمرين مجهز اطراف استاديوم، سالن سرپوشيده تمرين، سالن هاي بدنسازي و فيزيوتراپي. در طول چند دهه ظرفيت دي مير از 22 هزار نفر به 39 هزار و پانصد نفر افزايش يافت. درواقع دي مير در طول سال ها تا حد زيادي از شكل اوليه خود تغيير پيدا كرد. اولين موج تغييرات در دهه پنجاه بود. سپس در سال 1965 سكوهاي ضلع ديگر نيز مسقف شدند و به ياد جك رينولدز انگليسي مردي كه 33 سال در متن تحولات آژاكس بود يادبودي ساخته شد. در 1968 رستوران و كافي شاپ بزرگي هم در بالكن جايگاه تاسيس شد و پاركي زيبا در مقابل در ورودي طراحي گشت. اما عجيبترين نكته اين بود كه تا سال 1971 اين ورزشگاه از نورافكن مخصوص بازي هاي شبانه بي بهره بود. تا اواسط دهه هشتاد كل استاديوم به صورت كاملا سرپوشيده امروزي درآمد و نخستين جايگاه شيشه اي مخصوص شخصيت ها در سال 1985 ايجاد شد.