Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811113-59890S5

Date of Document: 2003-02-02

خوشه هاي خشم سينماي جان فورد اورسن ولز جان فورد را بزرگ ترين شاعر سينما ناميده است او يكي از بزرگ ترين مورخان آمريكا نيز هست جان فرانكلين ترجمه: امين تاجيك جان فورد در سال 1895 در ايالت مين آمريكا متولد شد. وي يازدهمين و آخرين فرزند خانواده اي ايرلندي بود كه توسط برادرش فرانسيس فورد - كارگردان فيلم هاي صامت - به سينما راه پيدا كرد. از حضور او به عنوان بازيگر در فيلم تولد يك ملت محصول 1915 و همكاري با برادرش در تعدادي از فيلم ها، تا حضور او به عنوان كارگردان و ساخت اولين فيلم هاي مستقلش، تنها دو سال طول كشيد و به زودي تبديل به يكي از بهترين فيلمسازان دوران شد. اولين نشانه هاي آنچه را كه ما امروز سبك فورد مي ناميم، مي توان در فيلم صامت اسب آهني ( ) 1924 ديد. البته تا اواخر دهه سي كه فورد بالاخره توانست به سبك شخصي بدون اشتباهش دست يابد، اين كيفيت به صورت كامل پديدار نشد. چنانچه فيلم هاي ابتدايي دهه سي او را با فيلم هاي اواخر دهه، مقايسه كنيم به خوبي متوجه پيشرفت چشمگير و تكامل كار وي مي شويم. براي مثال در فيلم زنداني جزيره كوسه ( ) 1936 طي صحنه اي كه در انتهاي جنگ هاي داخلي آمريكا، لينكلن به گروه موسيقي دستور اجراي موزيكي را مي دهد و ما فورد را در بهترين شكل خود مي بينيم. اكثر منتقدان و نويسندگان سينمايي سال 1939 را يكي از بهترين سال هاي سينمايي آمريكا مي دانند و بايد گفت، به طور قطع حضور فورد از، دلايل اين موفقيت است. در عرض 12 ماه او موفق به ساخت فيلم هاي دليجان آقاي لينكلن جوان طبل هاي سرزمين موهاوك (همگي محصول ) 1939 و خوشه هاي خشم ( ) 1940 شد كه همگي شاهكار بودند. در حالي كه; بين طبل هاي سرزمين موهاوك و خوشه هاي خشم فقط 2 هفته فاصله بود. او كار شگفت انگيزي انجام داد. سال بعد فورد جايزه اسكار بهترين فيلم را براي دره من چه سبز بود ( ) 1941 دريافت كرد. منتقدان متعددي سعي كردند آثار بعد از جنگ او را براساس دهه ها طبقه بندي كنند، اما توجه به يك نكته ضروري است كه از بازگشت فورد به زادگاهش با فيلم وسترن كلمانتين عزيزم ( ) 1946 تا آثار نوستالژيكي مانند مردي كه ليبرتي والانس را كشت ( ) 1962 و پاييز قبيله شاين ( ) 1964 او به يك فرم تركيبي دست يافت كه آن را سينماي سواره نظام مي ناميم. او در تريلوژي سواره نظامش قلعه آپاچي ( ) 1948 دختري با روبان زرد ( ) 1949 ريوگرانده ( كاري 1950 را انجام داد كه تا پيش از آن صورت نگرفته بود. فيلم اسكاري مرد آرام كه در ايرلند مي گذرد، كليشه هاي رايج فيلم هاي فورد را شكست و حضور فورد در سينماي ايرلند، مجموعه اين سينما را تحت تاثير قرار داد. او همچنين فيلم هايي در مورد جنگ هاي كره و ويتنام ساخت كه چشم گيرترين آنها، اولين فيلم بعد از جنگ اوست: آنها فناپذير بودند ( ).سبك 1945 فورد داراي يك سادگي سنجيده است. با فيلمبرداري روان و بي ادعا. نوع تركيببندي نورها و فن ژرف - كانوني اورسن، ولز را مي توان متاثر از فيلم هاي اوليه فورد دانست (توجه كنيد به فيلم سفر طولاني به سوي خانه ( )) 1940 گرچه فورد در آخرين آثار رنگي خود، تمايل شديدي به تركيببندهاي ساده داشت. در اوايل زندگي حرفه اي، فورد مسئله اي به نام تكنيك مخفي را مطرح كرد، آنچه كه باعث مي شود تماشاگر فراموش كند كه مشغول تماشاي فيلمي داستاني است و تاثير صحنه هاي خيره كننده اي همچون خداحافظي از مادرش در پايان فيلم خوشه هاي خشم به اين دليل موفقيت آميز است كه تقريبا مانند يك گزارش تلويزيوني تصوير شده است. فورد از طبيعت شوخ خود، بيشترين استفاده ها را كرده است. در آثار شاخص او، زمينه قصه بين تراژدي و كمدي حركت مي كند و اين يكي از استعدادهاي اصلي اوست و مجموعه اين استعدادها و توانايي ها باعث شده است كه او به اسطوره اي بدل گردد. چرا كه در فيلم هايش تقريبا دوره هاي مختلف تاريخ آمريكا را - از جنگ هاي استقلال آمريكا تا جنگ ويتنام - بررسي مي كند و لازم نيست كه تاريخ به شكل واقعي، عين به عين، نقل شود بلكه مانند گفته فورد در فيلم مردي كه ليبرتي والانس را كشت: وقتي افسانه به حقيقت پيوست، افسانه را ثبت كن بايد، دانست كه جان فورد فراتر از يك فيلمساز بود، او افسانه بود. آنها فناپذيربودند ( ) 1945 - يك اثر رئاليستي ديگر كه فورد آن را براساس تجربيات شخصي خود در جنگ، به تصوير درآورده است. در اين فيلم، او از يك چشم انداز تاريخي، حسي اسطوره اي در مورد بزرگ ترين پيروزي آمريكا در جنگ جهاني دوم را به تصوير مي كشد. صحنه پاياني فيلم كه بين جان وين و دوناريد مي گذرد، ديدني است. دره من چه سبز؟ بود ( ) 1941 - خاطرات راوي داستان به صورت فلاش بك روايت مي شود و بدين ترتيب فورد فيلمش، را تحت تاثير فضايي نوستالژيك قرار مي دهد. بنابراين يادآوري شادي ها و جشن هاي گذشته نيز حسي غم انگيز را به بيننده القا مي كند. ميزانسن ها و قاببندي هاي فورد در اين فيلم بي نظيرند. جويندگان ( ) 1956 - براي آشنايي با آثار فورد تماشاي جويندگان به عنوان انتخاب اول گزينش به جايي نيست چون فيلم، يك اثر كاملا شخصي است و بدون شناخت دقيق از دنياي فورد، نمي توان فهم درستي از آن داشت، در حالي كه با كمي شناخت پيرامون آثار اين كارگردان و ژانر فراموش شده وسترن، به راحتي جايگاه خودش را پيدا مي كند و دوباره ديدن اين فيلم، تحسين و شگفتي شما را برانگيخته خواهد كرد. علاوه بر برخورداري از بهترين صحنه هاي پرتعليق كه در اكثر فيلم هاي او وجود داشته، توجه كنيد كه وي چگونه بدون اينكه درام راتضعيف كند، ساليان را تصوير كرده است. جان ميليوس معتقد است: كساني كه مي گويند جان وين نمي تواند بازي كند، جويندگان را نديده اند.