Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811112-59875S2

Date of Document: 2003-02-01

يادداشت سياسي پيروزي ليكود: مثلث بوش، صدام، شارون دكتر حسين دهشيار يكي از متنوع ترين متغيرهاي تاثيرگذار بر نگرش اجتماعي، استنباط اقتصادي و ارزيابي سياسي توده ها هستند. در كنار هم قرار گرفتن مضمون متغيرها در نهايت ماهيت بخش عملكرد افراد در حيات اجتماعي است. با توجه به اين فرايند است كه در بسياري از موارد، درك عقلايي از مباني رفتاري توده ها غامض مي گردد. آنچه كليت اين متغيرها را پيچيده مي سازد اين واقعيت است كه نگاه احساسي و عاطفي انسان ها به عبارتي ساده تر، تلقي مبتني بر هيجان يكي از مهمترين ملاك هاي عملكرد انساني است. آريل شارون دو سال پيش در آستانه سومين انتخابات در پنج سال گذشته در اسرائيل به راي دهندگان قول داد كه در صورت احراز مقام نخست وزيري اسرائيل آنچه را كه حزب كارگر از طريق قرارداد اسلو قادر به تامين آن نبوده است فراهم رهبر آورد حزب ليكود با درك نياز رواني شهروندان به آنان بشارت داد او تنها گزينه اي است كه از قابليت هاي رهبري، استحكام چانه زني، درك همسو با توده ها از منافع ملي اسرائيل و نزديكي ارزشي با تصميم گيرندگان مطرح آمريكايي برخوردار است. در بطن اين تصوير ترسيم شده آريل، شارون صحبت از دو ضرورت اساسي كرد كه به جهت شرايط منطقه اي بسيار مورد توجه و مطلوب آنان به نظر مي رسيد. رهبر راست گراي اسرائيلي خود را تنها كسي معرفي كرد كه قادر به برقراري امنيت و تحقق صلح است. اما آنچه در طول بيش از بيست و چهار ماه گذشته در داخل اسرائيل و در مرزهاي اطراف آن در منطقه نوار غزه و ساحل غربي رود اردن شاهد بوده ايم، اين واقعيت تلخ است كه به جهت سرشت تاريخي بحران، امنيت و صلح، ستارگان دست نيافتني بوده اند. تشديد بحران و كشتار روزانه در مناطق اشغالي و بي ثباتي حاكم بر اسرائيل، به نيكي بيانگر اين ذهنيت حاكم بر طرفين بحران است كه بهترين گزينه ها چيزي جز كسب پيروزي مطلق نيست. تعريف شارون از امنيت و صلح لاجرم آتش و خون و آهن را به ارمغان آورد و ضعف داخلي حكومت خودگردان هم در همين راستا فرصت ها را به امتياز مبدل نساخت. فضاي سياسي بحران به شكلي است كه عدم موفقيت را به حزب ليكود در تحقيق شعار انتخاباتي دو سال پيش و حزن مردم فلسطين به جهت شرايط بين المللي كه خارج از كنترل هر دو طرف بوده است به سرمايه اي سياسي براي آريل شارون و فشار شديد سياسي بر حكومت خودگردان تبديل شده است. انتخابات 28 ژانويه كه چهارمين انتخاب در طول هفت سال گذشته بوده است منجر به بازگشت دوباره اما قدرتمندانه تر آريل شارون به كرسي نخست وزيري و شكست سخت عمران ميتزنا رهبر حزب كارگر است. شكست ميتزنا شهردار سابق حيفا و ژنرال اسبق ارتش اسرائيل، پيش از آنكه نمايانگر مقبوليت سياست هاي شارون و يا توفيق او در تحقق امنيت و صلح براي مردم اسرائيل باشد، مديون سياست هاي صدام حسين در ميسر ساختن توانايي آمريكا براي ترغيب جهانيان براي ناديده انگاشتن موضوع فلسطين و مصائب انساني حادث در اين سرزمين اندوه زده است. آمار اوليه انتخابات بيانگر اين است كه حزب ليكود تعداد 36 كرسي حزب كارگر 18 كرسي حزب شينوي 14 كرسي حزب شاس 13 كرسي و حزب مرتز تعداد 5 كرسي به دست آورده اند. با وجود اينكه شارون در سياست هاي خود با شكست مطلق روبه رو شد اما حزب كارگر با وجود اعلام اينكه در صورت پيروزي مذاكرات در جهت تحقق صلح را پي خواهد گرفت به ضعيف ترين نتايج در طول تاريخ دولت اسرائيل تن رهبر داد حزب كارگر با بيان اينكه خواهان از سرگيري مذاكراتي است كه در زمان باراك بدون نتيجه به پايان رسيد درواقع راي دهندگان اسرائيلي را با دو گزينه كاملا متمايز روبه رو ساخت. از يك سو حزب ليكود قرار داشت كه سياست مشت آهنين را تنها سياست قابل قبول مدنظر گرفت و حزب كارگر كه تلاش در جهت دست يابي به نقطه نظرات مشترك را تنها راه حل و فصل معضل حاكم بر سرزمين هاي اشغالي مطرح ساخت. شارون با وجود شكست سياست مشت آهنين در طول دو سال گذشته با يك پيروزي بزرگ روبه رو گرديد همان گونه كه جورج دبليو بوش با وجود وضع نامطلوب اقتصادي حاكم بر آمريكا در انتخابات ماه نوامبر توانست براي اولين بار در طول 68 سال گذشته در هر دو صحن كنگره حزب جمهوريخواه را در انتخابات ميان ترم با پيروزي هم آغوش گرداند. صدام حسين; با عملكرد خود در منطقه شرايطي را فراهم آورده است تا جورج دبليو بوش بتواند به مردم آمريكا تفهيم كند بزرگترين خطري كه آنان را تهديد مي كند وضع بد اقتصادي نيست بلكه بدترين رئيس جمهور با بدترين سلاح در نه هزار مايلي آمريكاست. مردم آمريكا در نهايت تلقيات رهبر خود را پذيرفتند و پيروزي حزب او را برخلاف روند تاريخي امكان پذير ساختند. آريل شارون با بيان اينكه رهبر حكومت خودگردان فلسطين از معدود رهبران عرب بوده است كه حمله عراق به كويت را تاييد كرد و آن را مشروع دانست، در آينده همان خطري را كه امروزه صدام حسين براي منافع آمريكا به وجود آورده است براي مردم اسرائيل شكل خواهد داد. رهبر ليكود راي دهندگان را به اين سوي سوق داد كه ثبات را تنها در بستر استفاده از زور بر عليه فلسطيني ها عملي بيابند. همان گونه كه جورج دبليو موفق شد شهروندان آمريكايي را متقاعد كند، تنها به كاربري قدرت نظامي پاسخگوي تهديدات عراق از جانب آمريكا است آريل شارون در ماه ها و روزهاي منتهي به انتخابات 28 ژانويه مردم اسرائيل را متقاعد كرد كه گزينه نظامي، مطلوبترين وسيله براي سركوبي مردم مظلوم فلسطيني است. فضاي حاكم بر منطقه كه سايه جنگ بر آن گسترده است راي دهندگان اسرائيلي را در نهايت متقاعد كرد كه خشونت تنها سياست كارآمد به نظر مي رسد. موضوع عراق منجر به اين گشته است كه نگاه اعراب از موضوع فلسطين منحرف گردد، در حالي كه مسئله عراق مردم اسرائيل را بيش از هميشه آماده پذيرش استفاده از خشونت همان گونه نمود كه جورج دبليو بوش پيروزي حزب خود را تا حدود فزاينده اي مرهون بحران عراق مي بايستي قلمداد كند، آريل شارون هم محققا پيروزي حزب ليكود را نه برآمده از سياست هاي خود بلكه فضاي جنگ زده حاكم بر منطقه مي يابد.