Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811112-59870S5

Date of Document: 2003-02-01

رئيس صددرصد _ 4 حاكم بلامنازع پروين امامي پس از دقايقي طولاني سعيد صحاف، با لباس نظامي و به اتفاق يك تن ديگر از مقامات عراقي در جلسه حضور مي يابد و ضمن اظهار امتنان از حضور خبرنگاران، اعلام مي كند كه فقط به پرسش هايي پاسخ مي دهد كه در زمينه چگونگي برگزاري رفراندوم و مسائل فني حاشيه آن باشد. در اثناي سخنان صحاف، يكي از كارشناسان وزارت خارجه عراق به نام داوود سليمان - كه به گفته خود حدود شش سال در سفارت عراق در تهران خدمت كرده و كاملا به زبان فارسي مسلط است - به عنوان مترجم رسمي گروه به ما مي پيوندد. پيش از اين درباره وي شنيده بودم كه فردي بسيار زيرك با مهارت هاي حرفه اي و ديپلماتيك است كه به لحاظ تسلط به مسائل سياسي و زبان فارسي، معمولا در جلسات ملاقات و مذاكرات هيات هاي ديپلماتيك و امنيتي سطح بالا ميان دو كشور حضور مي يابد. به گفته صحاف براساس قانون استفتا كه در سال 1994 وضع شده و هر هفت سال يك بار برگزار مي شود - رئيس جمهوري وقت ابتدا از طريق همه پرسي به معرض تاييد يا رد نظر مردم گذاشته مي شود. در اين رفراندوم، رئيس جمهوري بايد براي ادامه رياست خود حداقل 53 درصد (نصف + سه درصد ) آراي موافق شهروندان را جلب كند در غير اين صورت، انتخابات برگزار شده و كانديداهاي مختلف معرفي شده از سوي شوراي عالي فرماندهي انقلاب، ضمن حضور در عرصه رقابت ها، شانس خود را براي تصدي پست رياست جمهوري خواهند در آزمود دور پيشين اجراي اين قانون در سال 1995 بنا به اعلام دولت صدام به عنوان حاكم بلامنازع 99 درصد آراي مثبت مردم را به خود اختصاص داد. صحاف كه در پاسخ به پرسش هاي خبرنگاران انگليسي زبان، به زبان انگليسي سخن مي گفت در مصاحبه خود بر اين نكته تاكيد كرد كه اين همه پرسي يك موضوع داخلي و براساس ميراث ملي، مقررات و قوانين موضوعه كشور انجام مي شود و همزماني آن با بحران منطقه و احتمال تهاجم نظامي آمريكا كاملا تصادفي است. در خاتمه جلسه چند بروشور و كتابچه حاوي قوانين استفتا و نيز متن سخنراني صدام حسين در سالگرد سي و چهارمين سال انقلاب عراق به زبان هاي عربي، انگليسي و فرانسه ميان خبرنگاران توزيع حضور شد فعال چند عكاس وابسته به وزارت تبليغات عراق كه همزمان با حضور خبرنگاران در جلسه، از زواياي مختلف از آنان عكس مي گرفتند در وهله نخست اين گمان را به وجود مي آورد كه وزارت اعلام براي ثبت در آرشيوهاي خود مبادرت به تهيه گزارش و عكس از خبرنگاران مدعو نموده، اما شبهنگام در سرسراي هتل با مشاهده عكس هاي چاپ شده تيم هاي خبري و فروش هر عكس به قيمت 2 هزار دينار ( تومان ) 700 متوجه يكي از دلايل فعاليت هاي بي وقفه عكاسان عراقي شديم. در راه بازگشت به هتل از پنجره اتوبوس چشم به خيابان هايي دوختم كه مسير هتل الرشيد تا هتل فلسطين را دربرمي گرفت. هواي تميز و عاري از آلودگي شهر به اضافه گرماي ملايم اواخر مهر، تهران را به يادم آورد كه آلودگي هوايش گاه خروج از خانه را براي خردسالان و كهنسالان خطرناك مي نمود. بغداد شهري است كه شايد در يك عبارت بتوان آن را شهر كم ارتفاع ناميد. معماري و ساختمان سازي در اين شهر براساس سنن فرهنگي و معماري عربي و براساس ساخت بناهاي عموما يك طبقه با پنجره هاي متعدد در هر ساختمان شكل گرفته است. البته در عين حال وجود ساختمان هاي مرتفع چند طبقه در برخي خيابان هاي پايتخت به نوعي بيانگر آشنايي و علاقه مهندسان ساختمان و شهرسازان اين كشور به بلندمرتبه سازي است، اما در مقايسه با بسياري كشورهاي منطقه و جغرافياي شهري آنان، به نظر مي رسيد وفاداري به اصول مهندسي معماري سنتي عربي، انديشه خانه سازي مدرن را به حاشيه رانده است. بغداد كه از جمله قديمي ترين شهرهاي جهان است (اين شهر در سال 146 هجري قمري توسط ابوجعفر منصور دوانيقي تاسيس گرديد ) سال ها، است با ميانگين جمعيتي بين پنج تا شش ميليون نفر از نرخ رشد تقريبا ثابت برخوردار است. به گفته يكي از راهنمايان عراقي، اين امر نتيجه سياستگذاري هاي دولت در امر كنترل جمعيت شهرهاي بزرگ - به ويژه پايتخت - بوده است. به گفته اين راهنما، دولت موانع و ضوابط بسيار جدي و منظمي براي عدم مهاجرت شهرستاني ها به بغداد قرار داده كه از جمله آنها مي توان به ممنوعيت حق خريد و فروش و معاملات تجاري ساكنين بغداد، با مهاجرين شهرستاني، عدم تخصيص كوپن جيره بندي به مهاجران، منع واگذاري به فروش و اجاره مسكن به آنان و... اشاره كرد. شايد مجموعه اين تمهيدات است كه برخلاف گمان هاي اوليه كه انتظار مي رود شرايط بحراني عراق، انبوه حاشيه نشينان شهرها را به سمت پايتخت براند، بغداد برخلاف بسياري پايتخت هاي ديگر كشورها مشكل چنداني با پديده مهاجرت و سرريز جمعيت جوياي نان و كار ندارد. خيابان هاي بغداد عموما عريض با ترافيك سبك و درصد بسيار اندك تخلفات رانندگي است. عراق شايد از زمره كشورهايي باشد كه رعايت هر نوع قانون در آن، نه از باب اعتقاد مردم به قانونمداري و نهادينه شدن روح قانون در كالبد زندگي اجتماعي، كه از زاويه پرهيز مردم از درگير شدن با ماموران حكومتي است. يك پاكستاني ساكن بغداد در اين باره به من مي گويد عراقي ها براي اين كه به هيچ شكلي درگير برخورد با ماموران پليس نشوند، حداكثر تلاش خود را براي رعايت قوانين اجتماعي - از جمله مقررات راهنمايي و رانندگي - به عمل مي آورند. از رهگذر تاثيرپذيري زندگي روزمره مردم از نگاه مقتدرانه و مسلط حاكميت و وجود قوانين سختگيرانه در برخورد با برخي بزهكاري هاي اجتماعي - از قبيل اعتياد، سرقت، ايجاد مزاحمت براي نواميس و... - فضاي عمومي جامعه عراق تقريبا از اين آلودگي ها مصون به است گفته يك مسئول عراقي (كه مورد تاييد مسئولان سفارت ايران در بغداد هم قرار گرفت ) جرم قاچاق مواد مخدر در اين كشور اعدام است و انواع مجازات هاي مقرر براي انواع بزه ها كاملا سختگيرانه و بدون مماشات اجرا مي شود. از همين روي عراق را شايد بتوان از جمله كشورهايي به شمار آورد كه علي رغم وجود بيكاري و تحمل تحريم هاي اقتصادي، آلوده مفاسدي همچون موادمخدر، ناهنجاري هاي گسترده اخلاقي و ناامني هاي اجتماعي نشده است.