Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811110-59837S2

Date of Document: 2003-01-30

كودكي گمشده _ 1 نوعي احساس شگفتي و دهشت بر اتاق سايه افكنده بود. سوزان دجارنات به دوستان خود گفت قصد ندارد دخترش را كه در كلاس پنجم يكي از مدارس نزديك محل اقامتشان به تحصيل مشغول است به يك مدرسه خصوصي يا حتي به مدرسه دولتي مطرح تري در مركز شهر منتقل كند. يكي از دوستان او كه مادر دو كودك است مي گويد: در سكوت اتاق مي توانستيد دقيقا احساس حاضران را درك كنيد: چطور او مي تواند چنين ظلمي در حق دختر خودش انجام؟ دهد اين تنشي است كه امروز والدين در هنگامه تلاش براي ارتقاي وضعيت كودكانشان با آن مواجه هستند. برخي از والدين حتي قبل از تولد فرزندشان در مدارس پيش دبستاني براي كودكانشان جا رزرو مي كنند و برخي ديگر حتي قبل از فرا رسيدن دوران تحصيل سعي مي كنند شرايط را براي فراگيري آموزش هاي اوليه فراهم آورند. والديني هم هستند كه از سرعت روند جريانات احساس گيجي و سردرگمي مي كنند و گمان دارند چنانكه كودكانشان وقت كافي براي بازي و سرگرمي نداشته باشند و به خواب نيمروزي شان چون خود آنها نرسند تجربه هايي گرانبها را از دست خواهند داد. در همين حال همه اين والدين احساس مي كنند اكنون از دو سو تحت فشار قرار گرفته اند و البته اين فشارها تابعي از پيام ها و راهنمايي هايي است كه از آشنايان و رسانه ها دريافت مي دارند. متخصصان امور آموزش مي گويند تكانش به وجود آمده در جامعه براي راهنمايي و هدايت كودكان به مسيري كه به نهايت توانمندي خود در همه زمينه ها چون ورزشي، هنري و... دست پيدا كنند گاهي به نوعي احساس نگران كننده در والديني تبديل مي شود كه مي خواهند كودكانشان از كوتاه ترين راه به اين توانايي ها دست پيدا كنند. برخي از ناظران ابراز نگراني مي كنند كه شرايط جاري در حال هدايت جامعه به سمت و سويي است كه هيچ كس خواهانش نبوده است. اكنون همه ما به ديدن كودكان دبستاني كه با كيف هاي سنگين خود در پياده رو خيابان ها در حال عزيمت به مدرسه يا بازگشت به خانه هستند، عادت كرده ايم. تحقيقاتي كه اخيرا توسط مركز آمار دانشگاه ميشيگان انجام شد، نشان مي دهد تكاليف خانگي اي كه كودكان بايد در منزل انجام دهند حد فاصل سال هاي 1981 تا 1997 براي كودكان 6 تا 8 ساله به سه برابر افزايش يافته است. تعداد كلاس ها و دروس كمكي در حال افزايش است. امروز آموزش تجاري به صنعتي سه ميليارد دلاري در ايالات متحده آمريكا تبديل شده است. بخشي از اين رشد كلاس ها و فعاليت هاي فوق برنامه بدين دليل است كه والدين امروز از دانش آموزاني كه نمرات خوبي در مدرسه كسب مي كنند انتظار دارند توانمندي هاي خود را افزايش دهند. تا همين چند سال قبل، كلاس هاي آموزشي رياضي موسوم به Kumonكه، رياضي را با روشي خاص به كودكان مي آموزند بيشتر كودكاني را كه كاركرد ضعيفي در اين زمينه داشتند، پوشش مي داد اما امروز والدين بيشتري هزينه هاي ثبت نام در اين كلاس ها را متقبل مي شوند تا دانش آموزاني كه تبحر و توانمندي قابل قبولي در اين زمينه دارند به توانمندي و دانش بيشتري دست پيدا كنند. مايك شيم، معاون مديرعامل دفتر منطقه اي موسسه كومون در منطقه شرق ايالات متحده اعتقاد دارد: والدين به ما مي گويند كه شرايط در اين منطقه رقابتي تر است و به همين جهت آنان مي خواهند كودكانشان زودتر مراحل فراگيري را آغاز كنند. معلمان خصوصي از دانش آموزاني كه كمتر از 13 سال دارند سخن مي گويند كه به دليل فشارهاي شديد آموزشي و ترس از راه نيافتن به يك دانشگاه خوب كنترل خود را از دست داده و دچار بحران روحي مي شوند. حتي گفت وگو در مورد روند ثبت نام در دانشگاه و واژگاني كه در اين زمينه مورد استفاده قرار مي گيرند امروز به كلاس هاي اوليه شروع تحصيلات دبيرستاني راه گشوده اند. يك گروه ويژه كه براي راهنمايي والدين منطقه بوستون در طول دوران تحصيلات ابتدايي تشكيل شده به والدين توصيه مي كند كودكان را در مدارس مناسب ثبت نام كنند. مدير يك مدرسه خصوصي در حومه بوستون مي گويد: امروز چندان عجيب نيست كه همراه با درخواست ثبت نام در مدرسه گزارش در مورد فعاليت هاي تحصيلي، هنري دانش آموز و نوارهاي ويدئويي جامعي در مورد آموزش هاي قبلي او به مسئولان مدرسه ارائه شود. امي فليني مدير مركز خانواده بنك استريت در نيويورك مي گويد: والديني هستند كه با ما تماس مي گيرند و خواستار ثبت نام كودكان هفت ماهه خود در برنامه هاي آموزشي ويژه كودكان هستند. او مي افزايد: برخي ادعا دارند فرزندشان كه گاه كمتر از هجده ماه دارد نابغه و برخوردار از استعدادي درخشان است و به همين جهت لازم است دوره آموزشي او زودتر آغاز شود. لطفا كمي تكليف خانگي بيشتر فشاري كه اكنون در مدارس به وجود آمده صرفا نتيجه اعمال فشار والدين نيست. اصلاحات در سيستم آموزشي، مدارس را در شرايط جديدي قرار داده است. امروز و به ناگاه نمرات آزمون هاي يكپارچه و استاندارد از آن چنان اهميتي برخوردار شده اند كه هيچ گاه در گذشته اين چنين نبوده بسياري است از معلمان و مديران مدارس اكنون احساس مي كنند چنانكه كاركرد قابل قبولي نداشته باشند شغل خود را از دست خواهند يك داد واكنش به اين فشارها افزايش زياده از حد تكاليف خانگي كودكان و آزمون هاي كلاسي است. به رغم اين تحولات بسياري از والدين اعتقاد دارند مدارس به حد كافي براي آموزش فرزندانشان اهتمام به خرج نمي دهند. بوينه اسكات مادر دختري 15 ساله كه دوران دبيرستان را در فلوريدا پشت سر مي گذارد مي گويد: ترجيح مي دهم شاهد تكاپوي بيشتر، پروژه هاي علمي گسترده تر و كارهاي تحقيقاتي فراوان تري باشم. شبهايي هستند كه دختر بوينه هيچ تكليفي براي انجام دادن ندارد: وقتي كه من همسن او بودم، وقتم در كتابخانه منزل و به نوشتن و انجام تكاليف منزل صرف مي شد. مي ونگ، مادري كه در دفتر ثبت نام يكي از شعب موسسه آموزشي كومون در آمريكاي شمالي به انتظار نشسته است مي گويد: ضعف در برخي از مدارس دولتي الزاما بدين معنا نيست كه مدارس خصوصي كاركردي بهتر دارند. ربكا دختر 6 ساله مي هر روزه ساعاتي را در كلاس هاي تقويتي ويژه آموزش هاي تكميلي رياضي صرف مي كند. حضور او در اين كلاس علاوه بر كلاس هاي پيانو، فراگيري زبان چيني و تكاليف شبانه اي است كه بايد شبها در منزل انجام دهد. مي مي گويد: اما او چندان خوشحال نيست چرا كه حضور در اين كلاس ها وقت آزاد ربكا را پر مي كند و فرصتي براي تماشاي تلويزيون باقي نمي گذارد. او مي افزايد: مسئله اينجاست آنچه ربكا در مدرسه خصوصي مي آموزد براي تامين آينده او كافي نيست.