Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811102-59773S2

Date of Document: 2003-01-22

عبور از غبار گزارشي از فيلم هاي اكران نشده در سينما مريم فرزانه نيا تعداد فيلم هاي اكران نشده سينماي ايران از سال 1369 تاكنون بالغ بر 90 فيلم است. از سال 1369 كه سه فيلم در مسلخ عشق (كمال تبريزي ) و نوبت عاشقي و شبهاي زاينده رود (محسن مخملباف ) به نمايش عمومي درنيامدند تا دي ماه سال 1381 نزديك به 90 فيلم ايراني امكان نمايش عمومي نداشته اند. نكته قابل توجه در اين آمار است كه بيش از 60 درصد اين فيلم ها آثاري هستند كه يا داراي پروانه نمايش هستند يا به گفته سازندگان آنها مشكل پروانه نمايش ندارند. وضعيت نمايش و اكران فيلم در ايران نه تنها تناسبي با جمعيت كشور نداشته بلكه تناسبي با ميزان توليد ساليانه سينماي ايران نيز ندارد، مهم ترين عامل صف طولاني فيلم هاي به نمايش درنيامده است. سالانه به طور متوسط 43 فيلم در تهران اكران مي شوند تهران به عنوان پايتخت كشور و همچنين مهم ترين بازار سينماي كشور اهميت فراواني براي نمايش فيلم دارد. به همين خاطر از اين 43 فيلم اگر توليدات همان سال سينماي ايران هم به نمايش درآيند با توجه به رقم توليدات سالانه سينماي ايران كه به طور متوسط بين 50 تا 60 فيلم است بين 10 تا 20 فيلم مازاد بر فهرست 90 فيلم اكران نشده افزوده خواهد شد. با توجه به وضعيت فعلي اكران تا پايان سال 81 تعداد فيلم هاي اكران نشده بالغ بر 110 فيلم رسيده و از اين نظر شايد به كشوري ركورددار تبديل شويم كه اگر ميزان توليدات هر ساله سينماي ايران را به طور متوسط 50 فيلم بدانيم از ابتداي دهه هفتاد تاكنون 10 درصد توليدات سينماي ايران به نمايش عمومي درنيامده اند. با توجه به اين شرايط به نظر مي رسد كه بايد تعداد توليدات سالانه سينماي ايران كاهش يابد. در حالي كه ميزان توليد امسال سينماي ايران بر مبناي تعداد آثار ارسال شده به جشنواره فيلم فجر افزايش قابل توجهي داشته مسئله است اصلي اين است كه فيلم در سينماي ايران اگر براي نمايش عمومي (فروش ) ساخته مي شود بايد اكران شود. اگر اكران مشكل دارد و امكان اكران فيلم ها محدود است پس چرا همه ساله رقم توليد افزايش؟ مي يابد پاسخ اين سوال آنچنان سخت نيست. علت اصلي افزايش توليد در سينماي ايران به ريشه سرمايه هاي صرف شده در سينماي ايران برمي گردد. ريشه سرمايه هايي كه در سينماي ايران صرف مي شود از چرخه اقتصادي سينمايي حاصل نمي شود. بلكه يا از طرف دولت به عنوان حامي سينما يا از طريق حاميان مالي كه به تازگي وارد سينماي ايران شده اند سرمايه توليد در سينماي ايران تامين مي شود. در حال حاضر اگر تهيه كننده، پول توليد فيلمش را از جيبش بدهد از سوي همكاران خود مورد سرزنش قرار مي گيرد. چرا كه يك پروژه سينمايي داراي پروانه ساخت در سينماي ايران فقط يك پروژه براي توليد محسوب نمي شود بلكه زمينه اي است براي فعاليت و انجام ملاقات هايي با مسئولان دولتي (كه همگي آنها سينمايي نيستند ) و همچنين مسئولان كمپاني هاي خارجي (كه همگي آنها ايراني نيستند ) تا سرمايه اي فراهم شود. تهيه كنندگان خوش اقبال سرمايه اي پيش از توليد فراهم مي كنند. فيلم ساخته مي شود حالا اگر اكران شود بايد حدود 50 ميليون تومان صرف هزينه هاي چاپ كپي و تبليغات از شود سوي ديگر اگر فيلمي اكران شود سررسيد پرداخت اقساط آن نيز آغاز مي شود. با اين شرايط چرا بايد تهيه كننده فيلم را اكران كند. اين شرايط خاص سينماي ايران است كه فيلم براي نمايش در آن توليد مي شود.