Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811101-59756S6

Date of Document: 2003-01-21

نااميدي از بهبود اقتصاد جهان جان دال جهان در سال 2002 چگونه فكر؟ مي كند عنوان مطلبي بود كه كمتر از يك ماه قبل در توضيح نتايج يك نظرسنجي صورت گرفته توسط مركز تحقيقاتي Pew منتشر شد. اين گزارش توسط يك نهاد صاحب نام، كه مشاور ارشد آن معاون وزير امور خارجه سابق آمريكا مادلين آلبرايت است آماده شده است. اين نظرسنجي نشانگر سخت تر شدن وضعيت اقتصادي جهان و نارضايتي سياسي جهانيان است. يازده سال پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي و پيروزي نهايي سيستم انتفاعي محققان ارشد اين گزارش به اين استنتاج رسيدند: مردم در همه كشورهاي جهان فرصت ها را در حال از دست رفتن مي بينند و اعتقاد دارند وضعيت جهان در حال وخيم تر شدن است. گزارش نهايي جهان در سال 2002 چگونه فكر؟ مي كند اولين مورد انتشار نتايج تحقيقاتي است كه در چارچوب پروژه رفتارهاي جهاني بر پايه مصاحبه هاي انجام شده با 38 هزار نفر در كشور 44 جهاني طي يك دوره چهار ماهه حدفاصل ماه هاي ژوئيه تا اكتبر 2002 تهيه شده است. اولين جمله اين گزارش متضمن نگراني جهاني از عملكرد آمريكا طي دو سال گذشته بود. محتواي گزارش يازده صفحه اي Pew در مورد وضعيت سياسي، اقتصادي جهان: تاريكي دورنماي وضعيت اقتصادي جهان و اشاعه انزجار از آمريكا توصيف شده بود. در گزارش مذكور تاكيد شده بود درست در زماني كه جهان سال 2002 را پشت سر گذاشت جوامع اعتقاد دارند جهان ديگر جايي براي زندگي شادمانه نيست. اقتصاد دغدغه اول جهان است. در 40 كشور از 44 كشوري كه در اين تحقيق شركت داشتند پاسخ دهندگان اذعان داشتند مشكلات اقتصادي عمده ترين معضل شخصي آنها است. در كشورهاي ثروتمند مثل فرانسه، كانادا و ايالات متحده از هر ده نفر چهار نفر اقتصاد را دغدغه اصلي خود عنوان داشتند در حالي كه در كشورهاي ميان حال مثل روسيه، تركيه و آرژانتين مردم به همان اندازه كشورهاي فقير آفريقايي نگران آينده اقتصادي خود هستند. مسائل مربوط به مشكلات اقتصادي واقعيت هايي تلخ و نگران كننده براي ميليون ها انسان است. مشكلات بهداشتي هم به همان اندازه مسائل اقتصادي در كانون توجه مردم جهان است. اشاعه ايدز و كمبود آب بهداشتي از جمله مواردي است كه در مقوله بهداشت جوامع مورد توجه خاص مردم است. در دسترس بودن امكانات آموزش مناسب براي برخي اقشار جامعه از همان اهميت اقتصاد و بهداشت برخوردار بود. يك نكته حائزاهميت اينكه در ژاپن و به رغم مشكلات اقتصادي شديد اين كشور 43 درصد پاسخ دهندگان به سوالات Pew هيچ مشكل عمده شخصي اي نداشتند و اين در حالي است كه ژاپن در زمره كشورهايي است كه تيره ترين دورنماي اقتصادي را دارد. در نواحي مركز و جنوب قاره سياه اكثريت رو به تزايدي از شركت كنندگان در اين نظرسنجي گفتند در تمامي سال 2000 پول كافي براي تهيه غذا البسه و مراقبت هاي بهداشتي نداشته اند. اكثريت آناني كه در آمريكاي جنوبي، روسيه و اوكراين به سوالات Pew پاسخ دادند گفتند طي همين مدت در برخي اوقات براي تهيه نيازهاي غذايي خود مشكل داشته اند. پاسخ هاي مخاطبان به سوالات در كشورهاي فقير دلهره آور است هر چند به سختي مي توان اين پاسخ ها را شگفت آور و دور از انتظار توصيف كرد. يكي از شايان توجه ترين يافته هاي اين تحقيق اين است كه ادامه حيات بدون برخورداري از اساسي ترين و حياتي ترين نيازها در ايالات متحده بيش از ساير كشورهاي ثروتمند جهان شايع است. پانزده درصد از آمريكاييان كه در اين تحقيق مورد سوال قرار گرفتند، گفتند طي يك سال گذشته مواقعي بوده است كه توان تهيه مواد غذايي مورد نياز خود را نداشته اند. نوزده درصد قادر به تهيه البسه نبوده اند و 25 درصد به دليل مشكلات مالي از خدمات بهداشتي محروم بوده اند. مجموعا و حداقل يك سوم از اتباع آمريكا طي سال گذشته با يكي از اين محروميت ها مواجه شده اند. سطح محروميت در ايالات متحده از اروپاي غربي، كانادا، ژاپن و حتي جمهوري چك و كره جنوبي هم بالاتر بود. هر چند اكثر آناني كه در آمريكاي شمالي و اروپاي غربي مورد سوال قرار گرفتند عموما بر اين باورند وضعيت زندگي آنها طي پنج سال گذشته ارتقا يافته است در ساير جاها تصويري متفاوت ترسيم شده است. در آرژانتين اكثر مردم بر اين گمانند در اوايل دهه نود زندگي به مراتب بهتري داشتند و در ونزوئلا 57 درصد اعتقاد دارند وضعيت زندگي شان طي پنج سال گذشته رو به وخامت گذارده است. در اروپاي شرقي هم وضع بدين منوال است. اكثريت بلغارها ( درصد ) 55 اعتقاد دارند وضعيت زندگي شان بدتر شده است. در اوكراين، اسلواكي، لهستان و روسيه هم وضع به همين شكل است. مردم پاكستان، لبنان و تركيه بر اين باورند در گذشته زندگي بهتري داشته اند. در ژاپن دو برابر كساني كه فكر مي كنند وضعيت بهتر شده اعتقاد دارند شرايط به مراتب وخيم تر شده است. در بخش ديگري از گزارش نظرسنجي Pew آمده افكار عمومي نحوه مديريت و جريان امور در كشور خود را مد نظر دارند. نويسندگان گزارش مذكور آشكارا از نارضايتي عامه مردم در هر 44 كشور حاضر در اين گزارش از وضعيت حاكم بر كشورهايشان سخن مي گويند. منطقه به منطقه سطح نارضايتي عمومي از 55 درصد در ايالات متحده تا 70 درصد در ايتاليا متغير است. در بلغارستان نارضايتي عمومي به 91 درصد در اردن به 93 درصد در تركيه 94 درصد در آرژانتين 96 درصد و در كنيا به 90 درصد بالغ مي شود. در پاسخ به اين تحولات حاميان كاپيتاليسم چه چيز براي گفتن دارند. در همه كشورهاي جهان و تقريبا به شكلي همه گير و روبه تزايد مردم ديدگاهي منفي نسبت به آينده اقتصادي خود و كشورشان دارند. اين ديدگاهي شايع است. در آمريكاي لاتين و ژاپن، جاهايي كه گمان مي رود اقتصاد در حال اضمحلال است; بخش اعظم اروپاي شرقي، آنجا كه رشد اقتصادي در حال كند شدن است و در اكثر آفريقا، منطقه اي كه تورم كماكان بالا است و حتي در اندونزي و تركيه كه اقتصادهايشان با سرعتي در خور توجه در حال رشد و توسعه است مردم احساس مي كنند مشكلات اقتصادي زيادي دارند و اين مشكلات به زودي مرتفع نخواهد شد. بيشتر مردم جهان تجارت با آمريكا و حضور شركت هاي آمريكايي را چندان نمي پسندند، خصوصا آناني كه سابقه و تجربه مشاركت و همكاري با شركت هاي آمريكايي را دارند در اين راه ثابت قدم تر هستند. اين موضوع خصوصا در مورد شركاي تجاري اصلي آمريكا مثل فرانسه، كانادا و آلمان صادق تر است. منبع: كريستين ساينس مانيتور