Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811101-59755S7

Date of Document: 2003-01-21

گ حاشيه فرهن * گفت وگوي بشيريه با اميركبير اخيرا سايت خبري دانشگاه اميركبير (akunews) مصاحبه اي را با دكتر حسين بشيريه استاد دانشگاه تهران ترتيب داده است كه به بحث درباره بحران هاي دولت هامي پردازد. بشيريه در تعريف دولت هاي ايدئولوژيك آنها را دولت هايي دانسته كه براساس ايدئولوژي واحدي كه مدعي كنترل و تنظيم كليه وجوه زندگي سياسي و فرهنگي جامعه است تاسيس شده اند و سعي مي كنند برحسب اصول آن زندگي، اجتماعي را تنظيم و كنترل كنند. به عقيده بشيريه اين دولت ها كه محصول قرن بيستم هستند در پاسخ به بحران زمان گذار از دوران سنتي به دوران مدرن پيدا شده اند. با اين كه سعي مي كنند به بحران هاي دوره گذار پاسخ بدهند اما به نحو ديالكتيكي بحران هاي ديگري حادث مي شود. بشيريه مي گويد... مردم در دولت هاي ايدئولوژيك، غيرايدئولوژيك مي شوند. درحالي كه دولت هاي غيرايدئولوژيك به نحوي زمينه را براي گرايش مردم به سوي ايدئولوژي ها فراهم مي كنند. چيزي كه در ايران هم در زمان پهلوي ملاحظه كرديم كه با گسترش مدرنيزم نوعي ضديت با تجدد پيدا شد و گرايش به سنت شكل گرفت... بشيريه كه در اين مصاحبه به مسائلي درباره بحران هويت، شعار عدالت اجتماعي، و دولت هاي ايدئولوژيك چپ و راست اشاره كرده است، درباره ثبات سياسي مي گويد جامعه باثبات بايد داراي هنجارهاي مستمر و بادوامي باشد. هنجارهاي سياسي مستمر و بادوام آنهايي هستند كه بر گردشان اجماع و اتفاق نظر و وفاقي حاصل مي شود و درواقع محورها و مبناي سامان سياسي در يك جامعه است. درحالي كه از طرف ديگر هنجارهاي نرمال را هم به دو دسته تقسيم مي كنيم يكي هنجارهاي سرد يعني همان چيزهايي كه در قالب قوانين اساسي مطرح مي شود و دوم هنجارهاي گرم كه در واقع همان شعارهاي مركزي است كه ممكن است دور آن وفاق حاصل شود بشيريه سپس به سيال بودن هنجارهاي نوع دوم در ايران اشاره مي كند: مي توان گفت مقوله اي چون جامعه مدني يكي از هنجارهاي گرم بود و اخيرا نيز بحث اصلاحات. بشيريه به اين تاكيد مي كند كه ليبراليسم ايدئولوژي نيست به خاطر اين كه در انديشه ايدئولوژي ها تاكيد بر زيستن به شيوه زندگي خاصي است درحالي كه ليبراليسم ما را از برخي امور ناپسند نهي مي كند و نمي گويد كه چگونه بايد زندگي كنيم و به همين دليل من ليبراليسم را از به اصطلاح ايدئولوژي هاي تعهدگرايي كه مي خواهند انسان را نسبت به شيوه زندگي خاصي متعهد كنند جدا مي كنم او در پايان مي افزايد: .. جهاني شدن در پيشبرد تجدد و در به نهايت رساندن پروژه تجدد دارد بسيار موثر واقع مي شود. * بوداي بيمار دوشنبه بي بي سي فارسي از مجسمه بوداي خسبيده خبر داده است كه در آثار خانه باستان شناسي شهر دوشنبه تاجيكستان نگهداري مي شود و به گفته متخصصان تاجيك لازم است كه از اين پس هر شش ماه يكبار مورد بازپردازي و ترميم قرار گيرد. در آثار خانه باستان شناسي تاجيكستان جز مجسمه بودا مجسمه هاي ديگري كه از منطقه اجنه تپه واقع در جنوب تاجيكستان پيدا شده و همچنين اشياي مختلف باستاني مردمان آسياي ميانه محفوظ است. به عقيده سعيد مراد باباملايوف، رئيس اين آثارخانه، معروفترين اشياي نمايشي اين موزه مجسمه بودا در حال نيروانا و يا بوداي خسبيده است. اين مجسمه كه طول آن 13 متر است در سال 1966 ميلادي در نتيجه كاوش هاي باستان شناسي در اجنه تپه واقع در استان ختلان پيدا شده است. براي جمع آوري كامل پاره هاي اين مجسمه حفريات باستان شناسي به درازا كشيد. باستان شناسان مي گويند كه اين مجسمه بودا متعلق به قرن 6 ميلادي است و به گفته آنها بوداي خسبيده در نوع قدمت خود در جهان بي نظير است. باباملايوف مي گويد تنها پس از 36 سال كشف اين مجسمه در سال 2000 ميلادي با كمك مالي سازمان هاي بين المللي بوداي خسبيده ترميم و بازسازي شد. زيرا در سال هاي سلطه شوروي اين كشفيات به عنوان ميراث ديني تلقي مي شد و براي ترميم و بازسازي و به معرض تماشا گذاشتن اين اثر باستاني مقامات وقت حزب كمونيست اجازه نمي دادند. باباملايوف افزود: براي آنكه ما بودا را بتوانيم براي آيندگان نگاه داريم حتما بايد در هر شش ماه به خصوص در تابستان با مواد شيميايي مخصوص كار كرده و شود خصوصا چهره، دست ها و لباس بودا روشن كرده شود. چون اين مجسمه در قرن ششم ساخته شده است و اساسا لباس او از رنگ هاي معدني سنگي ساخته شده است و به مواظبت بيشتري نياز دارد. بوداي خسبيده در بناي آثار خانه باستان شناسي تاجيكستان در اطاق ويژه اي قرار دارد. باباملايوف مي گويد در قرون پيش چنين مجسمه ها كه در حال نيروانا يا آرامش كامل قرار داشتند با چنين شيوه اي محفوظ نگاه داشته مي شدند تا زائرين بتوانند اوقات زيادي در آرامش به عبادت در نزد اين پيكره ها مشغول شوند. باباملايوف درباره ويژگي بوداي خسبيده و تفاوت وي از ساير بوداها در جهان مي گويد: بودايي كه ما داريم خصوصيات ويژه دارد. يكم آنكه از گل ساخته شده است. دوم آن قديمترين بودا در حالت نيروانا كه در شكل مجسمه باقي مانده است. سوم در هرجا هر مردمي كه مجسمه بودا را ساخته اند آنها چهره بودا را به مردم محلي نزديك و مانند ساخته اند چنان كه بودايي كه در چين است يا در ژاپن هست از بودايي كه در كره يا ويتنام هست كاملا فرق مي كند. براي بار نخست مجسمه 13 متري بودا خسبيده در تاجيكستان دقيقا در روزهايي به نمايش گذاشته شد كه گروه طالبان در شهر باميان افغانستان دو مجسمه بي نظير بودا را تخريب مي كردند.