Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811101-59750S2

Date of Document: 2003-01-21

محمدعلي صباغي، عكاس: داشتن ديدگاه در عكاسي مهمتر از امكانات آن است محمدعلي صباغي متولد 1353 و فارغ التحصيل رشته جامعه شناسي از سال 1370 عكاسي را به صورت تجربي آغاز كرده و اكثر كارهاي او در حوزه عكاسي مستند اجتماعي است. روستاها و عشاير آذربايجان سرزمين مادري اش موضوع مورد علاقه به اوست نظر او، عكاسي وسيله اي است كه با آن مي تواند موضوعات اجتماعي را براي مردم با زبان عكس نشان دهد. آخرين نمايشگاه او كه هم اكنون در خانه عكاسان ايران داير است و تا سوم بهمن ماه ادامه دارد، شامل 30 قطعه عكس سياه و سفيد مربوط به زندگي جذاميان در روستاي ايلانكش (استان آذربايجان شرقي، شهرستان كليبر ) است. او سعي دارد با سادگي هرچه بيشتر و زندگي با سوژه، موضوع را صادقانه به بيننده نشان دهد. صباغي مي گويد: من از كودكي عاشق هنر اولين بودم هنري كه به آن علاقه مند شدم خوشنويسي بود. البته هنوز هم گهگاه براي دل خودم مي نويسم. از حدود ده سال پيش كه شروع به سفر كردم و روستاهاي ارسباران آذربايجان را ديدم، دوربين اتوماتيك كوچكي داشتم كه از مردم و آثار تاريخي و هر چيزي كه به نظرم زيبا بود عكس مي گرفتم. هرسال به قصد عكاسي چند هفته در آن روستاها بودم تا اينكه بعد از فارغ التحصيلي، تصميم گرفتم به صورت حرفه اي اين رشته را دنبال كنم. وي در مورد عكاسي از جذاميان مي گويد: بايد بگويم كه من هيچ مجموعه عكسي را از جذاميان نديده ام و اگر هركس كاري در اين زمينه انجام داده، از آن حتي بي اطلاعم فيلم خانه سياه است ساخته فروغ فرخزاد را پس از عكاسي از اين موضوع ديدم. امادرباره اين كه چگونه به فكر افتادم تا از جذاميان عكس بگيرم، بايد بگويم اولا از پراكنده كاري خسته شده بودم و مي خواستم موضوع خاص و بكري را نشانه بروم. علاوه بر اين، وقتي براي عكاسي از زندگي مردم و طبيعت به يكي از روستاهاي جنگلي و بسيار زيباي ارسباران رفته بودم، متوجه دوتازه وارد كلاه شدم آفتابگير و عينك دودي، جلوه خاصي به چهره آن دو بخشيده بود و درباره خريد و فروش حيوانات صحبت مي كردند. من بي آنكه بدانم آنها جذام دارند، چند قطعه عكس از آنها گرفتم. پس از رفتن آنها متوجه جذامي بودن شان پس شدم از مدتي دوباره به آن روستا سفر كردم و توسط يك راهنما به خانه جذامي ها واقع در روستاي ايلانكش رفتم. يك مادر با چند فرزند پسر جذامي در اتاقي تاريك و فروريخته جمع بودند. قصد من فقط عكاسي از زندگي نامناسب و مشكلات آنها نبود، ولي مي خواستم از فضاهاي داخلي اتاقها با آن نورهاي طبيعي زيبا و انسان هايي كمياب عكس بگيرم. من چهره آنها را زيبا مي ديدم. صباغي درباره امكاناتي كه براي انجام كارش در اختيار دارد و در مورد علت عكاسي سياه و سفيد مي گويد: من هم مثل سوژه هايم توان مالي چنداني ندارم با يك دوربين قديمي و يك لنز 7035 و يك لنز نرمال عكس هايم را تهيه كردم. وسيله در عكاسي به عكاس كمك مي كند، ولي حرف آخر را نمي زند ديدگاه و توانايي هاي ذهني بسيار مهم تر از وسيله هستند، اين كه چرا سياه و سفيد را انتخاب كردم، بايد بگويم به نظرم رسيد كه سياه و سفيد سوژه را ساده تر نشان مي دهد و براي اين موضوع سياه و سفيد بهتر از رنگي مي تواند مفهوم را برساند. در سياه و سفيد ديگر از رنگ هاي شاد خبري نيست و اين موضوع است كه جلوه مي كند.