Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811101-59750S1

Date of Document: 2003-01-21

اشتراك در عدم پرداخت به جزييات نگاهي به تصوير كتاب اوليس اثر جيمز جويس در آثار نقاشي ريچارد هميلتون جيمز جويس نقاش و رمان نويس ايرلندي م ) ) 18821941است و برداشتهاي روانشناختي و تكنيك هاي نوين ادبي اش باعث شد وي يكي از تاثيرگذارترين نويسندگان قرن بيستم شود. جويس در دوبلين متولد شد و از سال 1904 در پاريس ايتاليا زوريخ و سوييس زندگي او كرد در آثارش از جريان سيال ذهن كه نوعي گفت وگوي دروني در ذهن انسان است، كمك گرفت. اين جريان تمام افكار، احساسات و حساسيت هاي شخصيتي را با رئاليسم روانشناختي مطرح مي كند. جويس با انتشار كتاب اوليس در سال 1922 شهرتي جهاني كسب كرد. در اين اثر نويسنده تكنيك جريان سيال ذهن را به عنوان عنصر نمايش شخصيت افراد هر چه بيشتر گسترش داد. ريچارد هميلتون هنرمند پيشروي پاپ انگليسي كه به خاطر آثار فرهنگي اش، چون لندن عظيم 3 توستر و كلاژهايي كه دوران پس از جنگ را به تمسخر گرفته اند مشهور است حال با آثار جديد و ناآشناي خود مورد تحسين قرار گرفته است: تصويرسازي اوليس اثر جيمز جويس. هميلتون كه اكنون 80 ساله است بيش از 50 سال از عمرش را وقف شاهكار جويس كرده است. اين اثر يك روز از زندگي قهرمان لئوپولدبلوم داستان، راثبت كرده است. اخيرا نمايشگاهي به نام تصوير اوليس در بريتيش ميوزيوم و پس از آن در موزه هنر مدرن آيريش ميوزيوم دوبلين به نمايش عمومي درآمده است. در اين نمايشگاه تمام آثار و مطالعاتي كه هميلتون از سال 1947 بر روي اين كتاب پرهياهو و بحث انگيزانجام داده است به مناسبت جشن تولد هشتاد سالگي اش به نمايش درآمده اند. هميلتون يكي از كساني است كه با مهارت خاصي وقايعي را خلق مي كند، چنانچه در آثاري چون منيناس پيكاسو در، خانه هورن و برنز در كنار طلا نشان داده است. او علاقه خاصي به توليدمكانيكي چاپ دارد كه در آثاربي شمارش در مجموعه پنج تايري كه مجددا قالبگيري شدند ( ) 1971 ديده مي شود (اين آثار اكنون در مجموعه تيت قرار دارند. ) تكنيك ها و سبك هاي هميلتون مانند نثر جويس التقاطي است. براي اثر برنز در كنار طلا كه با تركيب مواد اجرا شده است و اشاره به اولين كلمات قسمت ي حوري ها كتاب اوليس دارد، مواد مورد استفاده هميلتون، نقاشي بر روي فلز با استفاده از اسيد، حكاكي و رنگ جلا در 23 رنگ از پنج پالت است كه هماهنگ با صحنه پرسروصداي بار هتل اورموند است. او در خانه هورن ( ) 1982 صحنه اي را از بخش گاو كتاب خورشيد كه صحنه اي از بخش ورودي بيمارستان دكتر هورن است به تصوير اين مي كشد تصوير كه از خط، سايه و حكاكي تشكيل شده، توصيف بصري اين بخش از داستان است. به سادگي مي توان فهميد كه چرا هميلتون احساس نزديكي به جويس آنها دارد هر دو گذشته و حال را به هم پيوند مي زنند (چه از نظر هنري و چه موضوعي ) تا تاثيرات دوجانبه و پيچيده اي را خلق كنند. هر كدام از اين دو هنرمند با هيجان و علاقه خاصي، نوعي بي دقتي حساب شده را ارائه مي كند. عدم ارائه دقيق جزييات در اثر هميلتون برداشتي از گرايش گاه و بيگاه جويس به عدم پرداختن به جزييات در اين داستان است. اين امر نمي تواند در كار دقيقي چون اثر هميلتون، تصادفي باشد و اين سوال پيش مي آيدكه بالاخره تصويرگري چيست. در برنز در كنار طلا تصويرگري به صورت يك آينه ناپيداست و در خانه هورن به صورت يك در مورب است. نوشته هايي كه در پس زمينه وجود دارد، بدون كمك رمان قابل درك نيستند و مانند آن كه مي خواهند يادآوري كنند يك داستان را نمي توان به صورت كامل به زبان تصوير برگرداند، حتي اگر آن تصوير داراي كلماتي باشد. حروف طلايي كه يادآور سبك پوسترهاي جولز چرت در اوايل قرن بيستم است، بر روي آينه تصوير هميلتون و در داستان جويس به چشم مي خورد كه انواع نوشيدني ها را تبليغ مي كند. اين بخش خشن كه نمي تواند فضاي بار و همينطور شخصيت دروغين پيشخدمت هاي بار را نشان دهد، به صورت استعاري به كار رفته است. حروف سياه روبه رو، قسمتي از علامت هتل اورموند را نشان مي دهد كه روي پنجره چاپ شده و تصوير آن به صورت معكوس در آينه ديده مي شود. هيچ يك از اين علائم بدون كمك كتاب قابل درك نيستند. در خانه متن هورن اثر جويس، همه افرادي كه نوشيدني مي خورند و سرگرمي هايشان بخش كاملي از كتاب را در برمي گيرد، حضور ندارند. ايستر آيلند با دستاني امروزي و فيگور مصري اش كه شبيه به آثار دوشان است، در چارچوب پرتره هاي رامبراند و سزان جوان در پيش زمينه قسمت چپ اثر و يك تركيب كوبيستي از قرص هاي نان و ماهي در قسمت مركز نقاشي قرار دارند. ناپلئون با روس گراس (احتمالا استفان ) فيگور اصلي اين صحنه است. همه جا حرف S ديده مي شود كه به پرتره هنرمند (اشاره به بايرونيك استفان دارد ) مربوط مي شود او ايستاده و به عقب نگاه مي كند. اما حرف خوابيده S نزديك رامبراند حالت تضاد با عشق را كه هميلتون به آن علاقه مند است و يادآور ماهي ( درپانتوميم ) است، را نشان مي دهد. پانتوميم پرتره هنرمند است. اما پرتره كدام؟ هنرمند در خانه هورن هميلتون، دست خالق اثر مانند هفت دستي كه در اين اثر مشغول به كاري هستند، در همه جا ديده مي شود و در واقع در هيچ جا نيست، درست مانند چهره بلوم كه هميلتون حضور اصلي او را كاملادر تصوير از بين مي برد. منبع: آرت نيوز ترجمه: اكرم قيطاسي