Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811028-59711S1

Date of Document: 2003-01-18

ققنوس ها در برابر سرخپوست ها فردا شب در مادريد پابلو *بروتونس ترجمه: آران هنگامي كه موعد دربي بزرگ مادريد نزديك مي شود بيش از 5 ميليون نفر از يك هفته قبل روي آن متمركز مي شوند به مدت يك هفته در كافه ها سلماني ها، ادارات پاگرد خانه ها و پاتوق هاي محلي و كنار دكه هاي روزنامه فروشي پايتخت يك لحظه صداي همهمه قطع نمي شود دربي رئال مادريد و آتلتيكو مادريد در فوتبال اسپانيا از همان جايگاهي برخوردار است كه دربي هايي نظير فلامينگو _ فلوميننزه در برزيل و اينتر _ ميلان در ايتاليا: نبردي كلاسيك ميان كلاسيك ها! مسابقه اي كه اوج رقابت ميان دو تيم همشهري را به نمايش مي گذارد. *** بررسي سير تحول فوتبال اسپانيايي بدون ريشه يابي رقابت ديرين مادريدي ها از سال 1905 به اين سو ممكن نيست. در 28 فوريه همين سال بود كه فوتبال دوستان پايتخت اسپانيا گرد آمدند تا در حال و هواي به خصوص ابتداي قرن بيستم، طعم نخستين جدال مستقيم دو رقيب مادريدي را بچشند. البته تا پيش از اينكه ليگ سراسري اسپانيا در فصل 1928 _ 29 رسميت يابد و آتش رقابت فوتبال را در شبه جزيره ايبري شعله ور نمايد طبيعتا اين دربي هم بيشتر حال و هوايي دوستانه داشت. به هر روي نخستين مصاف دو همشهري در استاديوم والساس _ كه امروز ساختمان بازسازي شده آن توسط كوچك ترين تيم پايتخت، رايووالكانو استفاده مي شود _ بدون حرارت خاصي پايان يافت: رئال مادريد 1 _ آتلتيكو مادريد 1 نزديك به يك قرن از آن روز مي گذرد و حالا عدد 130 بر بالاي تاريخچه رقابت هاي آتلتيكو و رئال نقش بسته بازي 1300 از بازي هاي ليگ اسپانيا و جام حذفي گرفته تا رقابت هاي قهرماني اروپا كه سهم رئال 68 پيروزي و سهم آتلتيكو 35 برد بوده و 27 بار نتيجه مساوي حاصل شده است. هنگامي كه موعد دربي بزرگ مادريد نزديك مي شود بيش از 5 ميليون نفر از يك هفته قبل روي آن متمركز مي شوند و بحث و جدل جانبدارانه ميان آنها بالا مي گيرد. به مدت يك هفته در كافه ها، سلماني ها، ادارات، پاگرد خانه ها و پاتوق هاي محلي و كنار دكه هاي روزنامه فروشي پايتخت يك لحظه صداي همهمه قطع نمي شود و فرياد پسربچه هاي روزنامه فروش كه تيترهاي جنجالي روزنامه ها را با صداي بلند اعلام مي كنند از همه خيابان هاي اصلي به گوش مي رسد. از سال ها پيش هواداران رئال به خاطر شكوه و اقتدار سپيدپوشان بدان ها لقب ققنوس ها را داده بودند، تا اينكه در مقطعي به دنبال سيل مهاجرت ستاره هاي اروپاي شمالي چون نيسن، نتزر و اشتليكه به برنابئو، طرفداران آتلتيكو لقب وايكينگ ها را بر حريف نهادند. در مقابل بازيكنان آتلتيكو به خاطر شباهت پيراهن راه راه سفيد و قرمزشان با روكش تشك، كولچونروس يا تشك ها نام گرفته بودند. البته از دهه هفتاد و با ورود تعداد بي شماري از بازيكنان سرخ روي آمريكاي جنوبي به جمع سرخ و سفيدهاي آتلتيكو نظير آيالا، هره ديا، بنه گاس، به چه را، اووه خه رو، پانادرو دياس اين تيم به سرخپوست ها مشهور گشت. اما هميشه رويدادهاي جالبي در متن يا حاشيه دربي مادريد شكل گرفته اند كه هر بار به دستاويزي براي يكي از دو طرف تبديل شده اند تا رقيب را به تمسخر بگيرند. نخستين دربي رسمي دو تيم در 24 فوريه 1929 و در نخستين فصل راه اندازي لاليگا در استاديوم قديمي چارمارتين برگزار بعدها شد سانتياگو برنابئوي بزرگ، مدير اسطوره اي رئال در فاصله دهه هاي چهل تا هفتاد استاديوم 80 هزار نفري فعلي را در همان محل چارمارتين بنا نمود. در آن ديدار تاريخي كه به پيروزي دو بر يك ققنوس ها مقابل سرخپوست ها منجر شد، مونچين تيرانا بازيكني كه به تازگي اردوي سرخ و سفيدها را ترك گفته و به سفيدهاي رئال پيوسته بود، دو گل براي تيم جديد خود به ثمر رساند تا لعن و نفرين هواداران آتلتيكو را نصيب خود سازد. اما 71 سال بعد در 18 مارس 2000 كه آتلتيكو و رئال براي آخرين بار به مصاف هم رفتند اتفاقي مشابه در استاديوم اختصاصي روخي بلانكوز با نام ويسنته كالدرون روي داد. آن بازي با گل مورينتس آغاز شد و با گل تساوي بخش سانتياگو سولاري آرژانتيني به پايان بله رسيد! سولاري، همان بازيكني كه چند ماه بعد به رئال مادريد پيوست و شايد فردا شب براي نخستين بار مقابل تيم سابق خود بايستد و جالب اينجاست كه بازي يكشنبه شب نيز دوباره در ويسنته كالدرون برگزار خواهد شد. از سانتياگو برنابئو به ويسنته كالدرون و بالعكس تاريخ دو باشگاه آكنده از نام بازيكناني است كه با پيراهن هر دو تيم به اوج رسيده اند. مشهورترين نمونه معاصر خوسه لوئيس پرس پايا است كه در ازاي بازيكني ديگر به نام رامون مورنو كروسو به طور، قرضي از رئال مادريد به آتلتيكو پيوست و در آنجا شهرتي به هم زد. گل هاي حساسي كه پرس پايا براي آتلتيكو به ثمر رسانيد مانع از سقوط اين تيم به دسته دوم در اواسط دهه هفتاد شد، يعني درست در زماني كه سرخ و سفيدها به اوج قدرت اروپايي خود رسيده همچنين بودند در ليست كساني كه از آتلتيكو به رئال پيوسته و افتخار آفريده اند، نام هايي چون هوگو سانچس، ليورنته، پارا و ميگل سولر به چشم مي خورند و همانطور كه ذكر شد جديدترين نمونه سانتياگو سولاري است. اما بدون شك مورد هوگو سانچس از همه اينها خاص تر است. ورود اين نابغه مكزيكي به ويسنته كالدرون لرزه بر ستون هاي خانه سفيدها انداخت اما هوگوسانچس همانطور كه با شوت هاي سهمناك، قيچي برگردان هاي مشهور، چرخش هاي رقص مانند و خروار خروار گل هايش مايه عذاب مادريديستا و وايكينگ ها _ دو گروه بزرگ از هواداران رئال مادريد _ شد با پيوستن به ققنوس ها و تكرار همان هنرنمايي ها پوست سر سرخپوست ها را هم كند و در نهايت با پيراهن سفيد جام قهرماني را در برنابئو بالا برد. در ميان بازيكناني كه مسير عكس را پيمودند نيز نام هايي چون لوسادا، خارو، اشنايدر، گارسيا كالوو و بالاتر از همه برندشوستر به چشم مي خورند. شوستر اين هافبك بلندآوازه آلماني در سال هاي پاياني بازيگري اش پيراهن سفيد را درآورد و پيراهن سرخ و سفيد بر تن كرد. گويي او با اين كار نيرويي مضاعف گرفت چرا كه يك تنه آتلتيكو را متحول ساخت و آنها را به دو فينال جام حذفي رساند. در يكي از آن فينال ها آتلتيكو در سانتياگو برنابئو مقابل رئال قرار گرفت و ضربه كاشته ديدني برند شوستر حكم قهرماني را به نام روخي بلانكوز امضا كرد. آن قهرماني در سال 1992 رقم خورد و يكي از سه عنواني بود كه آتلتيكو در فينال جام حذفي از دست رقيب قدرتمند خود مي ربود، دو عنوان در سال هاي 60 و 61 ربوده شده بود يعني در اوج دشمني هاي عمدتا سياسي دو تيم. ديگر حقيقت ديگري كه كمتر مورد توجه قرار گرفته بازي سانتياگو برنابئوي اسطوره اي، مديري كه سال 35 در راس باشگاه رئال قرار داشت با پيراهن آتلتيكو مادريد است. او در سال 1921 هنگامي كه يك فوتباليست محبوب بود، با پيراهن سرخ و سفيد آتلتيكو مقابل اسپانيول بازي اما كرد جناح بوروكراتيك حاكم بر اسپانيا او را از دفاع از نام آتلتيكو بازداشتند و مجبورش كردند دوباره به رئال مادريد بازگردد. برنابئو به جمع سفيدها بازگشت و تا آخرين روز عمرش در 1978 همان جا ماند و خدمت كرد. اگر سانتياگو برنابئو را مظهر وفاداري و پيشرفت رئال مادريد بدانيم، ويسنته كالدرون همتاي او در آتلتيكو محسوب مي شود. چنان كه استاديوم هاي معظم دو تيم در زمان مديريت اين دو احداث گرديده و بعدها نام اين دو را به خود گرفته اند. اين دو مدير بزرگ و وفادار و البته موقعيت شناس در شرايطي كه خودكامه اي مثل فرانكو سايه مرگبار خود را بر سراسر اسپانيا حاكم ساخته بود از سياست هاي او نظير برتري دادن همه جانبه به پايتخت و توجه به گسترش فوتبال، نهايت استفاده را بردند و با اقدامات زيربنايي، رئال و آتلتيكو را به دو قطب بزرگ فوتبال اسپانيا و حتي اروپا تبديل ساختند. چيزي كه در اين ميان آزاردهنده است گرايشات سياسي ويسنته كالدرون به عنوان يك شخصيت نيمه نظامي و طرفدار ديكتاتوري بود كه در همان جناح سياسي برنابئو قرار داشت و رسما عضو هر دو باشگاه رئال و آتلتيكو محسوب مي شد. البته پس از گذشت دهه هاي متمادي هواداران آتلتيكو مادريد با طعنه اي كم رنگ يا با بي تفاوتي كامل از كنار اين حقيقت تاريخي مي گذرند. ركوردهاي نبرد 98 ساله امروز زمام امور باشگاه ققنوس ها در دست فلورنتينوپرس مرد است تجارت پيشه اي كه در سال 2000 روي كار آمد و در مقابل سرخ پوست ها سرنوشت خود را به دست خسوس گيل دادند. مدير جاه طلبي كه از سال 1987 بر همه ابهامات و انتقادات چيره شد و البته اين براي كسي كه عمده سهام باشگاه را در اختيار داشت كار دشواري نبود. خسوس گيل خواهرزاده شهردار سابق اما با نفوذ مادريد بود و خود مدتي شهردار يكي از مراكز توريستي اسپانيا در جزيره مايوركا محسوب مي شد كه از آن محل ثروتي باد آورده نصيبش شد. جام باشگاه هاي اروپا نيز گهگاه باعث رونق مضاعف دربي مادريد شده است. مثلا رئال مادريد در فصل 591958 توانست با پيروزي در نبرد سه گانه مقابل آتلتيكو راه چهارمين قهرماني پياپي اروپا را هموار سازد. بازي نخست در برنابئو با پيروزي 2 بر يك رئال پايان يافت ولي در بازي برگشت در استاديوم مترو پوليتانو اين آتلتيكو بود كه با يك گل به پيروزي رسيد و در نهايت سومين ديدار در ورزشگاه بي طرف لاروماردا با پيروزي قطعي ققنوس ها خاتمه يافت. اما ركوردهاي جالبي در جريان اين نبرد 98 ساله به وجود آمده اند كه ذكرشان خالي از لطف نيست. مثلا ركورد حضور تماشاگر در دربي بزرگ مادريد به 14 ژوئن 1997 مربوط مي شود زماني كه هزار 75 نفري برنابئو را به اشغال خود درآوردند. هزار 104 هوادار عمدتا مادريدي استاديوم همچنين ميگل مونوس از رئال و لوئيس آراگونس از آتلتيكو مربيان كلاسيك اين دربي محسوب مي شوند. ميگل مونوس 27 بار روي نيمكت ققنوس ها نشسته و لوئيس آراگونس 20 بار سرخ پوست ها را به ميدان نبرد مادريد برده است. آراگونس اين شانس را دارد كه فردا شب براي بيست و يكمين بار به عنوان مربي سرخ و سفيدها در دربي حضور يابد. در ميان بازيكنان دو تيم نيز آدلاردو و بازيكن قديمي آتلتيكو با 27 بار تجربه دربي درمقابل دو يار با سابقه سفيدها يعني فرانسيسكو خنتو و خوسه مارتينس پيري با 29 حضور قرار مي گيرد. آلفردو دي استفانو و كارلوس آلونسو دو مهاجم بزرگ رئال مادريد هستند كه هر يك با به ثمر رساندن 13 گل در دربي هاي متوالي لقب سانتيانا يا قديسين را به خود اختصاص پس داده اند از آنها دو مهاجم ديگر از رئال، پوشكاش و آمانسيو و در كنار آنها دو مهاجم از آتلتيكو اشكودرو و كامپوس هر يك با 9 گل زده در بازي هاي مستقيم دو تيم قرار مي گيرند. اين آمار مختصر از تاريخ تقابل دو غول مادريدي بدون اشاره به فريادهاي متعصبانه و پرشور و برخوردهاي گاه و بي گاه طرفداران دو تيم كامل فرآيند نمي شود پرتنشي كه معمولا هواداران آتلتيكو به خاطر افتخارات بسيار كمتر تيم شان با انگيزه هاي بالاتري در آن شركت مي جويند. اين فرآيند بخشي جانبي از دربي مادريد است. اما در نهايت آنچه در زمينه اصلي اين تقابل منحصربه فرد به چشم مي خورد، رقابت ورزشي است كه برخوردهاي فرسايشي را تحت الشعاع خود قرار داده. همان گونه كه رويارويي تاريخي ميان مردم شمال و جنوب شهر مادريد در قالب رقابت ميان دو ميدان اصلي شهر، ابعادي فرهنگي و آييني يافته است. سال هاي سال است مردم جنوب شهر كه عمدتا هواداران آتلتيكو هستند جشن هاي خود را پيرامون ميدان خدايگان نپتون _ خدايگان اساطيري يونان و الهه آب _ برگزار مي كنند و ساير مردم مادريد كه هوادار رئال هستند جشن هاي مربوط به قهرماني ها و مناسبت ها را در ميدان الهه سيبلس برپا مي دارند. هر يك از دو طرف نيم نگاهي از سر حسرت يا ترديد به طرف ديگر دارند ولي هرگز فراموش نمي كنند كه همه اينها رقابتي هستند پيرامون فرهنگ و فوتبال. منبع: فيفا پي نوشت: * پابلو بروتونس نويسنده روزنامه ماركا ( اسپانيا ) آتلتيكو مادريد تاريخ تاسيس 1903 26 آوريل تعداد اعضاهزار 45 نفر رئيس باشگاه: خسوس گيل سرمربي: لوئيس آراگونس استاديوم: ويسنته كالدرون (گنجايش 54800 نفر ) وب سايت: com.clubatleticodemadrid.www افتخارات قهرماني 9 در ليگ اسپانيا 9 قهرماني در جام حذفي اسپانيا يك قهرماني در سوپر جام اسپانيا، يك قهرماني در جام يوفا و يك قهرماني در جام بين قاره اي. اسطوره ها: آلفونسو آپاريسيو، موربي بن بارك، خورخه گريفا، ايسا كيوكاني، فيليسيانو ريويلا، انريكه كولار، خواكين پرو، آدلاردو رودرگيز، خوزه آرماندو اوفارته، خوزه يولوخيوگاراته، لوئيس آراگونس، روبن آيالا، لوئيس پررا، ديركو، هوگوسانچس، پائولو فوتره، برند شوستر، خوزه لوئيس پرس كامينرو، ديه گو سيمئونه كيكو، رئال مادريد تاريخ تاسيس 1902 6 مارس تعداد اعضاهزار 71 نفر رئيس باشگاه: فلورنتينو پرس سرمربي: ويسنته دل بوسكه استاديوم: سانتياگو برنابئو (گنجايش 75328 نفر ) وبسايت: com.realmadrid.www افتخارات قهرماني 9 در ليگ قهرمانان اروپا 2 قهرماني در جام يوفا دو جام بين قاره اي 28 قهرماني در ليگ اسپانيا 17 بار جام حذفي اسپانيا و يك بار سوپر جام اسپانيا اسطوره ها: ريكاردو زامورا، ژاسينيتو كوينكوكس، آلفردو دي استفانو، فرنس پوشكاش، ريموند كوپا، هكتور ريال، فرانسيسكو خنتو، آمانسيو آمارو، خوزه مارتينز پيري، خوزه آنتونيو كاماچو، خوان گومژ، اميليو بوتراگوئنو، خوزه ميگوئل گوتراس، مانوئل سانچز، برند شوستر، هوگو سانچس، فرناندو هيرو، رائول، روبرتو كارلوس، زيدان، فيگو، رونالدو.