Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811027-59686S4

Date of Document: 2003-01-17

بهروز گرانپايه در گفت وگوي اختصاصي باهمشهري: همه چيز عادي است گروه سياسي: بهروز گرانپايه ساعت 11 شب چهارشنبه بعد از 91 روز زندان با سپردن وثيقه 130 ميليون توماني آزاد شد. قبل از عصر پنج شنبه براي گفت وگويي كوتاه به منزلش رفتيم. اولين صحنه پيش روي ما در هنگام ورود، گوشت هاي تكه شده گوسفند قرباني بود كه در سيني هاي نسبتا بزرگ قرار داده او بودند در ظاهر با گرانپايه اي كه از پيش مي شناختم تفاوت زيادي نداشت، با حضور ذهن بالا، پيمان هوشمندزاده را از طريق اسمش كه معمولا در كنار عكس هايش در مطبوعات چاپ مي شود، به خاطر آورد. گفت وگوي پيش روي شما تمام گفته هاي گرانپايه بنا نيست به درخواست او قسمتي از پاسخ سوالاتمان را نياورديم. ** * از اوايل هفته جاري، بحث امكان آزاد شدن شما مطرح بود با اين حال اين امر تا پايان هفته به طول انجاميد، آيا همان گونه كه در برخي روزنامه ها آمد صرف عدم تهيه وثيقه مانع آزادي شما؟ بود بله. پس از پايان دادگاه نظر آقاي قاضي اين بود كه من سريعا آزاد شوم، با اين حال به دليل بالا بودن ميزان وثيقه كه 130 ميليون تومان تعيين شده بود تهيه اين مبلغ اندكي به طول انجاميد، به ويژه اينكه دادگاه تاكيد داشت كه قسمت عمده اين وثيقه نيز بايد متعلق به من يا نزديكان درجه يك من باشد و با توجه به اينكه سند منزل من در رهن بانك قرار داشت، تهيه اين ميزان وثيقه و به تبع آن آزادي من، چند روزي به طول انجاميد. * آيا در زمان زندان انفرادي امكان دسترسي به روزنامه يا كتاب براي شما فراهم؟ بود در دوران انفرادي دسترسي به كتاب برايم امكان پذير نبود. در طول 70 روز تنها كتابهاي موجود، قرآن، نهج البلاغه و مفاتيح بود اما در روزهاي پاياني انفرادي كتابهاي ديوان شمس و ديوان حافظ را كه خانمم برايم آورده بود به دستم رساندند. تعداد * روزهاي حبس انفرادي شما دقيقا چند روز؟ بود از مجموع 91 روز بازداشت 81 روز را در انفرادي بودم. بعد از آن هم به بند مشترك با آقاي قاضيان منتقل شدم كه در آنجا از امكانات بيشتر برخوردار بودم. منظورتان * از امكانات بيشتر؟ چيست امكان هواخوري بيشتر و همچنين دسترسي به نوشت افزار و كتابهاي متنوع تر فراهم بود. روزنامه هم در اختيارتان قرار؟ مي دادند بله از زمان انتقال به بند مشترك روزنامه جام جم در اختيارمان قرار مي دادند. * در طول بازداشت برخورد چگونه؟ بود هم مديريت زندان و هم برخورد نگهبانان بسيار مودبانه و خوب بود. برخورد بازجوهاي رسيدگي كننده به پرونده نيز بسيار خوب بود. بازجوها افرادي تحصيلكرده محترم، و مودب بودند و هيچ نوعي رفتار تند يا نامناسب نداشتند. به هيچ وجه هم طرف را تحت فشار قرار نمي دادند. با ارائه مدرك، توضيحات فرد را مي خواستند و فرد آزادانه از خود دفاع مي كرد. وضعيت * خوراكي به چه صورت؟ بود وضعيت خوراك به خصوص از اوايل ماه رمضان كه بازرسي صورت مي گرفت بسيار مناسب بود، علاوه بر غذاي خوب، از مكمل هاي غذايي نظير ميوه، سالاد، خرما، شير و ماست هم در برنامه هاي خوراكي استفاده مي كردند. * آيا محاكمه به طور كامل تمام شده؟ است محاكمه تمام شده و منتظر انشاي راي و صدور حكم دادگاه هستم. البته قرار شد كه اگر مدركي را در راستاي رفع سوءتفاهم موجود تشخيص داديم، به دادگاه ارائه دهيم. به نظر من همه چيز طبيعي و عادي است. * عده اي از دوستان شما اظهاراتتان در دادگاه را غيرمنتظره و تا حدي دور از انتظار مي دانستند. اولا من در موارد اتهامي تحت هيچ نوع فشاري نبوده ام، چون اشتباهات و تخلفات اداري صورت گرفته بود و ما در هر شرايطي چه داخل و چه بيرون از زندان پذيرفته و مي پذيريم. ثانيا، جنبه هايي كه در ارتباط با ديدگاه هاي من راجع به مسائل سياسي است به يك نوع انتقاد از خود فردي و تا حدي انتقاد از خود جمعي بازمي گردد كه فكر مي كنم پس از اين، مي تواند درمحتواي گفت وگوي بين من و دوستانم قرار گيرد. البته ممكن است كساني درباره مبنا و دلايلم در اين باره بپرسند. در اين خصوص بايد بگويم كه يكي از موارد گفت وگوهاي من با بازجويان اتفاقا همين بود كه ضرورت زيادي درباره گفت وگوي بين بخشي از نيروهاي دستگاه قضايي كه منتقد ديدگاه اصلاح طلبان هستند با دوستان دوم خردادي وجود دارد. درخواست من اين بود كه از طريق انجام اين گفت وگوها فارغ از فرآيند و روند پرونده هاي قضايي و در فضايي آزاد و سالم از طريق رفع سوءتفاهم ها مي توان به ديدگاه ها و نقاط اشتراك بيشتري دست يافت. به گونه اي كه تاثير قابل توجهي در جامعه داشته باشد. * با توجه به انتقاداتي كه برخي از نيروهاي اصلاح طلب در خصوص دستگاه قضايي داشته اند، آيا به نظر نمي رسد كه اين گفته شما به نوعي استقبال از ورود دستگاه قضايي به عرصه سياست؟ باشد البته منظور من از ورود با اين نيروها در گفت وگوهاي انتقادي از مقام جريان هاي سياسي نيست. بلكه در مقام ارائه اطلاعات و شواهد و احيانا مداركي است كه سوءظن هايي را درباره بعضي اقدامات و رفتارهاي دوستان اصلاح طلب ايجاد كرده. به نظرم مي توان در خصوص برخي از موضوعات، قبل از اينكه جنبه قضايي پيدا كنند از طريق گفت وگو و مفاهمه به تصور مشترك رسيد. ضرورت گفت وگوي متقابل در مجموعه اي كه در ذيل نظام جمهوري اسلامي فعاليت مي كنند به طور كامل احساس مي شود. البته به شرطي كه شجاعت در پذيرش انتقادات و مشكلات در همه نيروها وجود داشته باشد. اين امر مي تواند برخي از تنش هاي سياسي موجود در جامعه را كاهش داده و منافع ما را در مقابل تهديدها و خطرات از طريق افزايش وحدت ملي بيشتر تامين كند. در * جريان دادرسي يكي از موارد بسيار سوال برانگيز جلسات دادگاه، نداشتن پاسخي روشن و مشخص از جانب شما در خصوص موضوع مجوز موسسه تحت مديريت تان بود. براي افكار عمومي پذيرفته نيست كه فردي سياسي مثل بهروز گرانپايه به اين سادگي نسبت به اين موضوع در گذشته بي تفاوت؟ باشد در واقع ما بحث مجوز را تا حدي پيگيري كرده بوديم. اما دليل عمده به نتيجه نرساندن آن اين بود كه اگر مي خواستيم فعاليت خود را در آغاز تصدي مسئوليت اين موسسه صرف دريافت مجوز كنيم ممكن بود كه اين كار 6 ماه به طول انجامد و احتمال توقف فعاليت موسسه به وجود مي آمد كه همين مسئله فعاليت را بر ثبت موسسه در اولويت قرار داد. البته يكي از دلايل عدم توجه جدي به اين موضوع اين بود كه موسسه تا قبل از مديريت من و تصدي معاونت مطبوعاتي توسط آقاي بورقاني نيز به همين روال مشغول به كار بوده است. علاوه بر اين پيگيري حقوقي خاصي نيز از طرف وزارت ارشاد در اين خصوص صورت نمي گرفت. شما * در دادگاه، سوال مربوط به رابطه ايران و آمريكا در پرسشنامه روابط خارجي ايران را از لحاظ علمي فاقد اعتبار دانستيد. آيا در زمان ارائه پرسشنامه نيز از طرف مركز پژوهش هاي مجلس اين اعتقاد را؟ داشتيد نه. مدتي بعد پس از تامل در سوالات پرسشنامه به اين نتيجه رسيدم، چون در آن ارائه طرح پرسشنامه را به طور دقيق نخوانده بودم. البته ضرورتي هم نداشت. چون افرادي براي انجام كار كارشناسي در اين خصوص حضور داشتند و من تنها كارهاي مديريتي را انجام مي دادم. * آيا به صرف اينكه شما مجري طرح بوديد و طراح، مركز پژوهش ها بود نسبت به سوالات پرسش ؟ نكرديد چون آن طرح سفارش مركز بود، تصورم بر اين بود كه به احتمال زياد دقت مورد نظر در اين مورد انجام شده است. علاوه بر اين گزينه هاي طراحي شده براي آن سوال داراي كليت بود. به گونه اي كه نمي توان آن را تعميم داد. واقعا از صرف مطرح كردن سوال آيا شما با رابطه ايران - آمريكا؟ موافقيد نمي توان منظور داشتن روابط سياسي را برداشت كرد. به نظرم براي اين گونه سوالات بايد يك تست اوليه صورت گيرد كه آيا در زمان مطرح كردن اين سوال چند درصد از پرسش شوندگان معناي روابط سياسي را مد نظر خواهند داشت.