Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811027-59682S1

Date of Document: 2003-01-17

سناريوي جديد ال نينو فعاليت هاي كشاورزي بيشتر از قطع درختان جنگل را تخريب مي كنند سريع ترين و ارزان ترين روش براي پاكتراشي جنگل از پس مانده هاي درختي و ساير درختان قطع نشده سوزاندن آن هاست ترجمه: زينب همتي گرماي دائمي و بارندگي فراوان (بيش از 2 هزار ميلي متر و برخي اوقات بيش از 3 هزار ميلي متر در سال ) پوشش طبيعي جنگل هاي پرباران استوايي را پديد آورده است. درختان جنگل هاي پرباران استوا از لحاظ گونه، جنس و تيره تنوع تاكسونوميك بالايي دارند. جنگل هاي جنوب و جنوب شرقي آسيا، آمريكاي لاتين، غرب و مركز آفريقا و استرالياي شمالي نمونه هايي از جنگل هاي پرباران استوايي هستند. براي نمونه ويتمور در سال 1975 برآورد كرد كه حدود 2500 گونه درختي در جنگل هاي پرباران مالزي يافت مي شوند. از اين تعداد گونه 700 درختاني بزرگ (قطر تنه درخت در /1 35 پايين متر ) بوده كه براي تهيه الوار قابل بهره برداري هستند. كمتر از 150 گونه از اين 700 گونه درختي به طور مرتب براي تهيه الوار مورد بهره برداري قرار مي گيرند. سال ها است كه در بخش هاي بزرگي از جنگل ها درختان براي تهيه الوار قطع مي شوند. اما از صدها درخت بالغ در يك هكتار جنگل فقط چند درخت از لحاظ اقتصادي قابل استفاده هستند (جنگل هايي كه گياهان چيره آن از خانواده ديپتركار پاسه هستند ) به طور متوسط در هر هكتار چهارده درخت قطع شده است. بنابراين به ندرت ممكن است كه زمين جنگل به طور كامل از درخت پاك شود اما قطع و بهره برداري از درختاني كه براي تهيه الوار در نظر گرفته شده اند، باعث از بين رفتن ساير درختان مي گردند. ويتمور اين مطلب را به صورت قانون سه بيان كرده است. يعني هر درختي كه قطع مي شود درخت ديگري از بين رفته و درخت سومي آن چنان صدمه مي بيند كه در آينده از بين خواهد رفت. در هر صورت، بعد از بهره برداري از جنگل بخش زيادي از آن نيز سوزانده مي شود، يا گاهي به جاي بريدن درختان، براي از بين بردن درختان، جنگل را آتش مي زنند. مالكان و صاحبان جنگل به دنبال قطع درختان اقدام به ايجاد نهالستان در جنگل مي كنند. آن ها به جاي درختان جنگل، نخل روغن و درختان مثمر مي كارند. فعاليت هاي كشاورزي بيشتر از قطع درختان، جنگل را تخريب مي كنند. سريع ترين و ارزان ترين روش براي پاكتراشي جنگل از پس مانده هاي درختي و ساير درختان قطع نشده، سوزاندن آن هاست. پوشش جنگلي مي تواند آتش سوزي خفيف را تحمل كند، با وقوع آتش سوزي خاك به طور موقت از خاكستر گياهي غني مي گردد و گياهان به مدت چند سال مي توانند با بهره گيري از اين خاكستر رشد كنند و بار ديگر جامعه گياهي را از نو به وجود آورند. اما اگر مقياس آتش سوزي بزرگ باشد مشكلات محيطزيستي متعددي مرتب هويدا مي گردند. براي نمونه خاك هايي كه در معرض آتش سوزي قرار مي گيرند هنگام بارندگي شديد فرسايش پيدا مي كنند. فرسايش خاك از مشخصه هاي اين خاك ها است و بنابر خاصيت موئينگي، ذرات رس به سطح آمده و لايه اي غيرقابل نفوذ در برابر آب ايجاد مي كنند در نتيجه مانع نفوذ آب به درون خاك شده و ريشه ها نمي توانند به داخل خاك نفوذ كنند در اين صورت تبخير و تعرقي وجود نخواهد داشت كه آب خاك را به اتمسفر برگرداند در نتيجه بارندگي كاهش پيدا مي كند (براي نمونه نيمي از نزولات آسماني در آمازون از تبخير و تعرق گياهان تامين مي شود ) بنابراين ممكن است ماهيت پوشش گياهي دچار تغيير گردد. در سال 1997 در بخش هايي از جنوب شرقي آسيا در اثر آتش سوزي مشكل محيطزيستي ديگري پيش آمد: آتش سوزي در جنگل ها از كنترل خارج شد و به دليل گسترش آتش در جزاير سوماترا و بورنئو صدها نفر كشته شدند. دود ناشي از آتش سوزي حاوي مواد مضر صدها كيلومتر مربع را پوشانده و بيش از 70 ميليون نفر از اهالي اندونزي تايلند مالزي سنگاپور و بورنئو تحت تاثير آتش سوزي جنگل قرار گرفتند. دركوچينگ و برونئو ( مالزي ) شاخص آلودگي هوا به رسيد. اگر 389 شاخص آلودگي به بيشتر از صد برسد سلامتي انسان را تحت تاثير قرار مي دهد و شاخص بيش از 300 بسيار خطرناك است. كدر سوماترا به دليل آلودگي هوا يك فروند هواپيما با 12 خدمه و 222 مسافر سقوط كرد و همه سرنشينان آن كشته شدند. در تنگه مالاكا و پني سولار مالزي به دليل ديد ضعيف يك كشتي باري با يك تانكر عظيم الجثه برخورد كرد و 28 نفر جان باختند. در ماه نوامبر گزارش گرديده كه مه دود حاصل از آتش سوزي به مدت 20 هفته برفراز آسمان از اين سو به آن سو حركت كرده است. روزنامه گاردين در شماره 17 نوامبر 1997 خود چنين نوشت: اهالي سنگاپور به مدت چهارماه است كه ماه را نديده اند. كوالالامپور پايتخت مالزي در تمام طول تابستان از دود پوشيده بود و يك هزار كيلومتر دورتر از محل وقوع آتش سوزي تفريحگاه هاي تايلند هواي گرفته داشتند. قبل از اين، آتش سوزي در اندونزي خسارت آفريده طي بود سال هاي 1982 تا 1983 به دليل /3 7 آتش سوزي ميليون هكتار از جنگل هاي شرق كالي مانتان تخريب شدند. اين آتش سوزي دود و مشكلات كمتري به بار آورد. برخي از جنگل هاي پرباران بر روي توربزارهاي عميق رشد كرده اند كه هنگام آتش سوزي، آتش به درون تورب نفوذ كرده و مهار آتش را غيرممكن مي سازد چنين جنگل هايي خصوصا در كالي مانتان مركزي و ناحيه دي آو واقع در سوماترا وجود دارند. قريب به يك ميليون هكتار زغال سنگ نارس طي سال هاي آتي خواهند سوخت. در سال 1997 احتمالا سوختن بدون شعله از زغال سنگ نارس همراه گرفتگي هوا در سطوح پايين باعث بحران آلودگي هوا شده است. اگر شرايط در سال 1997 مي بود سال پس از آن بيش از 30 هزار كيلومتر مربع جنگل (ناحيه اي به وسعت بلژيك ) از بين مي رفت. آتش سوزي در اواخر ماه ژانويه تا ماه مه ادامه داشت تا اين كه بارندگي آن را مهار كرد. تقريبا پارك ملي كوتيا (در كالي مانتان شرقي ) و پناهگاه هاي اورانگ _ اوتان ها در رودخانه وين در اثر آتش سوزي از بين رفتند به علاوه آتش سوزي، جنگل آهكي شمال جزيره را تخريب كرد. ظاهرا اين آتش سوزي به علت توسعه پيدا كردن آتش سوزي بود كه در نهالستان هاي نخل هاي روغن براي سوزاندن بوته ها و گياهان كف نهالستان روشن كرده بودند. در برخورد اول، آتش سوزي هاي جنوب شرقي آسيا ناشي از حرص و طمع و بي توجهي انسان به محيطزيست است. اما عوامل محيطي نيز در وقوع آن دخالت داشتند. نوسان جنوبي ال نينويك پديده اقليمي و اقيانوسي است كه در 25 سال گذشته مورد بررسي دانشمندان قرار گرفته است. هر چند سال، در مناطق استوايي شرق اقيانوس آرام سطح آب به طور غيرمعمول گرم تر مي شود. اين مسئله باعث جريان معكوس و حركت رو به بالاي آب اقيانوس آرام شده و اثرات مرگ باري بر حيات اقيانوسي بر جاي مي گذارد. براي نمونه در اندونزي جلبك ها و تپه هاي مرجاني به دليل افزايش درجه حرارت آب از بين رفته و پليپ هاي مرجاني به علت تغييرات سريع درجه حرارت متلاشي مي گردند. اقيانوس گرم مقدار بخار آب بيشتري در مقايسه با حالت معمولي وارد اتمسفر مي كند در نتيجه ابرهاي ضخيمي تشكيل مي گردند و هوا گرم تر مي شود. با تغيير فشار هوا، چرخش اتمسفري تغيير مي كند و ابرهاي پرباران تغيير جهت مي دهند اين ابرها به طور غيرمعمول در نواحي منجر به بارندگي مي شوند كه انتظار نمي رود و نواحي ديگر دچار خشكسالي مي گردند. اقليم شناسان در اين مورد كه پديده ال نينو ميزان وقوع بالايي دارد اجماع نظر دارند ولي غالبا در اين كه اين پديده نتيجه گرم شدن كره زمين است، ترديد دارند. اخيرا آشفتگي ال نينو در سال هاي 731972 1976 831982 و و اوايل 1990 به وقوع پيوسته است. پديده ال نينو منجر به خشكسالي شديدي به مدت نيم قرن در جنوب شرقي آسيا شده است. خشك شدن جنگل ها و تاخير در بارندگي هاي موسمي باعث شد كه آتش سوزي ماه سپتامبر مهار نگردد. خشكسالي ناشي از اثر ال نينو برداشت محصول برنج را تحت تاثير قرارداد. در فيليپين مشكلات ناشي از خشكسالي به دليل حمله موش ها به مزارع و مصرف بيش از 15 درصد از محصولات كشاورزي وخامت بيشتري يافت و درآمد كشاورزان حدود يك سوم كاهش پيدا كرد. آتش سوزي هاي جنگل هاي اندونزي بازتاب تعامل سيستم هاي مختلف در مقياس هاي متفاوت است. يك سيستم بيولوژيك مانند اكوسيستم جنگل پرباران همانند ساير سيستم هاي زنده به شيوه خاص خود در تعامل با محيط آلپ تكامل يافته اين است جنگل پرباران منابعي براي انسان ( جنگل داري، كشاورزي... ) فراهم مي كند كه استفاده از آن نظام پيچيده اقتصادي و حتي نظام سياسي، اقتصادي، اجتماعي خود را نشان خواهد داد. ضمنا اقيانوس ها با اتمسفر در تعامل هستند اين تعامل نتايجي به دنبال دارد. يكي از اين نتايج، خشكسالي جنوب شرقي آسيا است. از بين رفتن اكوسيستم جنگل پرباران يكي از نتايج بهره برداري انسان از جنگل است: نواحي اي كه پاكتراشي نشده اند به شدت آسيب ديده اند ساير بخش هاي جنگل چنان قطعه قطعه شده اند كه كليت كاركرد اكوسيستم به مخاطره افتاده است و سيستم شانس خود را براي رويش مجدد از دست داده است. اندونزي تنها كشوري نيست كه تحت تاثير آتش سوزي ها و به طور جزيي پديده ال نينو قرار گرفته است. اين سناريو تاييد مي كند كه حتي بدون وارد شدن مباحث مربوط به اكوسيستم ها مي توان تعامل اكولوژيك را در مقياس هاي مختلف مشاهده كرد. آشفتگي هاي جنگل هاي پرباران چنان شديد است كه مكانيسم هاي پس خور قادر به جبران خسارت وارده بر جنگل نيستند: مكانيسم هايي كه به طور طبيعي كاركرد اكوسيستم ها را حفظ مي كنند به سادگي از عهده جبران خسارت ناشي از آتش سوزي بر نمي آيند و جنگل در بسياري از نقاط شروع به از هم گسيختگي مي كند. چنين ايده هايي را امروزه مي توان بر حسب مفاهيم اكولوژيك به طور عميق بررسي كرد. Issue 2000Environmental and Principle Ecological نواحي اي كه در فاصله سال هاي 1997 تا 1998 دچار آتش سوزي شده اند آتش سوزي هاي اندونزي باعث آلودگي هوا از تايلند تا استرالياي شمالي شد. سپتامبر 1997 آتش سوزي پرو، آسياي مركزي، چين، استرالياي غربي و شرق آفريقا. اكتبر 1997 آتش سوزي سالانه در بيش از 50 درصد جنگل هاي آمازون رخ مي دهند. نوامبر 1997 آتش سوزي بوته زارهاي استرالياي جنوبي كه گسترش آن غيرمعمول بود. دسامبر 1998 آتش سوزي بورنئو ولي در آن جا مه دود انعكاس قابل توجهي نداشت. فوريه 1998 آمازون شمالي در آتش مي سوزد. مارس 1998 آتش سوزي بزرگ در كانادا و سيبري. مه 1998 بيش از يك ميليون هكتار از جنگل هاي آمريكاي مركزي و فلوريدا دچار آتش سوزي شدند. ژوئن 1998 آتش سوزي ساردين تا يونان را در بر مي گيرد. ژوئيه 1998 آتش سوآتش سوزي مجدد در سيبري. اكتبر 1998