Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811026-59668S2

Date of Document: 2003-01-16

هماهنگي منطقه اي يا جدايي خواهي قومي ميرمهرداد ميرسنجري در هنگامه جنگ هاي متعدد تمامي اقوام ايراني از پارس ها سكاها، پارت ها مادها، ايلاميان عربها و تپوري ها دوشادوش يكديگر عليه كشورهاي بيگانه جنگيده اند در روزنامه همشهري يكشنبه 8 دي ماه و چهارشنبه 11 دي ماه 1381 مطالبي از آقاي بني طرف به چاپ رسيده است كه نكته هاي قابل تامل ايشان در صورت تكرار و عدم پاسخگويي شايسته، ضمن اهانت به ملت شريف ايران مي تواند امنيت و يكپارچگي ملي كشور ايران را در اين برهه حساس تاريخي مورد تهديد جدي قرار دهد. - 1 ايشان در بخشي از مقاله خود ملت ايران را متمايز از ساير ملت هاي كره زمين دانسته اند و ادعا نموده اند كه: ايران كشوري كثيرالمله (چند ملتي ) است. در قبال اين جمله توجه ايشان به اين نكته جلب مي شود كه: بر اساس تعاريف موجود واژه ملت، عبارت است از يك جمعيت انساني با زبان، فرهنگ و مرزهاي مشخص و جداگانه جغرافيايي كه اين تعريف براي قوم هاي متنوع درون مرزهاي ايران هيچ گاه مصداق نداشته است. كشور ايران در طول بيش از 8000 سال تاريخ كهن و بيش از 2500 سال تاريخ مكتوب همواره به عنوان كشوري چند قومي و با هويتي واحد شناخته شده است. به طور مثال در دوران هخامنشي كه گستره شرقي غربي ايران از كرانه هاي رود سند در شرق تا رود دانوب (در اروپاي مركزي امروزي ) را دربر مي گرفت و از شمال به جنوب نيز شامل سواحل شمال درياي كاسپين (درياي مازندران ) تا يمن و حبشه مي شد، در اين محدوده بزرگ قوم هاي مختلف با مسالمت كامل با يك حكومت مركزي مقتدر در كنار يكديگر زيسته و هيچ گونه منازعه قومي مابين آن صورت نگرفته است، و شواهد تاريخي نشان داده است برعكس در هنگامه جنگ هاي متعدد با قدرت هاي بزرگ روم و يونان تمامي اقوام ايراني از پارس ها، سكاها، سغدي ها، پارت ها، مادها، ايلاميان، عربها، كاسي ها و تپوري ها دوشادوش يكديگر عليه كشورهاي بيگانه جنگيده اند وخون خود را در راه وطن نثار كرده اند. مثال عيني عصر حاضر نيز جنگ هشت ساله عراق عليه ايران بوده است كه اتحاد و يكدلي تمامي ملت اين كشور را از نابودي نجات داد. ملت واحد ايران در قالب قوم هاي مختلف نه تنها هيچ گاه ساز جدايي سر نداده اند بلكه اين اتحاد همواره در تاريخ به اثبات رسيده است و يك استثنا حمله اعراب بوده است كه پس از وقفه اي دويست ساله كه در طول آن هويت ايراني مورد غضب قرار گرفت و به كارگيري زبان فارسي به عنوان زبان ملي جامعه ايراني ممنوع و ايرانيان از سرودن شعر و آفرينش هاي ادبي به زبان ملي خود محروم بوده اند، زبان فارسي و هويت ايراني به تدريج با قدرت گيري دودمان هاي ايراني سامانيان و صفاريان و آل زيار به تدريج خود را بازيافت به گونه اي كه مجددا حلقه هاي شكسته شده اتحاد قوم هاي ايراني به يكديگر پيوند خورد و با رسميت يافتن زبان فارسي به تدريج ايران به مجد و شكوه گذشته خود هر چند با ظاهري تغيير شكل يافته بازگشت. با شكل گيري دولت قدرتمند صفويه و تدابير شاه اسماعيل صفوي، پس از حدود 600 سال دامنه كشور ايران به مرزهاي دوران پيش از اسلام نزديك شده و اين روند تا پيش از حكومت ضعيف وكم مايه قاجاريه ادامه يافت. گسترش نفوذ استعمارگران در منطقه از جمله هندوستان، خاورميانه و ايران ايجاب مي كرد براي بهره گيري بيشتر از منابع خداداد هر يك از سرزمين ها، كشورهاي كوچكي ايجاد كردند كه اين امر نه همراه با سعايت و دسيسه هاي خودفروختگان داخلي و رقابت هاي دولت هاي بيگانه جداسازي بخش هاي بزرگي از كشور ما را به دنبال داشت كه از آن جمله مي توان به جداسازي 17 شهر قفقاز آسياي ميانه افغانستان و بخش بزرگي از بلوچستان در سده نوزدهم ميلادي و جدايي نافرجام جزيره ايراني بهرام ( بحرين ) اشاره كرد كه يادآوري هر يك همواره دل هر ايراني وطن دوستي را به درد مي آورد و در سال هاي اخير هم چشم طمع بيگانگان و ادعاهايشان نسبت به جزاير سه گانه هميشه ايراني اروندرود، خوزستان و حق تاريخي ايران در درياي مازندان دوخته شده است. بنابراين زمزمه هاي فعلي در زمينه جدايي قوميت ها از يكديگر هم مي تواند بستر مناسبي را جهت جدايي جغرافيايي آنان با كمك بيگانگان فراهم نمايد. - 2 آقاي بني طرف در بخش ديگري از سخنان خود اقليت هاي قومي ايراني را با اقليت هاي ديگر كشورها از جمله پاكستان، عراق، تركيه و... مقايسه كرده اند بدون توجه به اين نكته كه از تشكيل اين كشورها بيش از حداكثر چند صد سال نمي گذرد و رابطه هاي عميق فرهنگي و خوني كه از درآميختگي قوم هاي مختلف در داخل مرزهاي ايران در طول هزاران سال شكل گرفته است و همياري و همزيستي مسالمت آميز و گستردگي وسيع و برون مرز هزاران ساله اقوام ايراني مختلف اعم از فارس، كرد، گيلك، ارمني، آذري و.. منجر به شكوه و پايداري عنصري ملي به عنوان كشور ايران شده است. (هر چند در مقاطعي از جمله حمله اسكندر و حمله اعراب و مغول و... ) اين انسجام به طور موقت گسسته شده است. - 3 ايشان در بخش ديگري از مطالب خود ادعا و القا كرده اند گرايش هاي تجزيه طلبي و استقلال طلبي در ايران وجود دارد و آمار فرضي ايشان هم 15 تا 20 درصد عنوان شده است. اين در حالي است كه ايشان در ابتدا ماخذ اين آمار را بايد براي ملت ايران عنوان نمايند و در درجه دوم بايد اعتراف كنند در صورت درست بودن اين آمار از گستره معدود افراد با ذهنيت غيرملي همانند ايشان فراتر نخواهد رفت و از سوي ديگر علي رغم ميل آقاي بني طرف مردم پاك نهاد افغانستان و تاجيكستان در ساير مناطق جدا شده از ميهن بزرگ ما همواره در آرزوي بازگشت به اصل خويش مي باشند. - 4 ايشان در بخش ديگري از سخنان خود ضمن زير سوال بردن جنبش عظيم تاريخي ملي ايران و مرحوم دكتر مصدق با تحريف نام خرمشهر به نام مجعول محمره (كه مورد استفاده صدام قرار مي گيرد ) از تشكيل گروه پان فارسيست خبر داده اند در صورتي كه تاكنون وجود چنين گروهي در هيچ جايي نوشته و شنيده نشده است. در اين بخش از مطالب ايشان در صدد القاي اين امر هستند كه فارس ها، قوم هاي ديگر را ناديده گرفته و حقوق آنها را پايمال مي كنند، و حتي پا را از اين فراتر نهاده و فارس ها را با قوم صرب مقايسه مي نمايد! اين در حالي است كه تاريخ گواهي مي دهد در هيچ برهه اي در محدوده ايران بزرگ تصادم و جنگ مابين قوم ها به صورتي كه در كشورهاي ديگر مشاهده مي كنيم وجود نداشته و ريشه اين امر به تمدن كهن ايراني و آداب و فرهنگ كهن آن كه با صلح و دوستي آميخته است بازمي گردد و اگر منظور ايشان از پان فارسيسم و به زعم ايشان ناسيوناليسم فارس گراي زبان فارسي است، پرواضح است كه جاي مباهات و بس افتخار است كه در طول تاريخ پر افتخار اين مرز و بوم همواره فرهنگ و زبان فارسي به عنوان يكي از شاخه هاي اصلي زبان آريايي، به عنوان زنجير اتصال اقوام مختلف و ابزاري براي هويت ملي يگانه و اتحاد ملي نقش خود را به خوبي ايفا نموده است هر چند بر سليقه برخي معترضان خوش نيايد و يكي از سرداراني كه براي استقلال ملي ايران و ملت بيدار ايران با جانفشاني جان خود را فدا كرد همان بابك خرمدين است كه ايشان از حضور در قلعه اش احساس شعف كرده است. - 5 مسئله هويت ملي و اتحاد اقوام ايراني نه تنها اهميت خود را از دست نداده بلكه با شكل گيري تحولات جديد منطقه اي از اهميت بسياري برخوردار شده است. لذا لازم است از هرگونه تحركي مشكوك هر چند با عنوان هماهنگي با شرايط جهان و منطقه اعم از القاي جداسازي قومي در كشور با عنوان هاي جداسازي ايالتي و آزادي فعاليت احزاب قوم گرا پرهيز كرد، به اين دليل كه تجربيات گذشته ثابت نموده است كه كشورهاي بيگانه از اين روند كه دير يا زود به فروپاشي ايران منجر خواهد شد، بسيار سرمست خواهند شد. و در اين زمينه سخنان صدام حسين در آغاز جنگ تحميلي عراق عليه ايران را به ياد مي آوريم كه گفته بود: براي اعراب چند ايران كوچك بهتر از يك ايران است. - 6 ساختار اجتماعي ايران با گذشته بسيار ديرين خود قابل مقايسه با كشورهاي دنياي جديد نيست و نبايد الگوي اين كشورها را چه از نظر ايالتي شدن و چه از نظر قوميت ها با ايران مورد مقايسه قرار داد. بلكه بايد با مطالعات دقيق كارشناسانه و تاريخي، تدابيري كه ايران بزرگ دوران هخامنشي و دوران صفويه و دوران نادرشاه را با وجود قوميت هاي مختلف پايدار نگاه داشت به عنوان الگويي براي تحقق امنيت و رفاه براي تمامي ملت واحد ايران و قوم هاي آن به كار بست. - 7 اصولا در طول تاريخ پر افتخار ايران قوم هاي مختلف هيچ گاه خود را جدا از ساير قوم هاي ايراني ندانسته اند، كما اينكه يكي از بزرگترين سرداران ايراني به عنوان شاه اسماعيل صفوي به عنوان پادشاهي از خطه غيورپرور آذربايجان و اردبيل به عنوان باني اتحاد مجدد ايران هيچ گاه خود را از قومي غيرايراني ندانسته است. آذري ها در برهه هاي تاريخي به عنوان مرزبان هايي شايسته در حفظ مرزهاي غربي كشور از تجاوز بيگانگان جان خود را فدا نموده اند. وضعيت كردها در ايران نيز به هيچ وجه با كردهاي ساير كشورها از جمله تركيه، عراق و سوريه قابل مقايسه نيست زيرا كردها به عنوان قومي ايراني با زبان و فرهنگ ايراني يكي از به اصطلاح ايراني ترين ايرانيان بوده اند و توقعات آنها نيز هيچ گاه مشابه توقعات تجزيه طلبانه كردها در كشورهاي ديگر نبوده است. - 8 لذا دامن زدن افرادي معدود و مغرض به مسائل قومي و زير سوال بردن و تهديد يكپارچگي ملي ايرانيان التهاب جامعه و سستي بنيان هاي به شدت آميخته فرهنگي، خانوادگي و جغرافيايي قوم هاي مختلف را در ايران به دنبال خواهد داشت و مسئله ايالتي شدن ايران هم در همين راستا نه تنها هيچ باري از دوش دولت برنخواهد داشت، بلكه زمينه اي مناسب خواهد بود براي پياده كردن برنامه هاي بلندمدت استعمارگران نوين در تجزيه و كوچك تر كردن كشورهاي منطقه خليج فارس و خاورميانه.