Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811023-59606S1

Date of Document: 2003-01-13

ببر تازه نفس از راه مي رسد برخلاف كشورهاي كره جنوبي، تايوان، هنگ كنگ و سنگاپور كه در جريان بحران مالي آسيا در سال هاي 1998 1997 و متحمل خسارات سنگيني شدند ويتنام از اين بحران صدمه چنداني نديد زيرا در مقايسه با ببرهاي جنوب شرقي آسيا سهم ويتنام از اقتصاد منطقه بسيار اندك بود ترجمه: قاسم طولاني آسياي جنوب شرقي يك شاگرد نمونه ديگردر عرصه كاپيتاليسم دارد. وارثان هوشي مينه، رهبر انقلابي ويتنام دروازه هاي كشورشان را بر روي سرمايه گذاران خارجي مي گشايند و بدين ترتيب يك جهش اقتصادي را سبب ويتنامي ها مي شوند به اين نتيجه رسيده اند، كه اصرار بيش از حد بر آموزه هاي انقلابي نتيجه اي جز عقبماندگي و فقر روزافزون برايشان به همراه نخواهد داشت. سايگون سابق، موتور اصلي اقتصاد متحول شده ويتنام محسوب مي شود; اين شهر هم اكنون چهره تازه اي يافته است و خود را براي ورود به فصلي تازه در تاريخ ويتنام آماده مي كند. براي جوانان ويتنامي جنگ ويتنام كه از آن با عنوان جنگ آمريكايي ياد مي شود، چيزي مانند يك رويداد تراژيك است كه در داستان ها و قصه هايي كه از زبان پدر و مادرهايشان بيان مي شود ظاهر مي گردد. در روز سي ام آوريل سال 1975 هنگامي كه آخرين هلي كوپتر آمريكايي از بام ساختمان سفارت آمريكا در ويتنام برخاست و شكست تحقيرآميزي براي واشنگتن در هند و چين رقم خورد، پدران و مادران جوانان ويتنامي كودكاني بيش نبودند. بازماندگان و وارثان هوشي مينه رهبر انقلابي ويتنام پس از حدود چهل سال جنگ با فرانسوي ها، ژاپني ها، آمريكايي ها و چيني ها در سرزمين ويران شده و جنگ زده رشد و نمو كرده اند. در اين مدت ويتنام با فقر گسترده، شورش گرسنگان و روند نابودي زيرساخت هايشان دست به گريبان بوده است. پان وان كايي، نخست وزير ويتنام در گفت وگويي مفصل با خبرنگار هفته نامه اشپيگل آلمان با بيان مهم ترين فصل هاي تاريخ معاصر كشورش پرداخته و در بخشي از سخنان خود چنين گفته است: ما مجبور بوديم با استفاده از تركش بمبها كشور خود را بسازيم. اين اولين باري بود كه نخست وزير ويتنام حاضر مي شد، با يك روزنامه نگار غربي گفت وگو كند. مردم ويتنام سال ها با پيامدهاي وحشتناك ناشي از به كارگيري مواد و سلاح هاي شيميايي توسط آمريكايي ها در جريان جنگ ويتنام دست به گريبان بوده اند. نيروي هوايي ايالات متحده از سال 1962 تا سال 1971 مناطق وسيعي از ويتنام جنوبي را كه مخفي گاه ويت كنگ ها محسوب مي شد با استفاده از مواد شيميايي بسيار خطرناكي مورد يورش قرار داد. اين كار با هدف خشكاندن جنگ ها و از ميان بردن پوشش گياهي منطقه انجام مي شد. آمريكايي ها در اين عمليات از ماده بسيار خطرناك دي اكسين نيز استفاده كردند. هنوز هم پيامدهاي ناشي از به كارگيري اين سموم كشنده در ويتنام باقي است. به طوري كه هر سال شاهد هزاران مورد تولد جنين نارس و همين طور گسترش بيماري هاي رواني و حتي سرطان در اين كشور اما هستيم رونق اقتصادي امروز ويتنام به گونه اي است كه تمام خاطرات مربوط به جنگ ويتنام را به دست فراموشي مي سپارد. بدون شك هيچ ملت ديگري در جهان همچون ويتنامي ها تا اين حد از رويارويي با آمريكايي ها آسيب نديده است. اما همين كه مسئله آينده و رونق اقتصادي در ميان باشد، گذشته و رويدادهاي آن نيز به دست فراموشي سپرده در مي شود شهر سايگون سابق كه اين روزها شهر هوشي مينه ناميده مي شود، همه چيز از آغاز فصلي تازه حكايت مي كند. شلوغي و هياهوي حاكم بر خيابان هاي شهر بي اختيار انسان را به ياد ساير شهرهاي بزرگ در آسياي جنوب شرقي مي اندازد. رونق اقتصادي ويتنام را فراگرفته است و اين كشور را در رديف اقتصادهاي نوظهور آسياي جنوب شرقي قرار داده است. برخلاف كشورهاي كره جنوبي، تايوان، هنگ كنگ و سنگاپور، كه در جريان بحران مالي آسيا در سال هاي 1997 و 1998 متحمل خسارات سنگيني شدند ويتنام از اين بحران صدمه چنداني نديد. زيرا در مقايسه با ببرهاي جنوب شرقي آسيا سهم ويتنام از اقتصاد منطقه بسيار اندك اما بود اكنون وضعيت فرق مي كند. در حال حاضر ويتنام شاگرد نمونه مكتب كاپيتاليسم در جنوب شرقي آسيا به شمار مي آيد. به نظر مي رسد، ايده راه سوم به تدريج در ويتنام به واقعيت مي پيوندد. يورگن براون باخ سخنگوي بازرگانان آلماني در شهر هوشي مينه مي گويد: حزب كمونيست ويتنام دريافته است، تنها در صورتي كشور پيشرفت مي كند كه خارجي ها هم بتوانند در آنجا پول دربياورند به نظر مي رسد، آنچه حدود يك دهه پيش در جمهوري خلق چين روي داده است، هم اكنون در ويتنام در حال اتفاق است. به اين معنا كه يك ببر ديگر جهش بلند خود را آغاز كرده است. از منظر سياسي ويتنام نيز همان راهي را مي رود كه جمهوري خلق چين گام در آن نهاده است. حزب كمونيست ويتنام همچنان به عنوان تنها حزب سياسي قدرت را در انحصار خود دارد و به مخالفان و دگرانديشان اجازه عرض اندام نمي دهد. حتي با روي كار آمدن نخست وزير اصلاح طلب ويتنام هم چيزي تغيير نكرده است. كساني كه به مخالفت با نظام سياسي حاكم بپردازند، خطر زنداني شدن و محاكمه به جرم جاسوسي يا خيانت به كشور را پذيرا شده اند. البته قوانين و مقررات محدودكننده حزب كمونيست ويتنام تنها به زيان سرمايه گذاران خارجي تمام نمي شود، بلكه مزايايي نيز براي آنها به همراه دارد. در حالي كه سرمايه گذاران خارجي از ترس حملات تروريستي سرمايه هاي خود را از كشورهاي اندونزي، مالزي و حتي تايلند خارج مي كنند، يك موسسه مشاوره در هنگ كنگ از ويتنام به عنوان امن ترين كشور آسيايي ياد كرده است. اين مسئله براي ويتنام بسيار مقرون به صرفه بوده است. ويتنام پس از جمهوري خلق چين در سال جاري بيشترين ميزان رشد اقتصادي را در منطقه داشته است. به طوري كه اقتصاد اين كشور در اين مدت هفت درصد رشد كرده است. ميزان صادرات ويتنام با سرعت بسيار زيادي رو به افزايش است. به عنوان مثال ويتنام در زمينه صادرات برنج و قهوه دومين صادركننده بزرگ جهان به شمار مي آيد. البته صادرات اين كشور تنها به برنج و قهوه محدود نمي شود، بلكه ويتنامي ها با فروش اقلامي چون كفش، محصولات الكترونيكي، منسوجات و فرآورده هاي دريايي درآمد ارزي قابل توجهي كسب مي كنند. از آنجايي كه نيروي كار ارزان در ويتنام به اندازه كافي وجود دارد، بسياري از توليدكنندگان پوشاك از جمهوري خلق چين به ويتنام آمده اند. آنها كه توليدات خود را روانه بازارهاي آمريكا و اروپا مي كنند، در ويتنام با شرايط بسيار مساعدي روبه رو مي شوند. نخست وزير ويتنام تاكيد مي كند، كه كشورش از صميم قلب از سرمايه گذاران خارجي استقبال مي كند. در سال 1986 حكمرانان كمونيست ويتنام سياست تازه اي را در راستاي انجام اصلاحات و نوسازي اقتصادي مورد توجه قرار دادند. البته دليل اين رويكرد پي بردن به عدم كارآيي سوسياليسم از سوي رهبران هانوي نبود، بلكه آنچه ويتنامي ها را به خود آورده بود، تصميم اتحاد جماهير شوروي به قطع جريان كمك هاي مالي به ويتنام بود. پس از آنكه گورباچف به حمايت هاي دست و دل بازانه خود از ويتنام پايان داد، موج گرسنگي اين كشور را درهم نورديد. هزاران ويتنامي براي نجات خويش از اين مهلكه كشور را ترك كردند. هنگامي كه تانك هاي ارتش آزاديبخش خلق چين غرش كنان به سوي دانشجويان در ميدان صلح آسماني پكن نزديك مي شدند، تندروهاي حزب كمونيست ويتنام احساس خطر كرده و يك بار ديگر به صحنه بازگشتند. آنها از اين بابت بيمناك بودند كه مبادا اصلاحات اقتصادي شرايطي را فراهم آورد كه آنها نيز به سرنوشت رفقاي خود در بلوك شرق دچار شوند و در چارچوب تكامل مسالمت آميز ناچار به ترك ميدان شوند. بدين ترتيب تا اواخر دهه نود اتفاق قابل ملاحظه اي در ويتنام روي نداد. اما در اواخر دهه نود ناگهان بحث هاي داغي در پارلمان ويتنام در گرفت. تصويب پيمان تجاري با ايالات متحده در پارلمان ويتنام موجب شد كه ميزان صادرات ويتنام به آمريكا به عنوان يك دشمن ديرينه به شدت افزايش يابد. از سرگيري روابط تجاري ميان آمريكا و ويتنام در نوامبر 2001 تحول بزرگي محسوب مي شود. پس از آن قانوني در ويتنام به تصويب رسيد كه به موجب آن پنج هزار شركت عمدتا بيمار دولتي به بخش خصوصي واگذار شدند. و اكنون اقتصاد در پرجمعيت ترين كشور هندوچين (هشتاد ميليون نفر ) غرش كنان به پيش طي مي تازد دو سال اخير مجموعا چهل و پنج هزار شركت خصوصي در اين كشور تاسيس شده است. در اين مدت حدود پنج ميليارد دلار به عنوان سرمايه خارجي وارد كشور شده است. كنسرسيوم دايملر _ كرايسلر در سال جاري ميزان فروش خود را در ويتنام حدود 243 درصد افزايش داده است. هيچ يك از نمايندگي هاي دايملر _ كرايسلر در سراسر جهان نتوانسته اند به نتايجي كه در ويتنام حاصل شده، دست يابند. در حالي كه بيست و هفت سال از هنگامي كه ارتش ويتنام شمالي وارد سايگون شده و سرمايه داران و همدستان آنها را گروه گروه دربند كرد مي گذرد، يك بار ديگر جنوب ويتنام به موتور اقتصاد اين كشور تبديل شده است. همان طور كه در جمهوري خلق چين شهر شانگهاي مركز اقتصادي و پكن مركز سياسي محسوب مي شود، در ويتنام نيز هوشي مينه ( سايگون ) و مناطق اطراف آن در اقتصاد نقش محوري دارد و هانوي همچنان مركز سياسي محسوب مي شود. حدود يك سوم توليد ناخالص داخلي ويتنام به هوشي مينه و مناطق اطراف آن مربوط مي شود. حتي برخي از اعضاي حزب كمونيست ويتنام نيز به اين نتيجه رسيده اند، كه نبايد ديگران و به ويژه آمريكايي ها را مسئول ناكامي ها و شكست هاي خود در عرصه هاي مختلف معرفي كنند. در واقع طي دهه هاي اخير حكمفرمايان ويتنام براي توجيه اشتباه ها و ندانم كاري هاي خود همواره پيامدهاي جنگ و توطئه خارجي ها را مستمسك قرار مي دادند. اما اين بهانه ها ديگر كارآيي خود را از دست داده است. براي رشد و توسعه بايد كار كرد و اين راهي است كه ويتنامي ها گام در آن نهاده اند. منبع: اشپيگل