Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811021-59566S5

Date of Document: 2003-01-11

ترس كودكان مفيد يا؟ مضر ترس در سطوح سني مختلف - در مقابل هر گونه تحريك ناگهاني يا شديد در زمان طفوليت ترس ايجاد مي شود. هر صداي بلند يا يك نور شديد و امثال آن مي تواند باعث ترس شود. - ترس كودكان پيش دبستاني كم و بيش به خطرات خيالي يا پيش بيني خطر مربوط مي شود. مانند تاريكي، صداي بلند، حيوانات، بلندي، جابه جايي ناگهاني، تنهايي، درد، اشخاص، مكان ها و اشياء بيگانه. - كودكان بزرگتر نسبت به اطفال يا جوانان از چيزهاي بيشتري مي ترسند. انواع ترس با افزايش سن كاهش مي يابد اما ترس هاي خيالي با افزايش سن بيشتر مي شوند. ترس از اشباح، شبح دزد، تنها بودن، مرگ يا زخمي شدن، رعد و برق، يادآوري شخصيتهاي داستانها، فيلم ها فكاهي ها و تلويزيون. در دوره كودكي همچنان كه فعاليتهاي كودك و علائق وي گسترش مي يابد، دامنه ترس هاي او نيز بيشتر مي شود. هنگامي كه كودك قادر است وقايع آينده را پيش بيني كند يا داراي قدرت تخيل است تنها از حوادث زمان حال نمي ترسد بلكه از حوادثي كه ممكن است در آينده پيش بيايد نيز مي ترسد. او ممكن است ترس ها و خطراتي را در زندگي آينده اش پيش بيني كند. در دوران نوجواني، همچنان كه شعور اجتماعي كودك زياد مي شود ترس او نيز افزايش مي يابد. ترس از تاييد يا عدم تاييد بزرگترها، گروه همسالان، معلمين، ترس از امتحان و از شكست و تحقير. عوامل شريك در ترس عوامل مختلفي در ترس شريك هستند. عواملي كه باعث پايين آمدن اعتماد به نفس مي شوند آمادگي كودك را براي ترسيدن افزايش مي دهند. براي مثال، بيماري و خستگي كودك را ضعيف كرده و براي ترسيدن، بيشتر مستعد مي سازد. همه فعاليتهايي كه بيش از توانايي اوست و شرايطي كه امنيت او را تهديد مي كند او را مي ترساند. اگر كودكي شكستهايش را به ياد آورد و احساس كند درخانه يا خارج از آن قادر به مقابله با مشكلات يا رقباي خود نيست احساس ترس خواهد كرد. وقتي كودك بفهمد كساني كه به حمايت آنها دلگرم است در كنار او نيستند به خاطر احساس عدم امنيت خواهد ترسيد. كودكي كه قبلا به دلايلي ترسيده احتمالا از داستانهاي هولناك دچار ترس خواهد شد و ممنوع كردن داستانها، فيلم ها يا كتابهاي ترسناك موجب از بين رفتن ترس او نخواهد شد. عكس العمل هاي ترس اطفال هنگامي كه احساس كنند كسي به آنها كمك نمي كند، مي ترسند و شروع به گريه آنها مي كنند صورت خود را مي پوشانند و اگر بتوانند تا آنجا كه ممكن است از شيئي يا كسي كه آنها را ترسانده دور مي شوند. وقتي قادر باشند سينه خيز يا راه بروند خود را پشت شخص يا شيي اي پنهان مي كنند و در آنجا مي مانند تا احساس امنيت كنند يا ترس آنها فروكش كند. كودكان وقتي بزرگتر مي شوند عكس العمل هاي آنها به هنگام ترسيدن به فرمهاي لرزيدن، شكايتهاي بي جا و امثال آن تغيير شكل مي دهد. نمونه هاي احساسي به ترس نمونه هاي احساسي متعددي وجود دارند كه وجه غالب در آنها ترس است. مهمترين آنها عبارتند از: خجالت - كمروئي - نگراني - اضطراب - خجالت شكلي از ترس است كه مشخصه اصلي آن عقبنشيني از تماس و معاشرت با غريبه ها يا ناآشنايان است. اين احساس در مقابل مردم روي مي دهد نه حيوانات يا اشياء. اطفال وقتي در ارتباط بيشتر با مردم قرار مي گيرند تشخيص مي دهند غريبه ها اغلب معاشرين خوب و دلپذيري هستند و به اين ترتيب شدت و زمان خجالت آنها به تدريج كمتر و كمتر مي شود. تعداد كمي از بچه ها وقتي بزرگتر مي شوند ممكن است در حضور مهماني در خانه يا يك معلم جديد خجالت بكشند و بيشتر هنگام از حفظ خواندن يا شعر خواندن دچار اين حالت مي شوند. در اطفال معمولي ترين عكس العمل خجالت كشيدن، گريه كردن و روي گرداندن از شخص غريبه و آويزان شدن به آشنايي است كه مي تواند او را مورد حمايت قرار دهد. - كمروئي مانند خجالت، ترسي است كه در مقابل انسانها ظهور مي يابد نه در مقابل اشياء و موقعيتها. كمروئي با خجالت متفاوت است زيرا در مقابل غريبه ها برانگيخته نمي شود، بلكه بيشتر در اثر نگراني درباره قضاوت ديگران به وجود مي آيد. بنابر اين مساله اساسي در كمرويي مشكل اعتماد به نفس است. كمروئي پس از خجالت پيش مي آيد و معمولا در كودكان كمتر از 65 سال وجود عكس العمل هاي ندارد كمروئي عبارتند از: سرخ شدن، رفتارهاي عصبي هيجان زده، لكنت زبان و دوري از موقعيت ها. - نگراني معمولا به عنوان ترس خيالي تفسير مي شود. اين احساس معمولا مستقيما تحت تاثير عوامل محيطي برانگيخته نمي شود بلكه در ذهن خود كودك خلق مي شود. كودكان قبل از آنكه توانايي نگران شدن را بيابند بايد به مرحله اي از رشد عقلي برسند كه تصور چيزها را در زماني غير از زمان حال براي آنها ممكن سازد. همچنان كه بچه ها بزرگتر مي شوند نگراني هايشان بيشتر و شديدتر مي شود. راه هايي كه نگراني به وسيله آنها بيان مي شود به الگوهاي شخصيتي كودك بستگي دارد. كودكاني كه احساس كمبود و ناتواني دارند مايلند نگراني هايشان را در درون خود پنهان سازند. كودكان سازگارتر احتمالا بيشتر، نگراني هايشان را با ديگران در ميان مي گذارند تقريبا همه كودكان نگراني را در صورتشان نشان مي دهند. آنها نگران به نظر مي رسند. - اضطراب حالتي از نگراني ذهني است درباره قريبالوقوع بودن يا انتظار مشكل را داشتن. علامت مشخصه اضطراب احساس بي قراري و تشويشي است كه شخص را از آن گريزي نيست. شخص مضطرب احساس درماندگي مي كند زيرا خود را در بن بستي مي بيند كه قادر به پيدا كردن راه حلي براي آن نيست. برخي از شيوه هاي معمولي و عملي براي كاهش يا جلوگيري از ترس كودكان عبارتند از: منحرف كردن توجه كودك از چيزي كه ممكن است موجب ترسش شود. - بهبود بخشيدن احساس كودك نسبت به چيزي كه از آن مي ترسد. - كمك به كودك يا ايجاد موقعيتي كه با چيزهاي ناشناس آشنا شود. - توضيح دادن و مطمئن ساختن كودك درباره بي آزار بودن اشياء يا افراد - تعليم عكس العمل هاي مناسب در مقابل واقعيتهاي ترسناك ارزش ترس در زندگي - ترس موانع امن در برابر خطرات ايجاد مي كند. از رفتن انسان به دنبال اعمال غيرعاقلانه و خطرناك جلوگيري مي كند. ترس از تصادف ممكن است فرد را وادار سازد با احتياط براند. ترس از شكست در امتحان مي تواند شاگرد را به تلاش بيشتر تشويق كند. ترس حتي ممكن است به عنوان انگيزه اي براي فعاليت بيشتر يا انجام كار مهمتر عمل كند. - انگيزه تلاش براي خوب بودن يا خوب عمل كردن بر اساس ترس از نتايج يا لطماتي است كه ممكن است به شخصيت و موقعيت فرد وارد شود. اين انگيزه انسان را در راههاي سازنده كمك و رفتار او را كنترل مي كند. - انسان ممكن است در اثر عصبانيت، عشق، نفرت يا حسادت به عملي سوق داده شود كه فقط ترس از نتايج نامطلوب مي تواند او را از اقدام غيرعاقلانه باز دارد. - ترس به طريقي سرچشمه علم است. در ابتدا احساس خطر بود كه بشر را به جستجوي محيط و تلاش براي كنترل آن برانگيخت. ترجمه: منيژه جلالي