Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811020-59552S1

Date of Document: 2003-01-10

افشاگري رسانه هاي فيليپين گونزالوام جورادو ترجمه: زهره جنابي بر همگان آشكار است كه مشكلات اساسي كشور فيليپين به فقر ميليون ها تن از افراد اين كشور مربوط مي شود، به عنوان مثال چند نمونه از اين مشكلات عبارتند از: ناچيز بودن درآمدها، آسيبپذيري در برابر بيماري ها و بي سوادي و از همه مهم تر آنكه اين مردم پيوسته در معرض همه نوع فعاليت هاي ضداجتماعي قرار مي گيرند. اين ناتوانايي هاي اجتماعي و اقتصادي، به طور چشمگيري آن ها را از لذت بردن از خوشبختي هاي زندگي و صلح و سعادتي كه همه انسان ها مستحق آن مي باشند، محروم مي سازد. برطرف ساختن اين مشكلات چندان هم آسان نيست _ اولين گام ايجاد شرايط لازم براي پيشرفت و توسعه است. توسعه اولين و مهم ترين عامل تثبيت حرفه اي است كه فرصت هاي شغلي را براي افراد مختلف در روند توليد كالا و ارائه خدماتي كه جامعه نيازمند آن ها است، فراهم مي سازد. براي نيل به اين هدف، كساني كه ابزار لازم را در يك مكان خاص يا خارج از آن در اختيار دارند، بايستي ترغيب شوند تا دارايي هايشان را در فعاليت هاي اقتصادي مناسب، سرمايه گذاري در كنند غير اين صورت، اهدافي چون توسعه، ايجاد اشتغال و برچيده شدن فقر هرگز تحقق نخواهند يافت. مگر دولت خودش نمي تواند سرمايه گذاري؟ كند البته كه مي تواند، به دو صورت الف ) از طريق تحت اختيار خود قراردادن تمامي منابع مادي و دارايي هاي كشور ب ) از طريق حاكميت بر تمامي صاحبان نيروي كار _ يعني افرادي كه در كارخانه هاي دولتي كار اتحاد مي كنند جماهير شوروي، چين، كوبا، ويتنام، كامبوج و لائوس اين شيوه را امتحان كرده اند و مدت ها است كه با موانع سياسي و اقتصادي بسياري مواجه شده اند كه فائق آمدن بر مشكلات به وجود آمده، چندان هم آسان نيست. در حال حاضر، اين كشورها به غير از كوبا از طرق مختلف به سيستم بازار بازگشته اند در حالي كه بخش خصوصي، تلاش هاي خود را در رسيدن به پيشرفت و توسعه راهبري كرده و دولت ها نيز شرايط لازم را در جهت نيل به موفقيت فراهم مي سازند. خانم ماكا پاگال _ آرويا رئيس جمهور فيليپين با هدف فراهم ساختن شرايط مذكور، به سركوب تروريسم در اين كشور و ريشه كن سازي فساد در دولت، توجه خاصي را مبذول داشته و در اجراي سياست هاي بازار محوري توسعه تاكيد مي كند. در اين جا فقط سعي داريم به تاثيرات اين اقدامات اشاره اي داشته باشيم، چه در زمينه اقدامات ضد تبهكاري كه به نظر مي رسد، تنها بخشي از آن به نتيجه رسيده باشد و چه در برنامه هاي ثبات اقتصاد كلان كه در نتيجه آن توليد ناخالص داخلي در نه ماهه آخر /سال 1 درصد 4 افزايش و در پي آن تورم به طرز /2 5 بي سابقه اي درصد كاهش يافت. نرخ رشد به نسبت موفقيت هاي گذشته و پتانسيل هاي موجود در حدي قابل قبول است كه اين خود گامي مثبت در جهت توسعه و ريشه كن سازي فقر محسوب آنچه مي شود كه مايه فقر و مباهات است، موفقيت تمامي اين تلاش ها، با وجود اوضاع نامناسب و خصمانه بين المللي است. اما گفته مي شود با در نظر گرفتن تمامي اين موفقيت ها، رئيس جمهور فيليپين تا حدودي محبوبيت خود را از دست داده و در جايگاه سوم يا چهارم كساني كه هم شان رياست جمهور باشند، قرار گرفته است كه مطمئنا پس از هنرپيشگان تلويزيون يا سناتورهاي محبوب اين كشور است. واقعا جاي تاسف است. در اين مقاله سعي نداريم كه به اين ماجرا، آب و تاب بدهيم، اما نكته اي وجود دارد و آن اين كه خانم رئيس جمهور معتقد است مسئوليت رسانه ها نوآوري در رفتار ملي چرا است رسانه ها نبايد _ در انتشار اخبار يا به صورت ديداري، شنيداري _ با وجود در اختيار داشتن امكانات لازم، هر زمان كه مي خواهند با تهيه گزارش درباره برنامه هاي مخرب و پرداختن به فعاليت هاي ضد اجتماعي، زندگي مردم عادي را مختل كنند. رسانه ها با زير نورافكن قرار دادن معايب و كاستي هاي دولت، عزت نفس مردم عادي را از ميان برداشته، حرمت آن ها را شكسته و در ميان آن ها ذهنيت شكست پذيري را رواج مي دهند و اينگونه است كه مردم رفتاري مبتني بر بي اعتمادي نسبت به رهبرانشان از خود بروز مي دهند. به گزارشاتي كه هفته گذشته از رسانه هاي اين كشور منتشر شد و اهم اخبار و شيوه اي كه وقايع را گزارش مي دهند توجه كنيد: معاون يكي از وزيران اين كشور، آمار و ارقامي را در خصوص عملكرد تحسين برانگيز اقتصادي دولت اين كشور مطرح نمود: اما رسانه ها با پررنگ ساختن اراجيف دو تن از نمايندگان كنگره به نام هاي مارك جيمنز و ويلي ويلار قصد منحرف ساختن افكار عمومي را داشتند. اين دو نماينده اتهامات غيرمسئولانه رشوه خواري را بر عليه هرناندو پرز وزير دادگستري اين كشور و مايك آرويا همسر رئيس جمهوروارد كرده اند. به ويژه، يكي از روزنامه ها، چندين روز، صفحه اول به طور كامل و هم چنين صفحات سردبيري را به مارك جيمنز ايراد، اتهامات و عكس هاي او اختصاص داده بود. تقريبا مي توان گفت در تمامي اين مقالات، يك نوع نگرش وجود داشت، فقط يكي از آن ها به لحن رياكارانه اي، از اين گزافه گويي هاي مارك جيمنز اظهار تاسف كرده بود، اما دريغ از چاپ يك پاراگراف درباره دستاوردهاي مثبت دولت، حتي اين روزنامه جمله اي را در خصوص عملكرد مثبت دولت منعكس نكرده بود. اختلاس و فساد در هر رتبه اي از مقامات دولتي كه روي دهد بايستي گزارش شده و متخلفين معرفي گردند. ريشه كن ساختن فساد تنها بخش كوچكي از برنامه توسعه بوده و هدف اصلي آن نمي باشد و به معناي تبديل اقتصاد سياسي به اقتصادي پايدار و قدرتمند و تعالي بخشيدن به زندگي تمامي آحاد كشور و ايجاد سعادت، آباداني و رفاه براي اين مردم است، مخصوصا افرادي كه در فقر به سر مي برند. ايجاد بي اعتمادي نسبت به رهبران سياسي كه عموما از طريق پخش مداوم اخبار و گزارشاتي كه از نظر عامه مردم نفرت انگيز هستند، صورت مي گيرد، خيلي زود منجر به نارضايتي شنوندگان و بينندگان از رئيس جمهور مي شود. در كوتاه مدت اين ناخشنودي به خواست هاي بدبينانه نسبت به هركس ديگري حتي شخص رئيس جمهور مبدل مي گردد، بدون توجه به اين كه هنرپيشگان فيلم ها و سناتورها هم ممكن است شهرت خود را از دست بدهند. قطعا در اين جا نياز به ايجاد توازن كاملا احساس مي شود. مسائل اساسي كه در پيش روي ما قرار گرفته اند، از قبيل فقر، بيكاري، بيماري ها، فقر آموزش و غيره به راحتي قابل مهار نيستند. وگرنه آقاي ماركوس وكيل و سياستمدار برجسته اين كشور، مي توانست به جاي وخيم تر كردن اوضاع، آن ها را بر طرف سازد. خانم آكينو كه اسوه راست انديشي و درستكاري است و آقاي راموس كه به بهترين وجه توانسته روحيه مردم اين كشور را تقويت نمايد نيز مي توانستند بر مشكلات فائق آيند. آقاي استرادا كه به قول خود قهرمان توده هاي مردمي است نيز مي توانست مردم اين كشور را هر چه بيشتر به راه حل مشكلات نزديك تر سازد. قطعا اينان اقداماتي هستند كه در حيطه توانايي ها و ادراك بازيگران فيلم ها، هنرپيشگان و يا حتي سناتورهاي مشهور قرار نگرفته اند. آيا ماكاپاگال _ آرويا رئيس جمهور فيليپين موفق خواهد؟ شد با اتخاذ اقدامات عيني اي چون تدارك ابزار فني، رعايت موازين اخلاقي و آماده سازي براي كار سخت خواهد توانست _ اگر هر كس ديگري بتواند، پس او هم مي تواند. قصد نداريم بگوييم كه خانم ماكاپاگال، رئيس جمهور بي عيب و نقص است برعكس، به عقيده نويسنده اين مقاله، او بارها در تصميمات و اعمال خود، مخصوصا در ارتباط با كسر بودجه فرودگاه بين المللي جديد با نام مراكلو دچار اشتباه شده است. او نتوانست كسر بودجه شركت را مهار كند و همين موضوع سبب شد وابستگي به (وام هايي كه اثرات شان بعدها نمود خواهند يافت ) افزايش، يابد و پيامد آن به جاي گفت وگوي مجدد براي رفع كم و كاستي هاي تجهيزات اوليه، قرارداد شركت با PIACO (پيمانكار اوليه ) را لغو نمود. او اين ايده را در سر داشت كه با گسترش شركت هاي خدماتي ( برق، گاز، آب و غيره ) و فراهم ساختن نيازهاي اين فرودگاه، دولت فرودگاه مرالكو را از آن خود مي سازد. به هر حال هيچ كدام از اين اشتباهات، (اگر به حساب اشتباه گذاشته شوند ) به فساد اخلاقي، بي كفايتي مهندسان يا عدم تخصيص بودجه و يا خلوص نيت مديران مربوط نمي شوند. اين ها پيامد تصميم هايي هستند كه در فرآيند اجراي برنامه هاي سياسي اتخاذ مي گردند و مي توان هر طور كه رئيس جمهور مي خواهد آن ها را تبيين يا تفسير كرد يا حتي روند فعاليت را معكوس ساخت. اما در صورت متقاعد ساختن رئيس جمهور، او هيچ گونه تغييري را در جريان فعاليت ها به وجود نخواهد آورد. با بررسي اين اقدامات نتيجه مي گيريم كه رئيس جمهور تا حالا عملكرد نامناسبي نداشته است. معضل توسعه عظيم تر و دلهره آورتر از تمامي مشكلات اقتصاد خرد و بودجه در كنار يكديگر است. حتي اگر ايشان هم بخواهد با اين نگراني ها كنار بيايد، مي بايستي در پيشبرد برنامه توسعه اي كه در پيش روي همگان قرار داده و نيز تقويت اقتصاد سياسي و دگرگون سازي زندگي ميليون ها تن از مردم فيليپين محتاطانه تر عمل كند. در اين ميان رسانه ها هرگز نبايستي به عنوان بلندگوي فردي و بوق تبليغاتي برخي افراد خاص حتي شخص رئيس جمهور عمل كنند، بلكه مسئوليت خطير رسانه ها، انتشار صحيح تلاش هاي مسئولين، پيروزي ها در كنار معايب و موفقيت ها در كنار فرصت هاي از دست رفته است تا از اين طريق آحاد مردم آگاه تر شده و بتوانند در مواقع ضروري انتخابي عاقلانه تر داشته باشند. اگر رسانه ها بر سرپوش گذاري موفقيت هايي كه مسئولين به آن افتخار مي كنند اصرار ورزيده و فقط به مسائلي بپردازند كه باعث شرمساري است، در آن صورت نبايستي هيچ شخص ديگري غير از خود را سرزنش نمايند، زيرا از اين طريق به آتش خشمي دامن زده اند كه تنها به مانعي براي توسعه و پيشرفت كشور تبديل شده است. ساندي تايمز