Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811019-59539S1

Date of Document: 2003-01-09

رهايي از حقارت ترجمه: رضا سادات يك تحقيق جديد در ايالات متحده نشان مي دهد كه امروز در قياس با گذشته نوجوانان كمتر به ارتباطات جنسي روي مي آورند. اين در حالي است كه والدين و سياستمداران در مورد گستره برنامه آموزشي سلامت جنسي به بحث و گفت وگو هفته نامه مي پردازند نيوزويك در شماره اخير خود به جنبش اخلاقي اي كه در ايالات متحده در حال تكوين است پرداخته و رفتارهاي جنسي نسل امروز را با رويكرد نسل قبلي مقايسه كرده است. انقلابي جنسي در ايالات متحده در حال تكوين است و باور بكنيد يا نه اين تحول هيچ ارتباطي به آهنگ جديد كريستينا اگويلرا از حقارت ها رها شو در آلبوم Dirrty او ندارد. اين جنبش نه در دنياي انتزاعي موسيقي كه در دنياي واقعي در حال وقوع است. چنانكه از مدارس متوسطه آمريكا ديدار كنيد با گروه هاي رو به تزايدي از دانش آموزاني مواجه خواهيد شد كه از تماشاي برنامه هاي تلويزيوني متضمن نكات غيراخلاقي اجتناب مي كنند، به آهنگ هاي Eminen گوش فرا مي دهند و تصميم گرفته اند تا زمان ازدواج از تجربه كردن مسائل غيراخلاقي چشم بپوشند. اين نسل جديد شعارهاي سهل انگارانه نسل پدر و مادر خود را برنمي تابند. اين موج از نوجوانان در حال بلوغ اشاعه دهنده فرهنگ جديدي هستند، فرهنگي كه به شكلي آشكار در تناقض با روند حاكم بر رسانه ها و استفاده معمول آنها از مسائل جنسي براي افزايش فروش كالاهاي توليدي و تعداد مخاطبان شان است. براساس تحقيق جديدي كه توسط مركز كنترل بيماري ها انجام شده، تعداد دانش آموزان دبيرستاني اي كه مي گويند هيچ گاه مسائل جنسي را تجربه نكرده اند طي يك دهه حد فاصل سال هاي 1991 تا 2001 رشدي ده درصدي داشته است. والدين، مقامات بهداشتي و نوجواناني كه با تعرض جنسي روبه رو مي شدند با اشاعه اين رويكرد جديد احساس آرامش بيشتري مي كنند اما اين جنبش رياضت جنسي كه تا حدود زيادي متاثر از محافظه كاران فرهنگي و تلاش هاي گروه هاي اونجليست است خود به بحث مناقشه انگيز داغي تبديل شده است. همگام با برنامه هاي دولت بوش براي افزايش بودجه فدرال طرح رياضت جنسي تا حد يك سوم كه مجموع بودجه اين طرح را به 135 ميليون دلار افزايش مي دهد گروه هاي طرفدار سلامت اخلاقي جوانان و حاميان رويكردهاي جامع تر به مسائل جنسي اذعان مي دارند كه آموزش خودداري جنسي به تنهايي كافي نيست. نوجوانان بايد بدانند چنانكه با شرايطي روبه رو شدند كه آميزش اجتنابناپذير بود چگونه سلامتي خود را حفظ كنند و به اعتقاد اين گروه ها نوجوانان بايد ديد درستي نسبت به تاثير احساسات همراه با روابط جنسي داشته باشند. اين مباحثات هرچند خطمشي كلي حاكم بر جامعه را مد نظر دارد اما آنچه در اين مبحث تعيين كننده است تك تك افراد و انتخابهايشان است. افراد جوان در هسته اين مباحثات هستند هرچند كه نداي آنان در بحبوحه مباحثات سياسي گم مي شود. برخي از اين نوجوانان و جوانان، زبان گشودند و داوطلبانه در مورد دلايل اجتنابشان از تجربه كردن مسائل جنسي تا قبل از ازدواج سخن گفتند. شكي وجود ندارد كه مذهب نقشي حياتي در اين تصميم شخصي نامعمول ايفا اما مي كند عوامل ديگري نيز وجود دارد: والدين دقيق، نوعي احساس عدم آمادگي در نوجوانان، اشتياق به داشتن نوعي كنترل روي سرنوشت و... اين داستان برخي از اين نوجوانان است. آليس كنس مي گويد فمينيست است اما نه از آن دسته فمينيست هايي كه پوتين هاي سربازي به پا مي كنند، موهاي سرشان را مي تراشند و ادعا مي كنند از جنس مرد انزجار دارند. اين دختر 18 ساله دانشجوي سال دوم دانشگاه ولسلي است. او در دوران دبستان يك سال را جهشي پشت سر گذاشته و يكي از آن دانشجويان رك گو و روشنفكري است كه در كالج دختران ماساچوست تحصيل مي كرد. او تا اين زمان از برقراري هرگونه ارتباط جنسي اجتناب كرده است. او مي گويد: يكي از نكاتي كه در مورد جنبش فمينيستي وجود دارد اين است كه ما مي توانيم رفتار خودمان را كنترل كنيم و ادامه مي دهد: همين احساس كنترل بر خويشتن است كه موجب مي شود بتوانيم به نيازهاي جنسي نه بگوييم و در موردش احساس فشار نكنيم. گمان مي رود مردان هم به نوعي در حال اكتساب همين احساس هستند. نگاهي دقيق تر به برنامه هاي تلويزيوني مثل برنامه هاي MTVUNP، و ساير برنامه هاي تلويزيوني و سينمايي كه با هدف جلب مخاطبان نوجوان توليد و پخش مي شوند اين احساس را در آنان برمي انگيزد كه همه در حال بله گفتن به غرايز خود هستند. آليس با اين تصاوير و ديدگاه ها رشد كرد اما به عنوان دختري كه در شهرك كوچك جفرسون سيتي ايالت ميسوري رشد يافت محيط زندگي او مملو از تناقضات بود. دو دسته از نوجوانان در اين شهر وجود داشتند آناني كه خشكه مقدس بودند و حاضر نبودند حتي در مورد مسائل جنسي صحبت كنند و آناني كه رويكردهاي غيراخلاقي را مذموم نمي پنداشتند. آليس مي گويد مسئله اينجاست كه او نه اشتياقي به مسائل جنسي دارد و نه به طرح مطالب مربوط به اين غريزه احساس نياز مي كند. آليس به طور منظم در كليسا و در كلاس هاي فوق برنامه يكشنبه هم حضور پيدا مي كند، اما مي گويد مذهب تنها دليل اجتناب او از مسائل جنسي نيست. او از بيماري هاي مقاربتي و بارداري زودهنگام و ناخواسته مي ترسد اما مي گويد كه فراتر از اينها فكر مي كند به لحاظ احساسي آنقدر رشد نيافته كه بتواند تبعات روابط جنسي را پذيرا باشد. او مي گويد هرچند مي داند بسياري از دوستان او ديدگاهش را نمي پسندند اما احساس انزوا و طردشدگي ندارد. آليس كه هيچ گاه عضو برنامه هاي آموزشي اجتناب از فعاليت هاي غيراخلاقي كليسا نبوده اعتقاد دارد آموزش هاي مذهبي يا برنامه هاي تحريك كننده هيچ يك به تنهايي نمي تواند رفتار يك نفر را شكل دهد. زوج روياها كارل نيكولتي وقتي كه احساس كرد زمان آن فرا رسيده با پسرش كريس در مورد غرايزش صحبت كند ترديد به خود راه نداد. اين فرصت پنج سال پيش به دست آمد، زماني كه كريس سال اول تحصيلات متوسطه را پشت سر آنها مي گذاشت در راه منزل بودند كه موضوع روابط دختر و پسر مطرح شد. نيكولتي مي گويد كه مي داند بسياري از والدين سعي مي كنند در اين مورد با فرزندانشان سخن نگويند اما او صريحا به پسرش گفت انتظار دارد درگير اين وادي نشود. پنج سال از آن زمان گذشته است و امروز كريس 16 ساله كه ساكن لانگ مونت كلرادو است كماكان عزم دارد تا زمان ازدواج به رياضت جنسي خود پابند بماند. آماندا وينگ نامزد هفده ساله كريس هم چون او ديدگاهي مشابه به مسائل جنسي دارد. او كه تحت مقررات سخت و جدي والدينش رشد يافته مي گويد پدر و مادرش نسبت به عملكرد او و دو برادرش بسيار حساس هستند. لين وينگ مادر آماندا مي گويد: شايد غيرقابل باور به نظر برسد اما آنها به جد به توصيه هاي من و پدرشان گوش مي كنند. آماندا و كريس دو ماه است كه با هم نامزد شده اند اما اين دو از هفت سال پيش يكديگر را مي شناسند. كريس مي گويد: جامعه بيش از حد به مسائل جنسي اهميت مي دهد. نگاهي به اطراف خود بيندازيد. شبكه هاي تلويزيوني، فيلم ها و فرهنگ امروز اين گونه تداعي مي كند كه روابط جنسي خيلي هم كريه نيستند! فشارهاي نظارتي در اين شهر 71 هزار نفري در سايه رشته كوه هاي راكي بسيار كمتر از شهر صنعتي دنور به فاصله 45 دقيقه اي اين شهر است. كريس سال گذشته در برنامه هاي آموزشي يك گروه غيردولتي مروج سلامت جنسي تحت عنوان مشاوران جوانان شركت جست. او مي گويد: آنان تصاويري را از تاثيرات بيماري هاي مقاربتي نشان دادند و به جرات مي گويم اين تصاوير رقت آور بودند. او اكنون خود هر ماه يك بار داوطلبانه به مدارس ديگر مي رود و در مورد سودمندي سلامت جنسي براي دانش آموزان سخن مي گويد. براي اكثر نوجوانان و جواناني كه به سلامت جنسي پايبند هستند ازدواج نور اميدي در پايان تونل سراسرخطري از ملاقات هاي احتياطآميز است و اين چيزي است كه در دوران رشد والدين شان چندان باب نبود. هر چند والدين آماندا از ابتداي ازدواج تاكنون زندگي اي توام با آرامش و علاقه داشته اند اما كارل نيكولتي هنگامي كه كريس در سال پنجم در حال تحصيل بود از مادر او جدا شد. او عاقبت دو سال پيش دوباره ازدواج كرد و مادر كريس هم اكنون از ازدواج دومش يك پسر يك و نيم ساله دارد. كريس و آماندا در مورد ازدواج و اصول كلي آن به دفعات با هم سخن مي گويند اما آنها قصد دارند قبل از ازدواج به دانشگاه بروند و براي تحصيل دانشگاه هايي را انتخاب كرده اند كه در دو جهت مختلف و در دو سوي ايالات متحده آمريكا قرار دارند. كريس مي گويد: مطمئن هستم به يكديگر وفادار خواهيم ماند. و آماندا نيز ديدگاه مشابهي دارد: ما به يكديگر كاملا اطمينان داريم اينكه پيوندهاي آنها آنقدر محكم باشد كه بر فاصله طولاني نيز فايق آيد چيزي است كه بايد به انتظار نشست و در آينده شاهدش بود.