Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811018-59515S2

Date of Document: 2003-01-08

مي خواهندديگر پيكان نسازند يادداشت اقتصادي بهمن احمدي امويي سرانجام آخرين دژ فتح شد و تصميم سازان پشت پرده صنعت ايران كه حالا ديگر به اندازه كافي سياسي شده است، به طور رسمي نظر به اجراي سياست توسعه صادرات به جاي جايگزيني واردات دادند. سياست جايگزيني واردات از دهه 40 شمسي در ايران و همزمان در كره جنوبي سياست توسعه صادرات مدنظر قرار سرانجام گرفت تعديل اقتصادي دوران پس از جنگ سرآغازي بود بر پايان آن سياست. اگر چه اقداماتي براي خارج شدن از عواقب منفي آن سياست منسوخ شده صورت گرفت اما جز در بعضي از حوزه هاي كوچك و متوسط، جوابهاي لازم را نگرفت. در واقع پرسودترين بخش هاي اقتصادي كشور همچنان در دست مرداني باقي ماند كه شعار استقلال كالاي اقتصادي، خودرو ملي، ملي و... رامي دادند. شعارهايي كه مختص دوران گذشته بود، اما بسياري مي خواستند با آن شعارها پا به دوران مدرن بگذارند. آنها پا هم پيش گذاشتند، اما چند قدمي بيش نرفتند. براي نخستين بار جرات بيان شكست آن سياست در عرصه اقتصاد كشاورزي از سوي بالاترين مقام مسئول اين بخش عنوان شد و سپس چون بازي دومينو ديگر حوزه هاي اقتصادي كشور را متاثر ساخت. سازمان گسترش و نوسازي صنايع ايران به عنوان بزرگ ترين كارتل صنعتي كشور آخرين پايگاهي بود كه به نظر مي رسيد حاضر نبود به شكست هاي به وجود آمده تن دهد. اين كارتل صنعتي صنايع كشتي سازي، ماشين سازي، تكنولوژي هاي پيشرفته (هاي تك ) تا خودروسازي را در حيطه فعاليت خود دارد. سرانجام تكنوكرات هاي برآمده از سال ها اجراي سياست جايگزين واردات كه قبول كردند در شرايط نوين بايد سياست جديدي اتخاذ كرد سكان هدايت آن را به دست گرفتند. اين مديران جديد در هياهوي تغييرات مديريت بزرگ ترين كارخانه هاي خودروسازي كشور عزم خود را نشان دادند. از روي اجبار شرايط و يا بنا به آگاهي و يا هر چه كه بود، ديگر شعار خودرو ملي، افتخار ملي را سرلوحه تلاش صنعتي خود قرار ندادند. در حالي كه رقباي صنعت خودروسازي ايران در ديگر كشورها در سال گذشته بيش از 20 ميليون دستگاه اضافه توليد بر مصرف داشته اند، در ايران ماه ها مصرف كنندگان در انتظار دريافت خودرو نگه داشته مي شدند. در حالي كه خودروهاي توليد نشده را پيش فروش مي كردند. همه مزيت هاي يك بازار انحصاري موجب شده بود تا مديران آن حاضر نباشند به راحتي شرايط مطلوب نظر خود را از دست بدهند. اينك گروهي ديگر آمده اند تا موانع را با گرايش به اقتصاد جهاني از ميان بردارند. انتظاري كه پيش از اين از تكنوكرات هاي نزديك به راست راديكال مي رفت، حالا از آستين تكنوكرات هاي نزديك به اصلاح طلبان درآمده گو است اين كه همه اين تكنوكرات ها تربيت يافته دوران وفور رانت در دستگاه و نظام اقتصادي كشور هستند. زماني مدير سابق ايدرو (سازمان گسترش و نوسازي صنايع ايران ) در پاسخ به انتقادهاي فراواني كه به توليد خودرو به ويژه پيكان مي شد با طعنه گفت: همه در همه جا پيكان مي سازند. در سياست خارجي، در صنايع ديگر و در سياست داخلي; اما فقط پيكان توليدي ايران خودرو را مي بينند. به نظر مي رسد ديگر كسي در ايران نمي خواهد پيكان توليد كند، نه در سياست خارجي، نه در سياست داخلي و نه در توليدات صنعتي! پيوستن به اقتصاد جهاني نياز به كالاي جهاني دارد و پيش نياز اين دو مرداني جهاني و فراملي است.