Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811017-59498S4

Date of Document: 2003-01-07

چادرهاي اعتراض ماها 29 ساله بعد از سالها پوشيدن بلوز و شلوار و رفتن مهماني ونوشيدن نوشيدني هاي غيرمجاز، اكنون چادر اسلامي سر مي كند و مي گويد، هيچ گاه به اين اندازه احساس خشنودي نمي كرده است. در پي احياي امور اسلامي و افزايش برنامه هاي مذهبي در شبكه هاي ماهواره اي عرب، او و عده بسياري از زنان جوان ديگر در طبقه ثروتمند مصري ها، چنين تغيير رويه داده و چادر را جايگزين لباس هاي غربي خود كرده اند. روسري و چادر قرن ها بخشي از فرهنگ مردم فقير و طبقه روستايي بوده است. اما چادر اكنون در ميان شهرنشينان و طبقه اي از مردم مصر كه به طور سنتي ليبرال بوده اند با اقبال زيادي روبرو شده است. ماها كه كارمند دولت است مي گويد: از زماني كه تحقيق كردم و درباره اسلام بيشتر دانستم، كمتر عصباني مي شوم و تحمل و آرامش دروني ام بيشتر شده است. در مصر برخلاف عربستان سعودي زنان مجبور به پوشيدن چادر نيستند. كساني كه تمايل به رعايت حجاب دارند مي توانند از پوشش هاي مختلفي استفاده كنند، از روسري تا چادر و مي توانند در كنار زنان بي حجاب و همكاران مرد خود كار كنند. اينكه چرا علاقه زنان جوان مصري به پوشش چادر روزبه روز بيشتر مي شود موضوع بحث بسيار است. برخي مي گويند زنان مصري به اين دليل از چادر استفاده مي كنند كه رعايت اعتدال در وضع ظاهري همچنان فضيلت به حساب مي آيد، اگرچه برخي از جواهر و لوازم آرايش استفاده برخي مي كنند ديگر مي گويند، اين گرايش به دليل اجتناب از مورد آزار قرارگرفتن ايجاد شده است. تحليلگران مي گويند اين گرايش بعد از 11 سپتامبر بسيار بيشتر شده است. بسياري از عربها از نگرش غرب نسبت به اسلام خشمگين شده و اين خشم خود را نسبت به استانداردهاي غربي لباس و فرهنگ نشان مي دهند. يك استاد امور سياسي خاورميانه در قاهره مي گويند: در اسلام چنين رابطه مستقيمي ميان مذهب و سياست وجود دارد و چادر همانقدر كه جنبه مذهبي دارد، سياسي هم هست. پوشيدن چادر در مصر از منظر ديگري نيز موضوع بحث و جدل قرار گرفته است. ليبرال ها مي گويند چادر نوعي عقبگرد در آزادي حقوق زنان است. اما حاميان استفاده از اين پوشش مي گويند، اين ديدگاهي تعصبآميز نسبت به انتخاب مذهبي افراد است، انتخابي كه مانع از حضور و ايفاي نقش آنها در جامعه نمي شود. اما اين پوشش هميشه براي استفاده كنندگان آن انتخابكم دردسري نبوده است، حتي در مصري كه كشوري مسلمان به شمار مي آيد. نرين سالم كمك خلبان سابقي كه در پروازهاي چارتر كار مي كرد وقتي با روسري و لباس خلباني به سر كار خود رفت اخراج شد. او مي گويد: چادر و حجاب مانع از هيچيك از كارهاي من نمي شود. كسي نمي تواند زنان را از پوشيدن چادر منع كند يا آنهارا به اين كار مجبور كند. او عليه اين تصميم كارفرماي خود به دادگاه شكايت كرده است. اين شركت هواپيمايي با اين استدلال كه اين زن لباس مخصوص خلباني را نپوشيده و حجاب يا چادر بخشي از لباس رسمي اين كار كه شامل شلوار آبي، بلوز سفيد و كلاه خلباني است نمي شود، اقدام خود را توجيه كرد. در همين حال زنان بي حجاب از آن بيم دارند كه به زودي در اقليت قرار بگيرند و مجبور به پوشيدن چادر شوند. در مصر قانوني براي منع يا اجبار حجاب وجود ندارد و شيوه اي كه در تركيه سكولار اجرا مي شود و كارمندان يا دانشجويان با حجاب اخراج مي شوند در مصر جايي اما ندارد مقامات مسئول به شيوه اي ظريف و نه با صراحت فشارهايي را براي اجتناب از بابشدن چادر اعمال مي كنند. مثلا در دانشگاه هاي دولتي مصر به غير از موسسات مذهبي، زنان از پوشيدن نقاب منع مي شوند. مقامات مسئول مسائل امنيتي را دليل اين كار ذكر مي كنند. مجريان تلويزيوني هم بايد به شيوه غربي لباس بپوشند. تحليلگران سياسي روند كنوني و گرايش به حجاب را مشابه موجي مي دانند كه در دهه هاي 1980 1970 و در مصر به راه افتاد. گروه هاي اسلامي حجاب را ترويج مي كنند تا علي رغم فشارهاي دولت مصر بر اين گروه ها، جامعه گرايش ديگري بيابد. بزرگترين جنبش مخالف در مصر، گروه ممنوعه اخوان المسلمين است. دولت مصر نگران آن است كه شدت گرفتن اين گرايش ها به تكرار شورش هاي سال 1992 تا 1997 بينجامد كه طي آن بيش از تن 1200 كشته شدند. با اين حال يك تحليلگر امنيتي مي گويد، مقامات مصري گرايش روبه رشد به چادر را فعلا تهديدي نمي بينند و بيشتر به سركوب برنامه هاي مذهبي و مبلغان مي پردازند. او مي گويد: اگر عده زيادي از زنان بخواهند چادر بپوشند براي دولت خوب است اما تا زماني كه براي مخالفت با رژيم آموزش نببينند.