Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811015-59464S4

Date of Document: 2003-01-05

ماموريت بشار اسد در لندن پاتريك *سيل در سياست كارها پيوسته به همان شكلي نيست كه در ظاهر به نظر مي رسد. پيش از ديدار بشار اسد، رئيس جمهور سوريه از لندن، بسياري اعتقاد داشتند كه توني بلر، نخست وزير بريتانيا و ميزبان او، از وي خواهد خواست تا خود را براي جنگ آينده با عراق آماده مگر سازد نه اين كه سوريه از سرسخت ترين دشمنان عراق طي چند دهه گذشته بوده؟ است و آيا سوريه همان كشوري نيست كه سال 1990 به ائتلاف بين المللي بر ضد عراق؟ پيوست آيا امكان آن وجود ندارد كه دوباره چنين اتفاقي رخ؟ دهد اما واقعيت چيزي را نشان داد كه كاملا برعكس اين ماجرا زيرا بود توني بلر به سوريه نه به خاطر راه انداختن جنگي برضد صدام حسين بلكه برعكس، به خاطر به تعويق افتادن اين جنگ يا پيدا كردن چاره اي براي نجنگيدن احتياج داشت. به اين خاطر كه بلر در تنگناي دشواري گرفتار آمده است. او از يك طرف احساس مي كند به نفع كشورش است كه به آن به صورت يك دوست صميمي ايالات متحده نگريسته شود. يعني همان وضعيتي كه پس از جنگ دوم جهاني تاكنون بوده _ و از طرف ديگر به خاطر حفظ دوستي اش با جورج بوش دچار مصيبت هاي متعددي شده و بخش هاي گسترده اي از افكار عمومي جهان و انگلستان او را سگ بوش توصيف مي كنند. او صدام را بارها تهديد كرد و روزنامه هاي بريتانيا نيز صفحات خود را به آمادگي نيروها براي ورود به اين جنگ اختصاص دادند اما در عين حال اين نكته روشن است كه _ چه از نظر دولت و چه افكار عمومي انگلستان، جنگ با عراق به نفع اين كشور نيست. زيرا اگر به همراه آمريكا در يك جنگ غيرموجه بر ضد عراق وارد شود، هدف حملات تروريستي واقع خواهد شد و اين جنگ به روابط سياسي و اقتصادي اش با جهان عرب آسيب خواهد رساند. همچنين در بين كشورهاي اروپايي نيز سيلي محكمي خواهد خورد، به خصوص كه آلمان و فرانسه با اقدام نظامي برضد عراق مخالفند. از طرف ديگر، چنين تصميمي باعث ايجاد شكاف از حزب كارگر بريتانيا خواهد شد و اين خطر بزرگي را متوجه آينده سياسي بلر خواهد كرد و علاوه بر همه اين ها، بالاجبار، جنگ جدا از تخريب و ويراني، تعدادي از شهروندان بريتانيايي را قرباني خواهد كرد. از اين رو تنگناي بحراني بلر اين است كه: چگونه در عين حال كه پيوند محكمي با آمريكا دارد، بتواند از خطرهاي وقوع اين جنگ خطرناك نيز پرهيز؟ كند حتي توني بلر شخصا مقاله اي در روزنامه فايننشال تايمز به چاپ رساند و طي آن دولت سوريه را دولتي پيشگام در خاورميانه توصيف كرد كه علاوه بر عضويت در شوراي امنيت، نقش مهمي را مي تواند در هر گونه روند صلحي با اسرائيل ايفا كند. مهم براي بلر اين بود كه بتواند به بوش بگويد كه به رغم آوازه چپ گرايي سوريه، بشاراسد مردي معتدل و ميانه رو است و مي خواهد با اسرائيل صلح كند و در واقع نماينده گرايش رايج در افكار عمومي كشورهاي عربي بوده و كاملا با جنگ بر ضد عراق مخالف است. در واقع توني بلر به اين خاطر به بشار اسد احتياج داشت كه او را از آتش اين جنگ دور كند. واقعيت اين است كه بلر در ارضاي بوش و لابي قوي اسرائيل در انگلستان براي جنگ برضد عراق و خلع سلاح صدام حسين زياده روي كرده بود و اكنون احتياج به يك عقبنشيني بدون ضرر داشت و سفر بشار اسد در اين رابطه مي تواند ارزيابي شود. حضور دكتر بشار اسد و همسرش (اسماء اخرس ) در بريتانيا، تاثير بسزايي را برجا گذاشت كه انتظار نمي رفت. آن ها هر دو جذاب و متواضع و گرم بودند و نوعي بي تكلفي داشتند كه بريتانيايي ها آن را كاملا تحسين مي كنند. در اين سه روز، لبخند هرگز از لبهاي آن ها محو نشد. گويي اسد هم مي دانست كه هر چه بيشتر عقلاني و معتدل جلوه كند، تاثيرگذاري اش بيشتر شده و توني بلر براي عرض اندام كردن در برابر جناح عقابها در واشنگتن به او احتياج بيشتري خواهد داشت. شايد رساترين بياني را كه اسد اظهار داشت همان صحبت هاي او در يك ميزگرد با جمعي از انديشمندان بود كه با فراغت بال و اعتماد به نفس يك ساعت و نيم به شرح سياست هاي سوريه پرداخت. درباره جنگ با عراق بشار اسد گفت كه كشورش مشكلات بسياري با عراق داشته است.. سال 1975 همين كشور نيروهايش را در مرز سوريه مستقر كرد و سال 1976 سوريه در معرض يكسري حملات تروريستي قرار گرفت كه از طرف عراق حمايت مي شد. در جنگ عراق با ايران، سوريه در كنار ايران ايستاد و در سال 1990 به ائتلاف بين المللي بر ضد عراق پيوست. وي افزود اما امروزه اوضاع به كلي تغيير كرده است. چون در حال حاضر عراق هيچ تهديدي براي همسايگانش محسوب نمي شود. ايالات متحده اعلام مي كند قصد دارد با عراق بجنگد اما ادعاهايش مبني بر خلع سلاح عراق قانع كننده نيست، بلكه بيشتر اين مسئله جا افتاده كه هدف واقعي آمريكا در اختيار گرفتن نفت عراق است. اسد ادامه داد كه جنگ با عراق بر اقتصاد ما اثري زياد خواهد داشت و شكاف بين اعراب و غرب را بيشتر خواهد كرد. ده ها سال ما را به عقب بر خواهد گرداند و در همان حال تروريسم را فعال تر خواهد نمود. وي درباره دليل راي دادن كشورش به قطعنامه 1441 گفت: ما به عنوان سياستمدار بايد بتوانيم با واقعيت كنار بياييم نه اين كه شعار بدهيم. ما در برابر دو احتمال قرار داشتيم: جنگ فوري يا جنگ به تعويق افتاده. ما راه حل سومي نداشتيم و نمي توانستيم به طور كلي جنگ را دور كنيم. بنابراين با همكاري با فرانسه، چين و روسيه و ساير كشورها دريافتيم كه به تعويق انداختن جنگ بهتر است و ممكن است به عدم وقوع آن منجر شود. وي ادامه داد ما در ابتدا مطمئن نبوديم كه عراق با بازرس ها همكاري خواهد كرد. در مشورت هاي خود با بغداد تاكيد كرديم كه عراق ورود بازرسان را بپذيرد. دفعه اول تلاش ما به شكست انجاميد. اما وقتي موفق شديم ديديم كه آمريكا مانع مي تراشد و با مراجعه بازرس ها مخالفت مي كند. به هر حال من خوشبين هستم كه عراق با آن ها همكاري خواهد كرد. اما نسبت به واكنش هاي آمريكا و موضع اين كشور خوشبين نيستم. چون فشارهاي داخلي زيادي بر سياست هاي آمريكا مشاهده مي شود. منبع: الحيات