Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811013-59421S2

Date of Document: 2003-01-03

سالي نحس براي اندونزي براي روزنامه نگاري در اندونزي سال 2002 با عدم بهبود كيفيت اخبار و آزادي مطبوعات به پايان رسيد. گزارشي كه انجمن روزنامه نگاران مستقل (AJI) در پايان سال 2002 منتشر كرد نشان از آن دارد كه ضعف حرفه اي، خشونت عليه خبرنگاران و دسترسي ناكافي به اطلاعات در اين سال غالب بوده است. در بيانيه اي كه توسط انجمن روزنامه نگاران مستقل در روزنامه جاكارتا پست منتشر ساخت، آمده است: خشونت مكرر عليه روزنامه نگاران، موارد متعدد نقض اصول اخلاقي روزنامه نگاري، سياست هاي حكومتي كه آشكارا بر خلاف آزادي مطبوعات است، تهديد عليه آزادي تشكيل اتحاديه هاي كارگري و خطر اخراج مشكلاتي بوده است كه روزنامه نگاران در سال 2002 با آن مواجه بوده اند. اين گزارش مي افزايد كه در سال گذشته ( ميلادي ) مورد 65 تهديد عليه خبرنگاران ثبت شده كه 39 مورد از آن تهديدهاي فيزيكي بوده است. شايان توجه است كه تنها پنج درصد از اين 65 مورد در دادگاه مطرح شده و اين در حالي است كه همه موارد به پليس گزارش شده است. با اين همه پليس براي سومين سال پياپي بالاترين رتبه را در اعمال خشونت عليه روزنامه نگاران احراز كرده است، هر چند موارد خشونت پليس عليه روزنامه نگاران از 19 مورد در سال 2001 به 14 مورد در سال جاري كاهش يافته است. گفته مي شود قانونگذاران و اعضاي شوراها 11 مورد عليه روزنامه نگاران مرتكب خشونت شده اند. در سال گذشته فقط پنج مورد خشونت ها عليه روزنامه نگاران توسط قانونگذاران صورت گرفته بود. يكي از اين موارد كتك زدن ريزال آرديانساه، گزارشگر راديو ولار بوده است. بنابراين گزارش يكي از اعضاي شوراهاي محلي به همراه هوادارانش در واكنش نسبت به گزارش هاي مربوط به رشوه خواري در ميان اعضاي شوراي پونتياناك، به اين گزارشگر حمله كرده و او را كتك زده اند. به گفته انجمن روزنامه نگاران مستقل يكي ديگر از تهديدها عليه خبرنگاران، تلاش دولت براي محدود كردن آزادي مطبوعات است، يكي از اين تلاش ها تصويب قانون پخش برنامه به رغم اعتراضات ايستگاه هاي تلويزيوني بوده است. با آنكه اين قانون نسبت به قانون قبلي يك پيشرفت محسوب مي شود اما حاوي موادي است كه بوي سانسور از آن استشمام مي شود. انجمن روزنامه نگاران مستقل با اشاره به اينكه مواد مربوط به اجازه پخش برنامه قانون مطبوعات مصوب سال 1999 را نقض مي كند مي گويد: به نظر اين انجمن اين مواد بايد با موادي در مورد استفاده از فركانس هاي مختلف جايگزين شوند، زيرا وقتي از واژه برنامه استفاده شود، محتواي برنامه ها را در بر مي گيرد و معناي آن چيزي جز سانسور نخواهد بود. در ضمن قانون ضد تروريسم كه اخيرا تصويب شده است و امتناع از دادن اطلاعات به پليس را ممنوع مي سازد با قانون مصوب سال 1999 در تضاد قرار دارد. هر چند قانون مطبوعات به خبرنگاران اجازه مي دهد كه بتوانند نام منابع خود را افشا نكنند. در عين حال، انجمن روزنامه نگاران مستقل معتقد است كه كيفيت روزنامه نگاري در اندونزي همچنان سوال برانگيز است، رسانه هاي اندونزي سعي دارند با چاپ تصاوير غيراخلاقي و گزارش هاي خبري احساسي، فروش خود را بالا برند و هيچ اهميتي به صحت و دقت مطالب خود نمي دهند. برنامه هاي تلويزيوني در تلاش آشكار به منظور افزودن بر تعداد بينندگان خود صحنه هاي وحشيانه و اغلب زننده اي از عمليات پليسي را به تصوير مي كشند. به اعتقاد انجمن روزنامه نگاران مستقل چشم انداز سال 2003 نيز تيره و تار است. با توجه به داغ شدن مسئله تروريسم، بعيد به نظر مي رسد كه بحث در مورد لوايح مربوط به اسرار حكومتي و لوايح ضدتروريستي اجازه دهد، قانون دسترسي آزاد عموم به اطلاعات تصويب شود.