Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811012-59399S1

Date of Document: 2003-01-02

بازماندگان ماچوپيچو تصاوير به ياد ماندني از تمدن اينكاها اين روزها شهر باستاني _ كه به عنوان تفرجگاه فرمانرواي اينكاها پاچاكوتي اينكايوپانكي ساخته شده بود _ در سال پانصدهزار بازديد كننده دارد كه به طور تقريبي يك ميليون عكس از اين محل مي گيرند ترجمه: نوشين ديانتي در هواي مرطوب صبح روز 24 جولاي سال 1911 كاشف آمريكايي ايليرام بينگام و راهنمايش در تعقيب شايعات در مورد شهر باستاني افسانه اي سفر پر مخاطره خود را از دره اوروبامبا واقع در كوه هاي آند در كشور پرو آغاز كردند. آنچه كه آنها در آن روز كشف كردند، موجب شگفتي شان شد و هنوز هم ما را مبهوت و متحير مي سازد: باقيمانده ماچوپيچو - شهر اينكاها از قرن چهاردهم كه به طور قابل ملاحظه اي سالم مانده او بود متعجب بود: آيا هيچ كس آنچه را من يافته ام باور خواهد؟ كرد بله، ديگران باور خواهند كرد زيرا اولين كار او همراه بردن يك دوربين عكاسي بود و به اين ترتيب بين محلي اسرارآميز با زيبايي هاي غيرقابل تصور و هنر مدرن عكاسي رابطه اي ايجاد كرد - رابطه اي كه در تمام مدت قرن بيستم گسترش يافت و تغيير چهره ماچوپيچو از درون لنز موضوع نمايشگاه بسيار جالبي است كه در موزه تاريخ طبيعي دانشگاه آكسفورد برپاست و تا ماه دسامبر ادامه دارد. اين روزها شهر باستاني - كه به عنوان تفرجگاه فرمانرواي اينكاها پاچاكوتي اينكايوپانكي ساخته شده بود - در سال پانصدهزار بازديد كننده دارد كه به طور تقريبي يك ميليون عكس از اين محل اما مي گيرند آنچه 91 سال پيش به چشم بينگام آمد فقط صخره هايي پوشيده از گياه بود. كشاورزان محلي شروع به كار بر روي نشانه ها كرده و بعضي از سقف ها را گالي پوش كردند. در عرض چند ساعت، بينگام به اندازه كافي عكسبرداري كرد تا نشانه اي از گنجينه هايي باشد كه گياهان آنها را پوشانده بودند، اگرچه اهميت و زيبايي يافته او تنها زماني آشكار شد كه او چند نفر از دستيارانش را فرستاد تا آنجا را مرتب كنند. يك سال بعد، بينگام - استاد پر انرژي و پر جنب و جوش تاريخ آمريكاي لاتين كه بعدها فرماندار و سناتور مجلس آمريكا از ايالت كانتيكت شد - با هياتي بزرگ و دوربين هاي اهدايي شركت كداك يكي بازگشت از اين دوربين ها با استفاده از يك ابزار كوكي كه حول يك محور مي چرخيد تصاوير گسترده اي روي نگاتيوهاي عظيم 5 در 40 سانتيمتر پس مي گرفت از آنكه گياهان انبوه زير درختان جنگلي پاك شدند، باستان شناسان حفاري سيستماتيك را شروع كردند، در اين هنگام بينگام براي مجله Geography National عكس مي گرفت تا كمكي به هزينه مالي سفر كرده باشد. به گفته هاگ تامسون، نويسنده و فيلمساز كه راهنماي نمايشگاه را نوشته است، هيات اعزامي از تقاضاي بيشتر براي موضوعات عكاسي متفاوت قدرت مي گرفت. درست مثل قرون گذشته كه نيروي محرك كاشفين جست وجوي ال دورادو، امتياز بهره برداري معدن يا اشغال مستعمرات جديد بوده است. مارتين چامبي از اهالي كوزكو از ديگر عكاساني است كه آثارش در اين نمايشگاه آمده است. وقتي كه او در سال 1973 درگذشت چند روز بود كه سفر مشقت بار خود به جنوب شرق را آغاز كرده بود. در آگهي هاي تسليتش عكس ها و كارت پستال هايش تحسين شده بود. تنها پس از آنكه محققان تصادفا آرشيو هفده هزار نگاتيو او را پيدا كردند، واقعا درك كردند كه او يكي از بزرگترين عكاسان قرن بيستم بوده است. چامبي مهماني هايي ترتيب مي داد و افراد مهم و ثروتمند كوزكو را دعوت مي كرد كه مي خواستند هفته ها در ماچوپيچو در آرامش باشند و يا اينكه با صفحه هاي گرامافوني كه در حين كار گوش مي كرد در كنار ويرانه هاي پرت و دورافتاده برقصند. آنها قسمتي از جنبش اينديجنيستا Indigenista بودند كه ماچوپيچو را به عنوان دستاورد غرورآفرين اجدادشان، در برابر تعرض هميشگي فرهنگ اروپايي مي ستودند. به گفته چارلز چادويك هلي - عكاس حرفه اي سابق و ناشر موفقي كه نمايشگاه را ترتيب داده است در چند عكس چامبي كه براي نمايشگاه انتخاب شده اند او به طريقي كاملا خودآگاه در عكس هايش يك دوربين سمبليك از معني عام ماچوپيچو قرارداده است بسياري از عكس هاي خود چادويك هلي از ماچوپيچو نيز اثر متقابل بين محوطه بزرگ و افراد متفاوتي را كه در عصر توريسم به خود جلب مي كند، نشان مي دهد. البته بسياري از اين توريست ها نيز در دستان خود دوربين عكاسي دارند.