Hamshahri corpus document

DOC ID : H-811011-59386S2

Date of Document: 2003-01-01

حكايت يك نسل افسرده نقدي درباره رمان برهنه ها و مرده ها ديويد دمپسي ترجمه: سالومه ابطحي نورمن ميلر با نوشته هايش در ذهن ها رسوخ مي كند. شايد نويسندگاني به مراتب بهتر از ميلر وجود داشته باشند كه موفق به اين كار نشده اند. كتاب برهنه ها و مرده ها كه داستان جنگي خيالي در كنار اقيانوس آرام است، بيانگر عقايد تيره و تار او درباره قساوت و خشونت جنگ مدرن است و بدون شك مهم ترين داستاني است كه درباره جنگ و درگيري در سال هاي اخير نوشته شده است كه با صداقتي بي رحمانه به بيان واقعيات مي پردازد. مي توان اين رمان را با بهترين داستان هايي كه در پي جنگ جهاني اول نوشته شدند مقايسه كرد. درون مايه اين داستان پر از تكرار است و در آن لفاظي و تجزيه و تحليل بيش از حد به چشم مي خورد. برهنه ها و مرده ها كتابي است بسيار طولاني كه در آن گرداب نايل و نوميدي خواننده را در خود فرو مي برد و او را از عالم رويا بيرون مي آورد، به نحوي كه ديگر هيچ مجالي براي روياپردازي و خيال براي وي باقي نمي ماند. اين كتاب از تكرار اشباع است و در مورد هر مسئله اي حداقل سه بار سخن پردازي شده است. ميلر در اين كتاب، به بررسي رفتار جنسي سربازان آمريكايي مي پردازد و سبك نوشتاري او كاملا بيانگر يك فضاي نظامي اما است در آن به هيچ وجه غلو و بزرگنمايي صورت نگرفته است: سربازان آقاي ميلر آدم هايي واقعي هستند كه به زبان محلي دردها و آلام بشريت تكلم مي كنند. مضمون داستان به محدوده جنگ وفادار باقي مي ماند و از نشان دادن درگيري و كشت و كشتار و خون هراسي به دل راه نمي دهد، هرچند كه بيشتر وقت ها شجاعت و تهور سربازان را به تصوير نمي كشد. اما با وجود تمامي محسنات و فضاي پر از احساس كتاب، اين داستان چيزي به جز يك سري درگيري هاي هيجان انگيز نيست كه بسيار ماهرانه به تصوير كشيده شده است. خواننده هرگز نمي تواند هدف اصلي داستان را به درستي دريابد و براي همين ما هم به درستي نمي دانيم كه هدف اصلي داستان واقعا؟ چيست شايد بتوان گفت كه آقاي ميلر جنگ و كساني را كه در جنگ شركت مي كنند دوست ندارد، اما اين نمي تواند هدف اصلي يك داستان باشد ميلر تمام تلاش خود را به كار مي بندد تا نشان دهد نامطبوع بودن جنگ به دليل طبيعت و وجود كساني است كه در آن شركت مي كنند و طبيعت اين افراد نيز در جاي خود توسط شرايط اجتنابناپذير جنگ و فضاي ارتش احاطه شده و تحت تاثير قرار گرفته است. نسلي كه در زمان آخرين جنگ (جنگ جهاني دوم ) به وجود آمدند براي نجات دنيا و حاكم كردن دموكراسي بر آن مناسب نيستند; چون افسردگي و نااميدي اين نسل را تباه كرده است. هنوز اقليت هاي اين نسل (در اين كتاب دو شخصيت يهودي كه يكي مكزيكي و ديگري آمريكايي است، وجود دارند ) كاملا نتوانسته اند خود را با روياي ملي شدن و منسجم شدن وفق دهند. حتي آدم هاي غيراقليت ديگر هم بر سر منافع اقتصادي و منطقه اي با هم رقابت مي كنند. آقاي ميلر اعتقاد دارد كه در زمان صلح اين تفاوت ها قابل تنظيم است، اما در جنگ كوچك ترين اختلافات و تفاوت ها شدت مي يابند; چون سيستم حاكم به افراد مختلف قدرت هاي پيش بيني نشده مي دهند. موضوع اصلي كتاب بررسي رفتار يك سرباز در زمان هايي است كه مجبور به حفظ ظاهر و بروز بهترين خصيصه هاي شخصيتي اش نباشد. در اين داستان جنگ از زاويه ديد يك دسته سرباز و يك سرگرد و ژنرال روايت مي شود كه جنگ را به تكان دهنده ترين وجهي به تصوير مي كشند. در اين كتاب تك تك سربازان با دقت بررسي شده اند و نويسنده با رجوع به گذشته آنها نشان داده است كه هركدام محصول چه فضاي اجتماعي و فرهنگي هستند و اگر كوچك ترين شكي وجود داشته باشد كه آقاي ميلر نويسنده اي تيزهوش و ماهر است اين توصيف ها كاملا شك ما را برطرف مي كنند. اما جريان اصلي داستان بسيار كند است. سخن پردازي زياد در مورد جنگ باعث خستگي و بي حوصلگي خواننده مي شود و بعضي قسمت ها به رابطه ميان شخصيت ها پيش از جنگ و علت حضور آنها در جنگ بسيار كم پرداخته شده است. به علاوه ژنرال كه قسمت زيادي از تمركز داستان روي او است، به طور مشخص يك فاشيست زياده از حد روشنفكر است. كسي كه اعتقاداتش نه كاملا به فاشيست ها شبيه است و نه قانع كننده و قابل قبول است. مواردي كه ذكر شد ايرادهاي داستان بودند، اما اين نقض ها چيزي از قدرت كلي داستان نمي كاهد، صحنه اي كه گالاگر نامه هايي از همسر مرده اش دريافت مي كند، نامه هايي كه پيش از آنكه هنگام زايمان جان بسپارد آنها را نوشته است، مرگ ويلسون تلاش آزادگرانه و بيهوده گروهبان واحد نظامي كه از افرادش مي خواست كوه را اندازه بگيرند. اينها لحظاتي هستند كه باعث مي شوند خواننده عميقا جنگ را لمس كند. تمامي اين لحظات بيانگر پيروزي رئاليسم است، اما در آن از شور و عشقي كه باعث قدرت بخشيدن به بشر و هدايت او مي شود خبري نيست. كتاب برهنه ها و مرده ها كتاب فوق العاده اي نيست، اما مسلما شاهدي است بر وجود يك استعداد چشمگير در ميان نويسندگان آمريكايي. نيويورك تايمز 1948