Hamshahri corpus document

DOC ID : H-810130-54829S4

Date of Document: 2002-04-19

گازهاي گلخانه اي ال نينو را تشديد مي كند دكتر كاي بر اين عقيده است كه تغييرات به وجود آمده در اثر گرمايش جهاني به معناي افزايش تعداد ال نينو نخواهد بود، بلكه اين تغييرات مي تواند اثرات اين پديده را تشديد نمايد نرگس مهرور تحقيقات انجام شده توسط دو دانشمند استراليايي نشان مي دهد افزايش غلظت گازهاي گلخانه اي در اتمسفر زمين مي تواند به ايجاد تغييرات وسيع اقليمي در الگوهاي آب و هوايي زمين منجر شود. بررسي ارتباط ميان تغييرات اقليمي جهان كه از سال 1970 رخ نمود و نيز افزايش غلظت گازهاي گلخانه اي در جو سياره، موضوع تحقيق مشترك دكتر ونجو كاي و دكتر پيتر وتون با سازمان تحقيقات علمي صنعتي ( CSIRO) بوده است. بررسي ها نشان مي دهد دماي آبهاي سطحي مناطق شرقي اقيانوس آرام در نزديكي ايالات متحده و آمريكاي مركزي از اواسط دهه 1970 تاكنون نسبت به هر زمان ديگري در گذشته گرم تر شده است. دماي سطح اقيانوس در اين /0 8ناحيه درجه سانتي گراد نسبت به نيمه اول قرن بيستم افزايش يافته و مدل هاي كامپيوتري به كار گرفته شده توسط كاي و وتون در خصوص اوضاع آب و هوايي حاكي از آن است كه تغييرات به وجود آمده به واسطه گرم شدن آب اقيانوس در عرض هاي جغرافيايي بالا توسط جريان هاي اقيانوسي به نواحي استوايي شرق اقيانوس آرام منتقل مي شود و اين روند 30 سال به طول مي انجامد. محققان به ياري مدل هاي آب و هوايي دريافته اند كه مقادير زياد گازهاي گلخانه اي در جو زمين مي تواند عاملي براي دگرگوني اقليم اقيانوس آرام به شمار آيد. دكتر كاي مي گويد: مدل هاي اقليمي ما با آن چيزي كه در جهان واقعي مي بينيم مطابقت دارد. شش گاز گلخانه اي اصلي كه موجب گرمايش جهاني مي شوند، عبارتند از: دي اكسيد كربن، متان، اكسيد نيتروژن، هيدروفلوروكربن ها، پرفلوروكربن ها و هگزافلوريد سولفور. دي اكسيد كربن حاصل از احتراق سوخت هاي فسيلي در وسايل نقليه، نيروگاه برق و كارخانجات صنعتي در جو منتشر مي شود و يكي از مهم ترين گازهاي گلخانه اي است كه با دام انداختن تشعشعات خورشيدي به عنوان پتانسيلي براي گرم شدن اقليم به شمار مي رود. مطابق گزارش سازمان جهاني هواشناسي (WMO)1998 گرم ترين سال ثبت شده از 1860 تاكنون بوده است و از سوي ديگر 90 درصد سال هاي گرم پس از سال 1990 رخ نموده اند و بدين ترتيب سال 2001 به عنوان دومين سال گرم ثبت شده معرفي شده است. گرمايش فزاينده در بخش استوايي شرق اقيانوس آرام به طور طبيعي با پديده ال نينو درهم مي آميزد. ال نينو هر 2 تا سال 7 يكبار رخ مي دهد و آخرين حادثه از اين نوع در سال - 1997 98 به وقوع پيوسته است. در حالي كه هواشناسان ال نينو را پديده اي طبيعي مي دانند كه در سيستم اقليمي زمين وجود داشته، با وجود اين توفان هاي شديد در برخي مناطق و خشكسالي هاي قابل توجه در مناطق ديگر كه در اثر اين پديده طبيعي به وجود مي آيد، ترسناك به نظر مي رسد. دكتر كاي بر اين عقيده است كه تغييرات به وجود آمده در اثر گرمايش جهاني به معناي افزايش تعداد ال نينو نخواهد بود، بلكه اين تغييرات مي تواند اثرات اين پديده را تشديد نمايد. شواهد به دست آمده توسط سازمان ها و ماهواره هاي هواشناسي حاكي از آن است كه ال نينو جديدي در منطقه در حال شروع است كه در چند ماه آتي اثرات خود را برشماري از كشورها بر جاي خواهد گذارد.