Hamshahri corpus document

DOC ID : H-810130-54829S2

Date of Document: 2002-04-19

چشم انداز يكي در ميان ديگران نزديك به سه دهه مردم جهان و از جمله 5 هزار سازمان غيردولتي در 184 كشور جهان 2215 آوريل را به عنوان هفته زمين و روز 22 آوريل را با نام روز زمين گرامي مي دارند فرهاد رضائي كارل ساگان در كتاب خود با عنوان اژدهاي بهشتي چنين 1 مي گويد: آموزنده ترين روشي كه براي توصيف زمان بندي كيهاني سراغ دارم اين است كه 15 ميليارد سال عمر جهان (پس از انفجار بزرگ يا بيگ بنگ ) را در گستره يك سال بگنجانيم. حال هر يك ميليارد سال از تاريخ زمين معادل با بيست و چهار روز اين سال كيهاني خواهد بود و هر ثانيه آن سال برابر است با 475 بار گردش واقعي زمين به دور خورشيد. ساگان در ادامه و با توجه به تصويري كه از عمر جهان آفريده، چنين مي افزايد: اگر انفجار بزرگ در روز نخست ماه 1 رخ داده باشد مي توان تاريخ تشكيل زمين را روز 14 ماه 9 منشا حيات بر روي سياره زمين را روز 25 ماه 9 و تاريخ ظهور دينوسورها را در شب كريسمس در پايان سال عنوان كرد. مطابق اين تقويم گياهان گلدار در روز 28 ماه 12 و زن و مرد در ساعت 3010 شب عيد سال نو شكل مي گيرند و بدين ترتيب تمامي تاريخ مدون بشر تنها در 10 ثانيه آخرين روز سال رخ مي دهد. انسان موجودي است كه بر مبناي تقويم ساگان در آخرين ساعات اين سال كيهاني پابه عرصه ظهور نهاده، اما اين موجود شگفت انگيز كه سال ها تكامل و ماجرا را در پس خود دارد در ثانيه هاي پاياني اين تقويم بسان يك مالك مطلق و بي توجه به همراهان خود در اين ملك، چنان تغييرات عظيمي را بر سطح اين سياره رقم زده است كه به تدريج بخش وسيعي از حيات را به سوي نابودي رهنمون مي شود. ما انسان ها از آخرين و جديدترين ميهماناني هستيم كه بر اين سياره ظهور يافته ايم، اما رفتارمان چنين مي نمايد كه از ازل يگانه مالك و صاحب اين ملك بوده ايم و هر چه موجود است همانا از اموال و حقوق ذاتي ماست. ما هنگامي بر پهنه اين زمين پديدار شديم كه ديرزماني از ظهور و شكوفايي و يا حتي افول ديگر گونه ها مي گذشت; ما يكي بوديم همچون ديگران. امروز 19 آوريل يكصد و بيستمين سالگرد درگذشت دانشمندي بزرگ است. چارلز رابرت داروين، طبيعيدان بزرگ انگليسي در چنين روزي به سال 1882 در حالي چشم از جهان فروبست كه نظريات انقلابي وي به واسطه درك نادرستي كه از آن صورت گرفته بود، در بسياري از نقاط جهان تنها دستاويزي براي طرد وي از مجامع علمي و اجتماعي واقع شد و عقايد بنيادي اش توهيني آشكار به انسان تلقي گشت. يكصد و بيست سال از درگذشت مردي مي گذرد كه تلاش وي جايگاه واقعي انسان را در طبيعت به ما آموخت: يكي در ميان ديگران، اما هنوز هم بشر هزاره سوم همچون مالكي بي كفايت كمر به انهدام بسترهاي حياتي سياره و زيستمندان آن بسته است. ما هم اكنون در هفته اي به سر مي بريم كه در خارج از اين مرزوبوم به هفته زمين موسوم است. نزديك به سه دهه مردم جهان و از جمله 5 هزار سازمان غيردولتي ( NGO) در كشور 184 جهان 2215 آوريل را به عنوان هفته زمين و روز آوريل 22 (دوم ارديبهشت ) را با نام روز زمين گرامي مي دارند. در كشور ما نيز با وجود عدم استقبال رسمي از اين نامگذاري، برخي از تشكل هاي سبز مردمي با برگزاري گلگشت، همايش و مراسم گوناگون در بزرگداشت اين مناسبت مي كوشند. امروز را مي توان به نقطه عطفي بدل كرد كه به يقين در اصلاح و بهبود آينده اي كه درانتظار يكايك ماست، اثرگذار خواهد بود. امروز مي توان به پاس مردي كه فروتني يك موجود هوشمند را جانشين غروري كاذب و ويرانگر نمود و به گرامي داشت هفته و روز زمين كه به راستي مي توان آن را مادر تمامي موجودات زنده ناميد، نظامي نو برپا كرد; نظامي كه رنگ واقعيت بر ارزش و اهميت طبيعت و محيطي كه در آن نفس مي كشيم خواهد زد و انسان نيز بسان يك گونه خردمند واقعي جايگاه خود را در آن خواهد يافت: يكي در ميان ديگران. پي نوشت: - 1 اين كتاب به قلم عبدالحسين وهابزاده و به ياري انتشارات اترك به فارسي ترجمه و چاپ شده است.