Hamshahri corpus document

DOC ID : H-810130-54829S1

Date of Document: 2002-04-19

سيل هاي بيشتري در راه است عمده ترين علت وقوع سيل ها در قرن گذشته با گرمايش جهاني در ارتباط بوده است براساس مطالعات دو گروه ويژه از دانشمندان، بارش هاي بيشتر و سيل هاي عظيم تري در اين قرن به وقوع خواهد پيوست. براساس پيش بيني هاي آنها، اين بارش ها به خصوص در كانادا، آلاسكا، اروپايي شمالي و شمال آسيا ميزان بيشتري را شامل مي شود اما در نواحي استوايي و آسياي جنوب شرقي احتمال وقوع سيل بيشتر است. هر دو گروه محققين - يكي از ايالات متحده و ديگري از اروپا - مدل هايي از گرمايش جهاني را كه با فعاليت هاي انساني تشديد مي شود به وقوع اين سيل ها نسبت داده اند. با اينكه احتمال مي رود مردم خودشان را با تغييرات تدريجي اقليمي تا حدودي وفق بدهند ولي اثرات اين باران هاي سيل آسا بسيار وسيع و مخرب پيش بيني مي شود و خسارات مالي شديدي به دنبال خواهد داشت. لغزندگي زمين، بهمن و سيل خسارات زيادي را متوجه ساختمان ها، پل ها و جاده ها مي كنند و دامنه اين خسارات، به دليل فرسايش خاك، حتي به زمين هاي كشاورزي هم مي رسد و ميزان حاصلخيزي خاك را كم مي كند. در اين خصوص نتايج دو پژوهش جديد در مجله نيچر به چاپ رسيد كه فقط براساس احتمالات موجود پيش بيني شده بود و اين در حالي است كه محققان همچنان به لزوم وجود مدل هاي آب و هوايي مصنوعي براي كمك به اين يافته ها تاكيد دارند. مايلي كريستوفر - دانشمند هواشناس موسسه زمين شناسي آمريكا - و همكارش تمامي اطلاعات و مفروضات موجود را در خصوص سيل هايي كه در قرن گذشته در حوزه آبريز 29 رودخانه مهم جهان اتفاق افتاد، مرور كردند. مايلي مي گويد: با اين تعريف، وقوع سيل هاي بيشتر در قرن اخير محتمل است. از طرفي قبول اين نكته كه وقوع اين سيل هامي تواند تصادفي و ناگهاني باشد بسيار سخت است. فقط كافي است تمامي دلايل وقوع اين همه سيل را كه در دهه اخير اتفاق افتاده به طور ريشه اي بررسي آن كنيم وقت متوجه خواهيم شد كه هيچ سيلي بي دليل و تصادفي رخ نمي دهد. دانشمندان براي پيشگويي تغييرات آب و هوايي از مدل هاي كامپيوتري استفاده مي كنند. اين مدل ها از يك نوع داده ( اطلاعات ) براي سنجش موقعيت هاي مختلف استفاده مي كنند، مثلا غلظت گازهاي گلخانه اي در اتمسفر و نمونه هاي جريانات اقيانوسي. با تغيير اين موقعيت ها زماني كه شرايط آب و هوايي تغيير مي كند، دانشمندان مي توانند نشان بدهند چه حوادثي در حال وقوع است كه مايلي و همكارش يك مدل اقليمي را با يك مدل رودخانه اي ادغام كردند و آنها را به هم ارتباط دادند و سناريوهاي مختلفي را براي تشخيص اين روند آزمايش كردند. اين مسيرها و خطوط براي قرن بيستم - به خصوص در ارتفاعات بلند و مناطق استوايي - به وضوح نشان داد كه چه اتفاقي افتاده بود و از اين روبه دانشمندان اطمينان داد كه مي توان در صحت پيشگويي ها به اين مدل ها اكتفا كرد. مايلي مي گويد: به نظر من با توجه به طرح ريزي هاي اين مدل ها، با اطمينان تمام مي توان گفت عمده ترين علت وقوع اين سيل ها در قرن گذشته با گرمايش جهاني در ارتباط بوده و اين احتمال وجود دارد كه اين سيل ها همچنان در اين قرن به طور فزاينده اي ادامه يابد. وي مي افزايد: مدل ها نشان مي دهند گرچه در گذشته احتمال وقوع سيل هاي بزرگ جهاني يك مورد در صد سال بود اما اين احتمال در قرن بيست ويكم به 3 تا 6 مورد در صد سال افزايش خواهد يافت. تيم پالمر از مركز پيشگويي تغييرات آب و هوايي اروپا در انگلستان و جاني رايسانن از مركز Rossby در سوئد، نيز بارندگي هاي بيشتري را در اين قرن پيش بيني كرده اند. با تجزيه و تحليل داده هاي حاصل از 19 مدل آبوهوايي اين دانشمندان دريافتند كه بيشتر نواحي مركزي و شمالي اروپا به احتمال زياد در قرن اخير از زمستان هاي مرطوب بيشتري برخوردار خواهند همچنين شد آنها پيش بيني مي كنند اين افزايش رطوبت در مناطق موسمي آسيا به ميزان برابر 5 در فصل تابستان اتفاق خواهد افتاد. طراحي و ساخت مدل هاي بهتر در حال حاضر تمامي دانشمندان بر اين عقيده اند كه تغيير شرايط اقليمي به شكل افزايش درجه حرارت در يك سطح جهاني تنها با افزايش توليد گازهاي گلخانه اي در ارتباط است. اين گازهاي گلخانه اي - يعني دي اكسيد كربن، متان واكسيد نيتروژن - گرما را در اتمسفر نگه مي دارند و باعث افزايش درجه حرارت زمين و اتمسفر زمين مي شوند. از طرفي اين افزايش دما، باعث افزايش تبخير آب هم مي شود. هواي گرم آب بيشتري را در خود نگه مي دارد به شكلي كه ابرها به جذب بخار آب اطراف اقيانوس ها تمايل بيشتري دارند. اما اخيرا محققان به نتايجي هم دست يافتند كه نشان از محدوديت اين مدل هاي آب و هوايي دارد. براي مثال ميزان صدور گاز دي اكسيدكربن در اين مدل ها برآورد مي شود در حالي كه گازهاي ديگر مثل گاز متان شامل آن نمي شود و حتي ذرات معلق سولفات هم در اين محاسبات نمي گنجد علاوه بر اين تغييراتي كه در ميزان رشد و نمو رستني هاي زمين اتفاق افتاده روي دقت اين مدل ها هم تاثيرگذار بوده است.