Hamshahri corpus document

DOC ID : H-810129-54807S5

Date of Document: 2002-04-18

تازه ترين اثر ادنااوبرين و منتقدان آن در جنگل رنجي، كه زنده شد روايت ماجراي قتل ليام ريني، مادرش ايملدا و كشيش دهكده شان در كتاب تازه ادنا اوبرين نويسنده معروف ايرلندي جنجال آفريد. منتقدان، اوبرين را متهم كرده اند كه او براي كسب سود، در زندگي خصوصي مردم دخالت كرده است و بازماندگان مقتولان را رنجانده است. اوبرين نيز متقابلا ضمن رد اين اتهامات منتقدينش را داراي خوي تماميت خواهي دانسته است. ادنا اوبرين يكي از معروف ترين نويسندگان انگليسي زبان است و داستانهايش، مثل دختران دهكده براي، او موفقيت هاي جهاني به ارمغان آورده است. اما او هفته گذشته را صرف نبردي سخت براي حفظ اعتبار و حسن شهرتش كرد. اعتباري كه هياهوي پيرامون كتاب جديدش كه بر اساس داستان واقعي جنايات هولناكي كه هشت سال پيش ايرلند را لرزاند نوشته شده; آن را به مخاطره افكنده است. در جنگل كتاب جويد اوبرپن به مرد جواني مي پردازد كه از بيماري رواني رنج مي برد و يك مادر جوان، پسر خردسال او و يك كشيش را در روستايي به قتل مي رساند. اين ماجرا بازتاب دهنده قتل هنرمند جوان، ايمدا ريني و پسر سه ساله اش ليام در سال 1994 است. آنها توسط برندان ادونل 22 ساله كشته شدند كه پدر ژزف والش كشيش دهكده آنها را هم كشته بود. منتقدان كتاب، اوبرين را به شدت مورد حمله قرار داده اند و كتابش را به عنوان اثري احساساتي كه در زندگي خصوصي افراد فضولي كرده است توصيف كردند. آنها از اينكه اين كتاب اقوام قربانيان جنايت را معذب كرده بسيار خشمگين هستند. نويسنده كه خود از اهالي منطقه اي نزديك محل جنايت است پاسخ اين منتقدين را با تماميت خواه خواندن آنان داده است. او كه روز دوشنبه براي نخستين بار درباره اين هياهو سخن مي گفت به نشريه آبزرور گفت: نه در شيوه اي كه براي نوشتن كتاب به كار برده ام و نه در انگيزه ام براي نوشتن آن چيزي وجود ندارد كه وجدانم را ناراحت كند. من كتابي سخيف و مبتذل ننوشته ام، بلكه چيزي نوشته ام تا اين تراژدي هولناك را زنده نگه دارم و ابدي كنم. تراژدي اي كه تصادفا در جنگلي اتفاق افتاد كه من به خوبي آن را مي شناختم. ماجراي قتل هايي كه ادونيل مرتكب شد و خودكشي اش در زنداني كه مي بايست تا آخر عمر در آن مي ماند، هشت سال پيش در صدر اخبار رسانه هاي جهان قرار گرفت و ايرلند را كه كمتر شاهد چنين جناياتي است به شدت تحت تاثير قرار داد. اما منتقدان اوبرين خشمگينانه مي گويند كه او تلاش كرده است از اين تراژدي براي پول درآوردن سوءاستفاده كند. اوبرين البته معتقد است كه اين جنايات اهميت اجتماعي دارد. او مي افزايد: آيا كسي مي تواند پيكاسو را به خاطر كشيدن تابلوي گورنيكا سرزنش كند و مدعي شود هدف او از كشيدن صحنه آن جنايت سوءاستفاده بوده؟ است او كه از دريافت چنين اتهاماتي آزرده بود گفت: آيا ما مي خواهيم در جامعه اي زندگي كنيم كه يك روزنامه نگار براساس پيش داوري و بدون اينكه كتابي را خوانده باشد به آن حمله؟ كند اصلي ترين مخالف اوبرين، نويسنده ايرلندي ديگري به نام فينتان اتول گفته، است كه اوبرين به خاطر دخالت توجيه ناپذيرش كه تنها مي تواند به پسر 14 ساله باقي مانده خانواده قربانيان جنايت آسيب زند، گناهكار از است نظر اتول اين مهم نيست كه اوبرين اين كتاب را خوب نوشته است يا نه. بنابه ادعاي او انگيزه نويسنده از نوشتن در جنگل خلق يك اثر ادبي نبوده بلكه پول بوده است. وال بالانس، دوست ريني كه از زمان وقوع جنايت سكوت كرده بود نيز با نوشتن نامه اي به روزنامه ها سكوت خود را شكست. وي از آن ها خواست درباره كتاب در جنگل چيزي ننويسند. كتابي كه به عقيده او حوزه خصوصي زندگي مردمي را ناديده گرفته است كه هنوز از خاطره وقوع اين جنايت در روستايشان، وايت گيج رنج، مي برند. به گفته او، اوبرين سه سال قبل به بهانه پرس وجو درباره مدرسه اي كه ليام سه ساله به آن مي رفته، نزد او رفته است. بالانس مدعي است كه درخواست گفتگوي اوبرين را رد كرده و از او خواسته است كه در اين باره چيزي ننويسد. اوبرين دريافت نامه اي از بالانس را تاييد مي كند اما مي گويد من هرگز درخواست ملاقاتي به او نداده بودم زيرا نيازي به گفته هاي او نداشتم. كتاب به اندازه كافي گوياست. در جنگل به رغم اين جنجال و انتقادهاي تندي كه عليه آن شده است فروش خوبي دارد و هارولد پينتر، نمايشنامه نويس و دوست قديمي اوبرين نوشتن اين كتاب را به عنوان موفقيتي براي نويسنده آن تلقي كرده است.