Hamshahri corpus document

DOC ID : H-810125-54754S1

Date of Document: 2002-04-14

توليد كتاب را با مصرف آب و برق اشتباه نگيريم! نقدي بر نحوه قيمت گذاري غرفه هاي نمايشگاه كتاب تهران شايد انتظار واقع گرايانه همين باشد كه اتفاق افتاده است و نبايد متعجب شد! درست است كه متوقع بوديم كه وقتي تصميم گيري در مورد كارهايمان به خودمان سپرده مي شود، نمايندگان ما، به مصالح همه بينديشند اما نبايد فراموش كنيم كه آنها نيز انسان هستند و با همان خطاهاي احتمالي انسان ها و با همان مصلحت انديشي هاي شخصي حتي در تصميم گيري هاي جمعي گرچه هيچ يك از آنچه گفته شد نمي تواند مانع تلاش ديگران براي احقاق حقشان باشد. سال ها رويه اي نادرست از سوي مسئولين برگزاري نمايشگاههاي بين المللي كتاب در تعيين بهاي غرفه ها به صورت تصاعدي در نظر گرفته مي شد كه به آن خدشه وارد است: اعلام مي شود كه به ازاي هر 5 عنوان منتشره حدود يك متر اختصاص داده خواهد شد. طبيعي است كه عرضه عناوين بيشتري نياز به فضاي بيشتري دارد. اما بلافاصله با آهنگي مخالف افزايش توليد، توليدكنندگان را جريمه مي كنيم. يعني هر چه كتاب بيشتري توليد كرده باشيد، بايد پول بيشتري به ازاي عرضه هر عنوان آن بپردازيد. * اگر 80 عنوان توليد كرده باشيد به ازاي عرضه هر عنوان هزارريال 52 كتاب بپردازيد * 120 عنوان توليد كرده باشيد به ازاي عرضه هر عنوان هزارريال 34 كتاب بپردازيد * 240 عنوان توليد كرده باشيد به ازاي عرضه هر عنوان كتاب 44 هزار ريال بپردازيد * 345 عنوان توليد كرده باشيد به ازاي عرضه هر عنوان هزار 56 كتاب ريال بپردازيد * 500 عنوان توليد كرده باشيد به ازاي عرضه هر عنوان كتاب 68000 بپردازيد * 600 عنوان توليد كرده باشيد به ازاي عرضه هر عنوان كتاب 82 هزارريال بپردازيد. * و احتمالا 650 عنوان توليد كرده باشيد به ازاي عرضه هر عنوان كتاب 14 هزار ريال بپردازيد چه مجازات درخور و شايسته اي براي آنان كه نشر كتاب را به صورت حرفه اي انجام مي دهند! مگر ناشران ما نمي دانند كه امكانات نمايشگاهي محدود؟ است مگر نمي دانند كه هر ساله تقاضاي غرفه هاي نمايشگاهي، افزايش؟ مي يابد (جمله اي كه ساليان پيش از مسئولين دولتي مي شنيديم و اكنون از نمايندگان خودمان ) خوب وقتي ناشري به اين مسائل بي توجهي مي كند بايد تاوان بي فكريش را نيز با اين جريمه ها بپردازد. چرا از ابتدا درايت به خرج نداده و فعاليت خود را به جاي توليد مثلا 800 عنوان كتاب پر تقاضا به 80 عنوان كتاب بدون مشتري و بدون توجه به سليقه مخاطب، منحصر نكرده است تا مجبور نشود كه براي عرضه هر عنوان كتابش به جاي 25000 ريال 140000 ريال بپردازد. خوب بايد انصاف داد وقتي عملا حمايت اساسي از هيچ توليد كننده اي صورت نمي گيرد و سياست ها و روش ها و قوانين مختلف به نفع واسطه ها و وارد كننده ها است، از توليد كننده آثار فرهنگي انتظار مي رود كه خود شرايط را درك كند و علاقه و زندگي و تحصيلاتش را وقف توليد كتاب نكند و اگر متوجه نشد وظيفه نمايندگان صنف است كه در مقاطع مختلف به او هشدار دهند كه توليد بيشتر يعني خطا و عاقبت آن نيز يعني جريمه; سال گذشته و ساليان پيش از آن كه با اين ترفند توليد كننده متوجه خطاهاي خود نشد. پس امسال بايد با جريمه اي بسيار سنگين تر او را به خود آوريم كه آقا جان چرا نمي خواهي بفهمي! كتاب چاپ نكن! و حتي بيشتر از آن، اگر كتابي را چاپ كردي و حتي تمامي مراحل قانوني اخذ مجوز و اعلام وصول را نيز انجام دادي بازهم ما همكاران دلسوز كه حتي مصلحت همكاران را به سرمايه هاي ملي ( كاغذ، زينك، مركب و.. ) صرف شده براي توليد كتابهاي افست نيز نمي فروشيم، يكباره اعلام مي كنيم كه تمامي اين گونه كتابها را نيز نمي توانيد در نمايشگاه شركت دهيد. حال چرا اين گونه شده؟ است چرا بايد مصرف آب و برق را با توليد كتاب اشتباه بگيريم و از شيوه تصاعدي براي برآورد هزينه هاي عرضه كتاب استفاده؟ كنيم آيا مشكل اصلي در اختصاص فضاهاي وسيع تر به ناشران پركارتر؟ است شيوه محاسبه تصاعدي زماني كارايي و توجيه دارد كه ناشري بيش از نسبت تعداد نشر كتاب منتشره خود، تقاضاي غرفه نمايد و نه وقتي كه به هر صورت، به دليل تعداد بالاي عناوين منتشره، مجبور به درخواست مساحت بيشتر براي عرضه آنها باشد. اگر اين شيوه محاسبه ادامه يابد در سالهاي آتي، بايد انتظار داشته باشيم كه براي تخصيص غرفه هاي بيش از 50 متر، هزينه هاي سنگين تر و دريافت مجوز مخصوص، مطالبه شود. اما چرا توجه نمي كنيم كه كتاب قابل عرضه نمايشگاهي براي خود عمري دارد و اگر كتابي ظرف حداكثر 5 سال از توليد، فروش نرفت احتمالا اشتباهي در انتخاب آن يا در توليدش وجود داشته است و در اين صورت ملاك عمل را بايد به عناوين موجود منتشر شده در 5 سال اخير فعاليت هر ناشر اختصاص دهيم، حتما نمايشگاه كتاب را محل فروش كتابهاي بدون مشتري و تاريخ گذشته تلقي نمي كنيم. نمايشگاه مكان ارائه تازه هاي كتاب براي مخاطبين مختلف گردآمده از سراسر كشور است و به فرض شركت ناشران در 5 سال متوالي بايد بپذيريم كه مخاطبين در سنين و نيازهاي متفاوت همه عناوين را در يك فرصت 5 ساله ديده و در صورت تمايل تهيه كرده اند و به نظر مي رسد ضرورتي فرهنگي براي كتابهاي فروخته نشده بيش از 5 سال وجود نداشته باشد مگر در موارد خاص. بايد اعتراف كرد كه در سالهاي پيش نيزاشتباه كرده ايم كه به چنين ظلمي تن داده ايم و در مقابل اين سياست غلط، سكوت كرده ايم. آنچه كه سالهاست پيشنهاد مي شود، نرخ گذاري مكانهاي متفاوت هر سالن با توجه به در معرض ديد بودن غرفه ها بود كه اگر چنين مي شد شائبه تخصيص غرفه هاي خوب براساس روابط به اذهان خطور نمي كرد. فرهاد تيمورزاده، مدير مسئول انتشارات تيمورزاده