Hamshahri corpus document

DOC ID : H-810124-54739S7

Date of Document: 2002-04-13

استاد دانشكده علوم اجتماعي: فيلم ها به جاي ريشه يابي بيانيه صادر مي كنند امروز تفكري پشت فيلم هاي اجتماعي وجود ندارند و آنها به جاي اينكه به ريشه يابي و ارائه راه حلي براي معضلات اجتماعي بپردازند صرفا بيانيه هاي متفاوت ايراد مي كنند. سيد مجيدحسيني زاد استاد دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران در گفتگو با (ايسنا ) در زمينه پيدايش روز مرگي در سينماي ايران گفت: روزمرگي يعني سنگ شدن و تحجر در يك چيز خاص پيدا كردن. هنرمند در جامعه زندگي مي كند و پيوسته در حال مبادله و بده بستان فرهنگي، اجتماعي و... با جامعه خود است و در نتيجه پيوسته تحت تاثير ارزشهاي مختلف قرار مي گيرد و اين باعث مي شود تا تمام فرهنگ قبلي كه در ضمير ناخودآگاه هنرمند قرار گرفته است به نوعي در سينما كه خود نوعي هنر است تجلي پيدا كند. وي در ادامه گفت: سينماي ايران به خاطر سياستهاي حمايتي - هدايتي كه اعمال شده بود در مقطعي توانسته بود حرف بزند و ابراز وجود كند ولي، بدليل اينكه هنوز با رقيب مواجه نشده نتوانسته به تربيت خويش بپردازد و الان براي ادامه حيات به سراغ ساده ترين فاكتورها براي جذب مخاطب رفته است. امروز ما ضعف فيلم نامه داريم و اين به دليل عدم وجود تفكر نو در نوشتن فيلم نامه است و از آنجا كه فيلم نامه قدم اول در فيلم سازي به شمار مي رود فيلم هاي ما ايستايي خود را در يك سري مفاهيم بدون اينكه تبعات و ريشه هاي آنها را مورد بررسي قرار دهد حفظ كرده است. وي سينما را به عنوان قوي ترين مديوم سازنده افكار عمومي دانست و افزود: برداشت هنرمند از جامعه جهان بيني، و ايدئولوژي او را شكل فيلم ساز مي دهد مسلمان اگر تعداد زيادي فيلم هم بسازد باز، صبغه مذهبي در آنها رعايت شده است و اگر در برخي موارد به نقادي مي پردازد اين نقد نوعي دلسوزي است نه تهاجم. هنرمند با، ارزشهاي حاكم بر جامعه خود در حال حركت است و تحت تاثير تمام جريانات سياسي، فرهنگي، اجتماعي و... قرار مي گيرد كه البته اين تاثير و تاثر به دليل اين است كه ضمير ناخودآگاه او از فرهنگ جامعه اش پر شده و درصدد است هر، چه را كه بيرون مي بيند نماد، ما به ازاي آنرا بسازد كه البته هنگامي موفق خواهد شد كه اين نمادها از، ديدگاه مخاطب ملموس، و منطقي باشند.