Hamshahri corpus document

DOC ID : H-810123-54730S3

Date of Document: 2002-04-12

با دوربين و قلم در فلسطين گفت وگو با يك خبرنگار خارجي در فلسطين منبع: نيوزويك ترجمه: عليرضا عبادتي بيرون راندن گزارشگران از كرانه باختري توسط اسراييل بر پوشش خبري بحران خاورميانه تاثير عميقي گذاشته است. رسانه هاي دنيا از اين اقدام اسراييل به خشم آمده اند. حتي كميته حفاظت از روزنامه نگاران كه مقر آن در نيويورك قرار دارد اين حركت اسراييل را غيرقابل قبول توصيف كردند. فدراسيون بين المللي روزنامه نگاران در بروكسل هشدار داد سانسور نه تنها صلح نمي آورد بلكه بر جهالت و ترس دامن خواهد زد. هر قدر دامنه انتقادها در رسانه هاي جهان گسترش مي يابد تعداد گزارش ها در مورد اقدام هاي اسراييل عليه رسانه ها و گزارشگران افزايش مي يابد. روز دوشنبه، سربازان اسراييلي به سوي اورلا گوئرين گزارشگر بي بي سي و به خودروي ضد گلوله دانا لويس خبرنگار شبكه تلويزيوني ان بي سي آتش گشودند. روز سه شنبه روابط عمومي دولت اسراييل كارت شناسايي دو خبرنگار تلويزيوني ابوظبي را ضبط كرد و سي ان ان و ان بي سي را به خاطر پوشش خبري از رام الله، تهديد به اقدام هاي قانوني كرد. روز چهارشنبه هم سربازان اسراييلي به سمت فرستاده روزنامه نگاران كه براي گذاشتن قرار ملاقات ميان ياسر عرفات و آنتوني زيني - فرستاده آمريكا به خاورميانه - در نزديكي اقامتگاه ايستاده بود گلوله هاي پلاستيكي و نارنجك هاي بي هوش كننده شليك كردند. لويس، خبرنگار ان بي سي كه توسط اسراييلي ها دستگير شده بود بعد از چند ساعت آزاد شد. مارگارت انجل دبير تحريريه نيوزيم در اولينگتن ضمن اظهار تاسف گفت: اگر خبرنگاران حضور نداشتند وضع از اين بدتر مي شد. ارلن جتز از مجله نيوزويك با مارگارت انجل از نيوزيم در مورد اقدامات اخير اسراييل مصاحبه اي به عمل آورده است كه در آن به تاثير جنگ آمريكا عليه تروريسم و تاثير آن بر آزادي مطبوعات اشاره كرده است. اين مصاحبه از اين قرار است: نيوزويك *:تاثير محدوديت رسانه ها بر روي پوشش خبري در خارج از اسراييل چگونه خواهد؟ بود مارگارت انجل: تاثير آن وصف ناپذير جريان است اخبار به شهرت محدود شده است. براي همه شرايط بسيار بسيار... * گزارشگران بايد با اين محدوديت ها چه كار؟ كنند مانند هميشه با سماجت به كار خود بپردازند همانطور كه هميشه اين كار را كرده اند. * آيا مي توانند از پس آن؟ برآيند گمان نمي كنم موفق شوند. هنگامي كه تمامي نواحي از سوي نظاميان به محاصره درآمده در نوع خود شرايطي را به وجود آورده است كه سابقه ندارد و به شدت به پوشش خبري آسيب وارد مي آورد. خبرنگاران و گزارشگران همواره با موقعيت هاي اين چنيني دست به كارهاي مشترك زده اند تا به اصل ماجرا دست پيدا كنند اما حقيقت اين است كه با به وجود آمدن محدوديت هاي جغرافيايي عناصر خاصي در اصل ماجرا ناپديد شده و از چشم ها دور مي مانند. * چه چيزهايي را نمي بينيم و يا؟ نمي خوانيم به تدريج مي بينيد كه پوشش خبري توسط تلفن صورت مي گيرد كه هرگز وضعيت عادي و نرمال ندارد و انتشار گزارش با زمان وقوع آن فاصله مي گيرد آن هم درست در زماني كه گزارشگران كوشش هاي جدي و ظريف خود را به كار گرفته اند تا موقعيت حساس و جنجال برانگيز را براي مردم جهان گزارش كنند. بدون دسترسي فيزيكي، خبرنگاران بيش از اندازه مجبورند به منابعي تكيه كنند كه در جهت برآورد انگيزه هاي شخصي خود هستند. بدون داشتن ديد مستقل كه يافته هاي خود را به شكل مستقل به گوش جهانيان برساند، وضعيت از آن چه هست بدتر خواهد شد. * آيا گزارشگران و خبرنگاران تلاش كرده اند آنجايي كه محدوديت ها باعث قطع جريان پوشش خبري شده است را آشكار ؟ سازند اين بخش از جزئيات هرگز در نوشته گزارشگران يافت نمي شود گزارشگران هرگز به جزييات مسائلي كه با آن برخورد داشته اند به طور كامل و روشن نمي پردازند، اين اصلا مهم نيست كه چه محدوديت ها و بن بست هايي بر سر راه تهيه گزارش يا به دست آوردن اصل ماجرا پشت سر گذاشته شده، و اين كه در اين مورد هم مشاهده نشده است، موضوع مهمي نيست. چون اين مسائل فضا پركن، كسل كننده و گاهي بي فايده هستند و خواننده در بسياري موارد به آن نياز احساس نمي كند و در بيشتر موارد گزارشگر از نوشتن آن خودداري مي كند. خود اخبار مهم هستند. اما اين كه چگونه به دست آمده اند چندان اهميتي ندارند. اوايل هفته سربازان اسراييلي به طرف گزارشگران از جمله اورلا گوئرين از بي بي سي دانا لويس از ان بي سي آتش گشودند، لويس حتي چند ساعتي در بازداشت به سر برد. هتك حرمت است. زماني خواهند آموخت كه به اهميت و ضرورت رسانه ها و مطبوعات پي ببرند. اگر خبرنگاران حضور نداشته باشند وضع بدتر خواهد شد. اين فقط اسراييلي ها نبودند كه براي تهيه خبر محدوديت ايجاد كردند، نظاميان آمريكايي نيز در سطح ملايم تري جلوي خبرنگاراني را كه از جنگ افغانستان خبر تهيه مي كردند، مي گرفتند. ملايم تر نبود. اصلا ملايم تر نبود. از زمان جنگ خليج فارس محدوديت هاي تحميل ] شده از [سوي نظاميان آمريكا هرگز ملايم نبوده است. گزارشگر واشنگتن پست در افغانستان توسط سربازان آمريكايي تهديد شد، سربازان آمريكايي تهديد كردند كه اگر يك قدم جلوتر بگذارد جان خود را از دست مي دهد. يك تغيير بزرگ روي داده، درست زماني كه دنيا تشنه داشتن خبر است و رسانه ها وظيفه مهمتري براي درك وقايع بر دوش دارند نظاميان براي بريدن ارتباط خبرنگاران با آنچه در حال اتفاق افتادن است گستاخ تر مي شوند. برعكس * بسياري از كشورها كه سابقه خشن تري در مورد محدوديت رسانه ها بر جاي گذاشته اند، با وجودي كه نظاميان آمريكا و اسراييل به شدت خبرنگاران را از تهيه خبر منع كرده اند، اين خبرنگاران و گزارشگران با همان شدت و هيجاني كه در ساير كشورها از سلب آزادي بيان انتقاد مي شود، به گزارش وقايع نمي پردازند، آيا اين آزادي در ] آمريكا و [اسراييل نوعي ظاهرسازي و سرپوش گذاري بر حقايق؟ نيست اين ] [ادعا توخالي است. [روزنامه نگار ] مي تواند تئوري پردازي كند و هر چه مي خواهد بنويسد. اما خبرنگار خوب به شرح وقايعي نمي پردازد كه هيچ ربطي به واقعه اي كه به خاطر آن در محل حضور يافته، نداشته باشد. * خوانندگان بايد دنبال چه سرنخ هايي بگردند كه به آنها نشان دهد خبرنگار چه موانعي را پشت سر گذاشته تا به حقيقت رسيده؟ است بايد به دنبال اين باشيد كه گزارشگر چه چيزهايي را با چشم خود ديده است. هر وقت در گزارشي بيش از حد تكيه بر كلمات يا عباراتي نظير: مسئولان گفتند شنيده ها، حاكي است برخورد، بايد بداند كه اين گزارشگر در رسيدن به محل وقوع حادثه محدوديت هايي داشته است. از نشانه هاي ديگر اين است كه گزارشگر در مورد موقعيت مكاني توصيف هاي كافي به دست ندهد و از جزئيات و رنگ و لعاب خبري نباشد. * آيا شما گرايش بيشتر براي محدوديت رسانه ها توسط نظاميان حس؟ مي كنيد بله، خيلي زياد. از زمان جنگ خليج فارس اين گرايش شديدتر شده است. چون اين پيش فرض كه مطبوعات بايد حضور داشته باشند جا نيافتاده است. به نوعي فراموش شده است. حق و حقوقمان را فراموش كرده ايم. آيا * محدوديت ها بر پوشش خبري در داخل آمريكا هم تاثير ؟ مي گذارد انواعي از محدوديت هاي مطبوعاتي غيرمستدل و از روي حماقت در اين كشور روبه گسترش هستند اما تصور نمي كنم بر ديد منتقدانه روزنامه نگاران تاثير بگذارد. * چه نوع؟ محدوديت هايي آنها موانعي بر سر راه گزارشگران در پوشش اخبار پنتاگون و وزارت خارجه قرار داده اند. تمامي سازمان هاي دولتي كه روزگاري به طور مستقيم و بي هيچ ملاحظه اي با روزنامه نگاران ارتباط برقرار مي كردند، حالا فقط آن را به يك دپارتمان محدود كرده اند و به جاي داشتن منافع متعدد، اين سازمان ها و نهادها همواره به گزارشگران مي گويند: من نمي توانم اظهار نظر كنم. بايد از كاخ سفيد دستور برسد يا بايد از وزارت دفاع دستور برسد و به جاي آن كه همه واحدها در سازمان هاي دولتي پاسخگو باشند، همه شانه خالي مي كنند. * فكر مي كنيد وضع بدتر؟ شود بله. مگر آن كه افكار عمومي متفق القول بخواهد كه محدوديت مطبوعات برداشته شود. هر گاه اقدام نظامي وجود داشته باشد، اين مسائل روبه وخامت بيشتري مي گذارد. اما وقتي اضطرار موقعيت نظامي جاي خودش را به آرامش بدهد، خودبه خود وضع به حال عادي بازخواهد گشت. اما در اين شرايط كه در آن به سر مي بريم، بسياري از وقايع خام و تجزيه و تحليل نشده به خورد عموم داده مي شود. * نظرتان در مورد اين كه انتشار بعضي اطلاعات بايد در زمان جنگ با محدوديت هاي خاص مواجه شود،؟ چيست اين بحث چندان جديد نيست. بارها و بارها به اثبات رسيده است كه اصلا صحبت امنيت ملي نيست، فراخواني سربازان و فرستادن آنها به جنگ در كار نيست هرگز به چنين سطحي نرسيده است. اينها همه سياست و استراتژي است.