Hamshahri corpus document

DOC ID : H-810118-54646S2

Date of Document: 2002-04-07

نگاه فناوري اطلاعات و اشتغال نيروي كار متخصص ورود هر تكنولوژي جديد به عرصه اقتصاد، مي تواند اثرات مثبت و يا منفي بر روي اشتغال، ضريب توليد و بهره وري داشته باشد. فناوري اطلاعات نيز از اين امر مستثني نيست. چنانچه رشد ضريب توليدكنندگي عوامل توليد در كليه بخش هاي اقتصاد يكسان باشد، لزوما سطح اشتغال در كل بالا نخواهد رفت. هرچند احتمال پايين آمدن درصد اشتغال در برخي از بخش ها وجود دارد. اين پديده ناشي از فعاليت بيشتر بنگاه هاي اقتصادي است كه با هدف افزايش سود خود مي خواهند از افزايش ضريب توليدكنندگي عوامل توليد بهره ببرند، اين امر خود موجب افزايش سطح اشتغال خواهد شد. اما شواهد تاريخي گواه اين است كه پيشرفت تكنولوژي به طور يكسان در كليه بخش ها اثر نمي گذارد. بخش هاي مختلف اقتصادي تاثيرات مختلفي از ورود تكنولوژي جديد به بازار مي پذيرند. در بسياري از بخش ها افت اشتغال ايجاد مي شود، در بخش هايي نيز جذب تكنولوژي به آهستگي صورت مي گيرد و در بعضي ديگر جذب و به كارگيري يك تكنولوژي با سرعت فوق العاده اي انجام مي شود. بنابراين واضح است كه ورود تكنولوژي جديد موجب بالا رفتن ضريب توليدكنندگي به طور يكسان نمي شود و مشخص نيست كه موجب بالا رفتن سطح اشتغال بشود. در بخش فناوري اطلاعات، بالا رفتن سطح اشتغال در بلندمدت از دغدغه هاي اصلي برنامه ريزان كشور است. هرچند اين مسير در كوتاه مدت ممكن است در سه شكل مختلف بروز كند: رشد ضريب توليدكنندگي عوامل توليد بسيار بالا مي رود و اثر فوق العاده مثبتي بر روند افزايش اشتغال مي گذارد.، رشد ضريب توليدكنندگي عوامل توليد بسيار ناچيز است. رشد ضريب توليدكنندگي عوامل توليد افت مي كند و در نتيجه سطح اشتغال كاهش مي يابد. البته تعيين دقيق پارامترها و تشخيص اين كه درحال حاضر ايران در كدام يك از وضعيت هاي فوق قرار دارد نياز به اندازه گيري دقيق تر شاخص هاي اقتصادي كشور دارد. در هر صورت ميزان شتاب و طول مدت انتقال از حالت هاي مختلف جذب تكنولوژي و تاثيرات آن بر ضريب توليدكنندگي عوامل توليد به ميزان نيروي كار متخصص بستگي دارد. چرا كه نيروي متخصص كار از تاثيرگذارترين عوامل بر پيدايش، انتقال و به كارگيري تكنولوژي (فناوري اطلاعات ) است و خوشبختانه اين نيرو در كشور به قدر كافي وجود دارد.