Hamshahri corpus document

DOC ID : H-810116-54609S1

Date of Document: 2002-04-05

تلويزيون بهتر از كتاب دانش آموزاني كه از برنامه تلويزيوني استفاده كردند نسبت به دانش آموزاني كه از متن هاي مكتوب مصور استفاده كردند مطالب بيشتري را توانستند به خاطر آورند سليمان فرهاديان كودكان محتواي برنامه هاي تلويزيوني را بهتر از كتاب به خاطر مي آورند. بسياري از والدين استفاده مكرر از فيلم و ويدئو در كلاس درس كودكانشان را دليلي بر سهل انگاري و كم كاري معلم فرزندانشان مي دانند. اما يك بررسي جديد كه توسط يك مجله وابسته به انجمن روانشناسي آمريكا of Journal Educational) (Psychology منتشر شده است، خلاف اين نظر را بيان مي كند; آموزش دروس مدرسه با استفاده از اين ابزارهاي كمك آموزشي به كودكان كمك مي كند تا بتوانند قسمت اعظم مطالبي را كه آموخته اند بعدا به خاطر آورند. دكتر جوليت اچ والما ون در مولن و دكتر تام اچ. اي. ون در ورت از مركز مطالعه كودكان و نوجوانان در دانشگاه ليدن هلند علاقه مند شدند تا دريابند آيا نتايج مطالعات قبلي كه در آنها توانايي به خاطر آوردن اطلاعات اخبار تلويزيوني و خبرهاي نوشتاري در بزرگسالاني كه داراي تحصيلات دانشگاهي هستند با يكديگر مقايسه شده بود را مي توان در مورد كودكان دبستاني نيز تعميم داد يا خير. تمام مطالعات قبلي بيانگر آن بودند كه بزرگسالان آنچه را كه مي خوانند بيشتر از آنچه كه در تلويزيون تماشا مي كنند مي توانند به خاطر آورند. شايد يك علت اين امر اين است كه در مورد بزرگسالان اين امكان وجود دارد تا بتوانند يك بار ديگر متن نوشته شده را بخوانند اما اين امكان براي مشاهده مجدد برنامه هاي تلويزيوني كمتر وجود دارد. محققين جهت انجام اين مطالعات 152 كودك كه در پايه چهارم تا ششم تحصيل مي كردند (در سنين 10 تا 12 سال ) را انتخاب كرده و 5 داستان كودكانه را به آنها ارايه كردند. البته اين داستان ها يا به صورت برنامه تلويزيوني به كودكان نشان داده شد يا آنكه همان داستان به صورت كلمه به كلمه و به طور كامل به صورت مكتوب به دانش آموزان ارايه شد. به گروهي از اين كودكان گفته شده است بعد از تماشاي برنامه تلويزيوني يا خواندن متن از آنها امتحاني به عمل آمده و در مورد محتواي برنامه هاي مشاهده شده يا مطلب خوانده شده سوالاتي خواهد شد و به بعضي ديگر از اين دانش آموزان اين نكته تذكر داده نشد (به اين منظور اين نكته به دانش آموزان يادآوري نشد تا بتوان با فعاليت اين دانش آموزان در منزل مقايسه هايي انجام داد. ) دانش آموزاني كه با تلويزيون مورد آزمايش قرار گرفتند حق داشتند فقط يكبار اين برنامه 11 دقيقه اي را مشاهده كنند. اما دانش آموزاني كه قرار بود متن نوشته شده را بخوانند حق داشتند هر چقدر كه مايلند وقت صرف مطالعه كنند. بر طبق نتايج اين تحقيقات كودكاني كه به تماشاي تلويزيون پرداختند نسبت به كودكاني كه متن نوشته شده را خواندند (در اين مطالب هيچ گونه تصوير يا عكسي قرار نداشت ) توانستند مطالب بيشتري را به خاطر آورند. اما با همه اينها چند نكته ديگر نيز جلب توجه مي كرد: دانش آموزاني كه از مهارت بالايي براي خواندن برخوردار بودند نسبت به دانش آموزان متوسط مطالب بيشتري را توانستند به خاطر آورند. به همين ترتيب دانش آموزان متوسط مطالب بيشتري را نسبت به دانش آموزان ضعيف در ذهن داشتند. (دانش آموزان بسيار ضعيف در انجام تحقيقات كنار گذاشته شدند ) نكته ديگر آنكه دانش آموزاني كه به آنان گفته شده بود قرار است بعدا مورد آزمايش قرار گيرند نسبت به آناني كه به اين امر واقف نبودند، هنگام كار سعي و تلاش بيشتري به خرج داده و در نتيجه توانستند بهتر به سوالات مطرح شده پاسخ دهند. در ضمن دانش آموزاني كه از برنامه تلويزيوني استفاده كردند نسبت به دانش آموزاني كه از متن هاي مكتوب مصور استفاده كردند مطالب بيشتري را توانستند به خاطر آورند و به همين ترتيب گروه اخير نسبت به گروهي كه از متن نوشتاري بدون تصوير استفاده كردند، مطالب بيشتري را در ذهن داشتند. به عبارت ديگر برنامه هاي تلويزيوني در ارايه مفاهيم مورد نظر نسبت به متن نوشتاري بسيار موثرتر است: خواه اين برنامه تلويزيوني همراه با شرح و تفسير مطالب نشان داده شده باشد يا اينكه اين برنامه تلويزيوني فقط شامل يكسري تصاوير بدون شرح باشد كه همان مفاهيم را به طور ضمني در ذهن القا نمايد. ارجحيت تلويزيون به عنوان يك رسانه نسبت به متن هاي نوشتاري براي كودكان - اين مسئله عموميت دارد و منحصر به گروه خاصي از كودكان نمي شود - از ماهيت فراگير اين رسانه ناشي مي شود كه از قبل هم انتظار مي رفت. در ضمن محققين دريافتند كه ارجحيت تلويزيون نسبت به متن هاي مكتوب فقط به محيط مدرسه محدود نمي شود و در آن دانش آموزان از قبل مي دانند كه پس از پايان دوره در قبال اطلاعات و مفاهيم ارايه شده مورد امتحان و پرسش قرار مي گيرند، بلكه بايد نتايج اين تحقيقات را در كل زندگي روزمره كودكان تعميم داد. محققين پس از پايان اين مطالعات نتيجه گيري كردند كه يافته هاي حاصل از اين تحقيقات براي كودكان بسيار جالب زيرا است والدين، آنها را با برنامه هاي مورد علاقه شان تنها مي گذارند. براي نتيجه گيري نهايي مي توان گفت نتايج اين مطالعات آشكار مي سازد كه استفاده از برنامه هاي تلويزيوني كه در سطح درك گروه سني كودكان تنظيم شده است و استفاده موثر از ساير امكانات كمك آموزشي كه در آن هم از نوشتار و هم از تصاوير جهت القاء مطالب استفاده مي كند مي تواند در امر آموزش به معلمان كمك هاي شايان توجهي نمايد. در پايان بايد خاطر نشان ساخت كه نتيجه اين تحقيقات به منزله تاييد محتواي برنامه هاي تلويزيوني نيست بلكه بيانگر آن است كه مفاهيم ارايه شده با استفاده از تصاوير تلويزيوني ماندگاري بيشتري در ذهن كودكان دارد. * * * انجمن روانشناسي آمريكا ( APA) در واشنگتن دي سي بزرگ ترين سازمان علمي است كه نتايج فعاليت روانشناسان ايالات متحده را منتشر مي سازد و در عين حال بزرگ ترين انجمن روانشناسي در سراسر دنيا است. تعداد اعضاء APA بالغ بر 159000 نفر است كه شامل محققين دانشجويان فارغ التحصيلان و روانشناسان باليني است. اين انجمن به حدود 50 زيرگروه روانشناسي تقسيم بندي شده و در زمينه پيشبرد روانشناسي به مثابه يك علم و ابزاري براي توسعه رفاه و سطح زندگي بشر به فعاليت مشغول است.