Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801228-54571S2

Date of Document: 2002-03-19

پنج قانون پايداري عشق در زندگي بيشتر زوج ها مي دانند كه اگر گاهي بدون بچه ها وقتشان را با هم شادتر بگذرانند، خواهند بود. اگر چه پيدا كردن وقت مشكل است، ولي براي گذراندن وقت با همسرتان برنامه ريزي كنيد. روزهايي را به ياد بياوريد فرزندي نداشتيد و مي توانستيد بدون نگراني جمعه ها بيرون برويد، روزهاي تعطيل دير بخوابيد و در اوقات بيداري به امور شخصي خود بپردازيد. اكنون بچه داريد و آن روزها گذشته اند. بسياري از زوج ها احساس مي كنند با از دست دادن آسودگي آن روزها، عشق و علاقه اي كه موجب ازدواج و حفظ آن شده بود نيز از دست رفته جان است پاترسون، روانشناس و مشاور ازدواج و خانواده مي گويد: به دنيا آمدن فرزند انرژي را از هر دو همسر مي گيرد و با تحليل انرژي و كاهش ظرفيت اختلافات آشكار براي مي شوند حفظ علاقه هر دوي شما بايد در مورد باهم بودن و دوست داشتن يكديگر احساس رضايت كنيد و بدانيد كه براي مدت بسيار طولاني با هم زندگي خواهيد كرد. لوسي هارمون، آسيب شناس و مشاور خانواده معتقد است: هنگامي كه فرزندي به دنيا مي آيد، برخي افراد به همديگر علاقه مندتر مي شوند، برخي نيز برعكس از هم دور مي شوند، ولي بسياري از خانواده ها همچنان بدون تغيير به زندگي ادامه مي دهند. بنابراين چگونه مي توانيم در گروه زوجهاي دور افتاده از هم قرار؟ نگيريم با وجود بيداري هاي شبانه براي نگهداري از كودك و بيماري و اضطرابي كه با به دنيا آمدن فرزند پيش مي آيد، در اينجا پنج قانون براي حفظ و پايداري عشق و علاقه در خانواده ارائه مي شود. قانون اول: با يكديگر صحبت كنيد پس از مدتي همسران متوجه مي شوند كه مانند سابق به نيازها و احساسات يكديگر توجه نمي كنند. هارمون مي گويد: وقتي فرزندان به دنيا مي آيند، هر كدام از والدين منبع ديگري براي عشق و علاقه پيدا مي كنند و اگر اين امر در مسير درست نباشد، به رقابت پدر و مادر تبديل مي شود. يك مادر مي تواند از همسرش دور شده و عشق و علاقه را از فرزندش به دست آورد. در مراحل اوليه مادر شدن، زنان خسته و كم كم افسرده مي شوند و اين زماني است كه به صحبت با همسرتان نياز به داريد او بگوييد كه به چيزهايي نياز داريد. شما و همسرتان بايد در يك تيم و گروه فعاليت كنيد و بدانيد كه ديگري چه افكار و احساساتي دارد. هيچ وقت با خشم يا رنجش به بستر نرويد. قانون دوم: اوقاتي را به همسر اختصاص دهيد بيشتر زوج ها مي دانند كه اگر گاهي بدون بچه ها وقتشان را با هم شادتر بگذرانند، خواهند بود. اگر چه پيدا كردن وقت مشكل است، ولي براي گذراندن وقت با همسرتان برنامه ريزي كنيد. سعي كنيد برنامه و كارهايي را مانند گردش، سينما و... كه پيش از تولد فرزندانتان انجام مي داديد، در برنامه خود قرار هارمون دهيد مي گويد: در مورد وقتهايي كه بيرون از خانه مي گذرانيد احساس گناه نكنيد. اگر همسران اوقاتي را به هم اختصاص دهند، فرزندان سالم تري خواهند داشت، چون پدر و مادر نزديك و صميمي هستند. هر فعاليتي در خانه نبايد به تمام افراد آن خانواده مربوط باشد. با هم بودن در خانه نيز مهم است چون فرصتي براي گفت وگو پيش مي آيد. قانون سوم: جايگاه خود را مشخص كنيد همسر بودن با پدر و مادر بودن متفاوت اگر است همسران اين دو نقش را جدا خانواده كنند، شادتري خواهند داشت. بعضي وقتها والديني كه در ايفاي نقش خود ناتوانند، از بچه ها براي اعلام موجوديت خود استفاده مي كنند. هارمون معتقد است: زنان بيشماري به من مي گويند كه شوهرشان در مورد بچه ها بسيار سخت گير است. اگر توجه يك والد (پدر و مادر ) هميشه به سمت فرزند بيشتر از توجه به همسرش باشد، در اين صورت در روابطشان مشكل دارند و بايد اين مسئله حل گردد. قانون چهارم: از بحثهاي تكراري پرهيز كنيد در نظر گرفتن خود و همسر به عنوان يكي يك واحد، از مهمترين عواملي است كه مي توانيد براي حفظ خانواده انجام دهيد. همسران بارها و بارها در مورد يك موضوع بحث مي كنند: چگونه بچه ها را بزرگ كنند يا پول پس انداز نمايند. به عنوان مثال: پدر يا مادر محدوديتهايي را ايجاد مي كند و همسر وي در پشتيباني از او موفق نيست، زيرا احساس مي كند كه اين محدوديت ها بسيار سخت است. هارمون مي گويد: تشخيص تفاوت ها بسيار مهم است. يك روش خوب را پيش بگيريد كه هر دو بتوانيد با آن سازگاري داشته باشيد; در غير اين صورت همان بحث ها را دوباره و دوباره خواهيد داشت. فرزندان بايد ببينند كه والدينشان به هم اطمينان دارند و از تصميمات هم پشتيباني مي كنند. گاهي مشورت با متخصصان مي تواند به همسران كمك كند تا با تفاوتهايشان روبه رو شده و سازش با همديگر را افزايش دهند. اگر با همسرتان بحثهاي تكراري داريد، سعي كنيد با يك مشاور خانواده مشورت نماييد. قانون پنجم: هدفهاي خود را با مشورت با خانواده تعيين كنيد هر خانواده اي اهدافي دارد كه يا با هوشياري تعيين مي شوند و يا بدون آگاهي. گفت وگو با افراد خانواده در مورد اهداف حتي برنامه ريزي يك سفر يا تعطيلات و يا پس انداز پول براي فرستادن به فرزند دانشجو، به همسران كمك مي كند تا مشخص كنند كه چه چيزي براي آنها مهم است و چه چيزي موجب نزديك شدن اهدافشان مي شود. پاترسون به جلسات خانوادگي، بدون در نظر گرفتن سن فرزندان، براي تصميم گيريها، اعتقاد زيادي دارد. بچه ها در خانواده اي كه جلسات را برگزار مي كنند، با طرز فكر، گفت وگو در مورد مسائل و احترام به عقيده ديگران بزرگ مي شوند و با اين احساس رشد مي كنند كه تنها نيستند و احساساتشان مهم است. اين موضوع به خانواده كمك مي كند تا در مسائل و مشكلات مهم زندگي با هم باشند. منبع: /اينترنت ترجمه: سيما قويدل