Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801226-54547S10

Date of Document: 2002-03-17

تفسير سياسي زيمبابوه، بعد از انتخابات نيلوفر قديري انتخابات رياست جمهوري در زيمبابوه بعد از كشمكش هاي بسيار كه از چند ماه پيش از روز راي گيري شروع شده بود، با اعلام پيروزي رابرت موگابه رئيس جمهور فعلي و رهبر استقلال اين كشور به پايان رسيد. مورگان تسوانگيراي نامزد مخالفان و رقيب موگابه در اين انتخابات، بعد از اعلام نتايج، گفت كه اين انتخابات، سرقت آراء مردم در روز روشن بوده و مشروعيت ندارد اگر چه مخالفان به قانون پايبند اما هستند اين، انتخابات در چه شرايطي برگزار شد. دولت موگابه ناظران خارجي را به دليل آنكه آنها را جاسوسان غربي مي داند به كشور راه نداده است. تنها ناظراني از كشورهاي آفريقايي اجازه يافتند در حوزه هاي راي گيري حضور يابندساعت 240 قبل از شروع انتخابات، تعداد قابل ملاحظه اي از ناظران محلي كه اكثر آنها به نمايندگي از حزب مخالف ماموريت نظارت داشتند، دستگير شدند. به اين ترتيب اكثر ناظران انتخاباتي كه در پايان راي گيري درباره صحت آن نظر دادند از ميان مقامات دولتي بودند. انتخابات رياست جمهوري در زيمبابوه قرار بود طي دو روز برگزار شود، اما صف هاي طولاني راي دهندگان در مقابل صندوق هاي راي از همان روز نخست تعجب همه را برانگيخت. اين استقبال در هراره، پايتخت، چمشگيرتر بود. حضور گروههاي شبه نظامي طرفدار حزب حاكم زانو پي اف در روز راي گيري هم محسوس بود. اين گروهها همان كساني بودند كه از يك ماه پيش از برگزاري انتخابات به تجمعات و دفاتر تبليغاتي مخالفان هجوم برده و به تخريب و ضربوشتم مي پرداختند. به گفته شاهدان يكي از اين حوادث خونين، در اطراف هراره معلمي كه در حال خواندن بولتن تبليغاتي مخالفان بود مورد ضربوشتم اين گروهها قرار گرفت و تا پاي مرگ كتك خورد. جسد بي جان اين معلم بخت برگشته نيز در كنار خيابان ماند تا عبرت ديگران شود. مخالفان از دسترسي به دستگاههاي تبليغاتي و رسانه هاي زيمبابوه محروم بودند و شايد در نقاط دوردست كشور كه فاصله زيادي با پايتخت دارد، مردم حتي تصوير رقيب موگابه را نمي شناختند. مخالفان در هراره كه ساختار جمعيتي آن طبقه تحصيلكرده زيمبابوه تشكيل مي دهد، حاميان بسيار داشته و از محبوبيت برخوردار هستند. شايد به همين دليل بود كه بعد از موافقت دادگاه با تمديد زمان انتخابات به دليل استقبال مردم، ماموران دولتي از حضور مردم در پاي صندوق هاي راي در اين شهر ممانعت كردند. مخالفان مي گويند، نيمي از مردم شهر هراره نتوانستند راي خود را به صندوق بريزند. اكنون كه موگابه خود را پيروز انتخابات اعلام كرده است مخالفانش كه اين پيروزي را نپذيرفته اند، سه راه پيش رو دارند: مشروعيت پيروزي او را در دادگاه يا از طريق برگزاري اعتصاب و تظاهرات اعتراض آميز به چالش بطلبند; شش سال ديگر در انتظار انتخابات بعدي باشند و يا اينكه براي سهيم شدن در حكومت با استفاده از امتيازي كه در حال حاضر دارند چانه زني كنند. طبق قوانين زيمبابوه برگزاري هر گونه اعتصاب و تجمع اعتراض آميز ممنوع است. ارتش پيش از اعلام نتايج انتخابات در خيابان ها مستقر شد و وزير دفاع در تلويزيون نسبت به عدم پذيرش نتايج انتخابات هشدار داد. پس انتخاب راه نخست يعني انتخاب درگيري خونين و طولاني. راه دوم يا انتظار شش ساله براي جنبشي نوپا در كشوري كه مخالف را جاسوس بيگانه و تهديد امنيت مي داند نيز پاگذاشتن به دوره اي نامطمئن با آينده اي نامعلوم است زيرا تضميني نيست كه حكومت موگابه به مخالفان اجازه دهد تا شش سال ديگر آزادانه فعاليت كنند. اما راه سوم، همان راهكاري است كه حتي رهبران آفريقايي كه صحت اين انتخابات را به طور تلويحي تاييد كرده اند نيز در پي آن هستند. شايد موگابه با مفهوم مشاركت در قدرت بيگانه بوده و در برابر آن مقاومت كند اما همكاران آفريقايي او به ويژه تابوامبكي جانشين نلسون ماندلا رهبر آزاده و آزاديخواه آفريقاي جنوبي كه دمكراتيك ترين كشور اين قاره است بتواند اين مفهوم را براي او تبيين كند. موگابه براي باقي ماندن در قدرت بعد از انتخابات، علاوه بر استقرار ارتش و شبه نظاميان در انتخابات به لوازم ديگري هم نياز دارد. يكي از اين لوازم پذيرش اين اصل بديهي است كه غلبه دمكراسي بر ديگر روش هاي حكومتي در آفريقا، ميدان را براي محبوبيت هميشگي زمامداران تنگ كرده است.