Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801225-54518S1

Date of Document: 2002-03-16

از سوي كارشناسان اعلام شد: وضعيت نامطلوب اشتغال در بخش كشاورزي سال 1380 رادر حالي به پايان مي بريم كه مساله اشتغال و روند ايجاد آن، همچنان در جامعه مورد توجه و بحث وصحبت است. بر طبق آمار موجود در سال 1375 دانش آموختگان كشاورزي با /1 9درصد بيكاري بالاترين نرخ بيكاري را در بين فارغ التحصيلان دانشگاهي به خود اختصاص داده بودند. روند تحولات نيروي شاغل در بخش كشاورزي نشان مي دهد كه تا قبل از اصلاحات ارضي در رژيم گذشته بيش از 53 درصد از كل شاغلان كشور در بخش كشاورزي به كار اشتغال داشتند اما اين سهم در سال 1373 به 23 درصد كاهش يافت كه علل و عوامل آن قابل بررسي است. دكتر غلام حسين زماني دانشيار بخش ترويج و آموزش كشاورزي دانشگاه شيراز مي گويد: در طي چند دهه اخير در كشور ما، شاغلان بخش كشاورزي حتي از لحاظ عددي نيز رشد چنداني نداشته اند درصورتي كه متوسط رشد جمعيت كشور طي سال هاي 13751345 حدود سه درصد در سال بوده است. عضو هيات علمي دانشگاه شيراز در گفت وگو با ايرنا ادامه مي دهد: از طرف ديگر تعداد زيادي دانشجو در دانشگاه هاي مختلف در رشته كشاورزي مشغول به تحصيل هستند كه طي برنامه هاي مختلف توسعه بدون توجه به مسا له اشتغال، به افزايش تعداد آنها مبادرت نموده اند و اين درحالي است كه انگيزه بسياري از دانشجويان از تحصيل اشتغال مي باشد. وي معتقد است: به اعتقاد بيشتر كارشناسان، به علت عدم هماهنگي بين عوامل اقتصادي و فناوري استفاده كاربردي، همزمان از سرمايه و نيروي كار در جامعه كنوني ميسر نيست. اين استاد دانشگاه بخش آموزش كه محل تربيت اين قشر از جامعه است را داراي كاستي ها و مشكلات گوناگوني خواند و افزود: مساله مهم اين است كه با وجود تمام مشكلات فوق، اين نيروي تحصيلكرده پس از فراغت از تحصيل و آمادگي براي انجام فعاليت هاي گوناگون، با مشكل عدم اشتغال در سطح وسيع روبه رو است كه مشكلات ناشي از چنين وضعيتي مي تواند اثرات نامطلوب فردي و اجتماعي را به دنبال داشته باشد. مهندس شيروان نوري پورسي سخت كارشناس ارشد ترويج و آموزش كشاورزي مي گويد: براساس بررسي هاي انجام شده و واقعيت هاي موجود، اشتغال در بخش كشاورزي از وضعيت و روند مناسبي برخوردار نيست و نمي توان اميدوار بود كه استقبال از تحصيل در اين رشته به خصوص براي رتبه هاي خوب كنكور چندان قابل توجه باشد. وي مي افزايد: بنابراين دانشجوياني كه در اين رشته مشغول به تحصيل مي شوند ممكن است انگيزه هايي از قبيل ورود به دانشگاه و اخذ مدرك و يا ترس از شكست در كنكور در ميان آنها به مراتب بيشتر از علاقه و انگيزه كسب علم يا اشتغال متناسب با تخصص در آينده باشند. اين كارشناس ارشد كشاورزي ادامه داد: با عنايت به روندهايي از قبيل خصوصي سازي، لزوم توجه بيشتر دولت به بخش كشاورزي و سرمايه گذاري در اين بخش به عنوان مهمترين بخش اقتصادي، اهميت روزافزون متخصصان و سياست هاي كنترل جمعيت در كشور، مي توان اميدوار بود كه آينده اشتغال در بخش كشاورزي به ويژه براي تحصيلكردگان از وضعيت مناسبتري برخوردار شود. مهندس نوري پور سي سخت افزود: پس از پيروزي انقلاب با اين كه شمار شاغلان بخش هاي صنعت و خدمات به ترتيب به حدود 4 و 6 برابر رسيده است اما شمار شاغلان بخش كشاورزي با اندك تغيير، ثابت مانده و بخش قابل توجهي از اين نيروي كار به علت مهاجرت به شهرها از بازار عرضه وتقاضاي نيروي كار در روستاها خارج شده اند. وي با استناد به آخرين يافته هاي سرشماري مركز آمار ايران در سال 1375 خاطرنشان مي كند: ازمجموع شاغلان 10 ساله و بيشتر كشور /3 3حدود ميليون نفر يا 33 درصد در بخش كشاورزي اشتغال داشته اند. اين كارشناس معتقد است: از شاغلان بخش كشاورزي، سهم ناچيزي به شاغلان با مدرك متوسطه و عالي اختصاص دارد و اين مسا له معرف فقيربودن بخش كشاورزي در برخورداري از نيروي انساني متخصص است و اين درحالي است كه در سال 1374 حدود 25 درصد از محصول ناخالص داخلي توسط اين بخش اقتصادي مهم ايجاد شده است. مهندس نوري پور سي سخت درباره شاغلان متخصص در اين بخش مي گويد: قبل از برنامه دوم توسعه، ازمجموع كل پرسنل كشاورزي كه حدود 510 هزار و 90 نفر بوده اند در /حدود 86 درصد 2 آنها ديپلم و زيرديپلم و /8 13تنها درصد شاغلان در اين بخش داراي تحصيلات دانشگاهي بودند. وي ادامه داد: از مجموع موارد فوق مي توان چنين نتيجه گيري نمود كه وضعيت اشتغال و تحولات آن در اين بخش به هيچ وجه مطلوب نيست و تعداد زيادي از فارغ التحصيلان با مشكل اشتغال روبه رو هستند