Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801224-54507S3

Date of Document: 2002-03-15

بحران تندرستي 27 اثرات نامطلوب استراحت زياد بر تندرستي دكتر محمود بهزاد عضلات مخطط، كه حركات ارادي بدن را باعث مي شوند، از سلول هاي درازي ساخته شده اند به نام تارهاي عضلاني. تارها به موازات هم قرار گرفته اند و به وسيله شبكه اي سه بعدي از ماده اي به نام كولاژن به هم چسبيده اند كه عضله را به استخوان متصل مي كند. كولاژن پروتئيني است با ساختار مولكولي رشته اي كه در آب محلول نيست ولي در آبجوش به ژلاتين تبديل مي شود. شبكه كولاژن ساختاري درخت مانند دارد. رشته هاي كولاژن از تارهاي عضلاني منفرد شروع مي شوند، به هم مي چسبند و در انتهاي عضله به زردپي تبديل مي گردند كه عضله را به استخوان متصل مي كند. درون هر تار عضلاني تارچه هاي عضلاني، طولي در سراسر آن وجود دارند، كه كوتاه شدن آنها باعث انقباض عضله و نزديك يا دور كردن استخوان ها از يكديگر و ايجاد حركت مي شود. زردپي بافت نرمي است مركب از تارهاي كولاژن كه به موازات هم از عضله تا استخوان ادامه دارند. زردپي بافتي بسيار محكم است. ساختار خاص زردپي بدان قدرت كشش بسيار مي دهد. اگر توجه كرده باشيد قصابها لاشه گوسفند يا گاو را از زردپي پاي آنها به قلاب آويزان مي كنند. هنگامي به زردپي التهاب دست مي دهد كه نيروهاي كششي بيش از توان زيست مكانيكي آن اعمال شوند. رباط، ساختاري از بافت نرم است كه استخوان ها را به يكديگر متصل مي كند. رباط نيز مثل زردپي عمدتا از تارهاي كولاژن ساخته شده است با اين تفاوت كه تارهاي زردپي موازي يكديگرند ولي تارهاي رباط به صورت بافته ( تاروپود ) قرار دارند. اين ساختار خاص به رباط امكان مي دهد كه در عين سفت بودن بتواند درازتر هم بشود. كار رباطها فراهم ساختن نيروي كشش مقاوم براي حركات استخوان هاي مفصل و در عين حال جلوگيري از حركات غيرعادي آنهاست. اگر حركات ناگهاني مفصل (مثلا مچ پا ) در يك جهت، يا پيچ خوردگي آن سبب كشيده شدن رباط پيش از توان زيست مكانيكي آن شود رباط دچار التهاب و دردناك مي شود. اين را رگ به رگ شدن مفصل مي گويند. استراحت زياد براي تندرستي زيانبار است استراحت كامل در بستر، بر اساس پژوهش هاي موجود كاهشي درصد 3قريب نيروي عضلاني در هر روز را باعث مي شود. خصوصيت تحمل عضلات نيز كاهش مي يابد. علت اين كاهش ها نتيجه كم شدن گردش خون در عضله و زياد شدن آنزيم هاي اكسيد كننده موجود در نيروگاه ها (ميتوكوندري ها )ي تارهاي عضلاني است. استراحت زياد باعث كاهش تحرك عضله مي شود. جايي از بدن كه حركت زياد دارد، بافت پيوندي آنجا ساختاري شل و حفره اي پيدا مي كند و شبكه شلي به وجود مي آورد كه تارهاي پيوندي آن در جهت هاي مختلف قرار دارند و تحرك را آسانتر مي كنند. وقتي بخشي از بدن از حركت بازمي ماند بافت پيوندي متراكم به جاي بافت حفره اي شل ساخته مي شود. چنانچه مقدار اين تغيير ساختار زياد باشد، در مدتي كمتر از يك هفته بعد از تحرك آن بخش، محدوديت حركت آن كاملا آشكار خواهد شد. از عوارض استراحت زياد كاهش قابليت قلبي _ تنفسي است. شش مرد جوان تندرست را در يك دوره 3 هفته اي به استراحت در بستر واداشتند. پس از اين مدت كاهش آشكاري در قدرت سازگاري دستگاه قلبي - تنفسي مشاهده كردند. حداكثر مصرف درصد 72اكسيژن افت كرد. بالغ بر 8 هفته فعاليت شديد بدني لازم شد تا قابليت قلبي - تنفسي آنها به تراز پيش از استراحت برسد. از تغييرات متابوليسمي بدن در استراحت زياد، مي توان از دست /3 5رفتن گرم نيتروژن در روز را نام برد. براي ترميم اين كاهش اگر 7 هفته بي حركت مانده بودند هفت هفته طول مي كشد در مدت 7 هفته عدم تحرك 13 گرم كلسيم از دست رفته است، سال ها لازم است كه اين پوكي استخوان رفع شود و وضع پيش از عدم تحرك پيش آيد. استراحت زياد، هماهنگي حسي حركتي تعديل عملكرد مغز و تنظيم حركات به وسيله مخ را كاهش مي دهد. بخصوص محرك هاي حس حركت كه، مسئول تنظيم عملكرد عصب - عضله اند، ضعيف مي شوند. مراد از حس حركت، احساسي است كه از نحوه حركت به شخص دست مي دهد. اگر چشم هايمان را ببنديم و دست راستمان را بالا بياوريم به طوري كه كف دست روي پس گردن قرار گيرد اين حركت را با آنكه چشم هايمان بسته است، به خوبي احساس اين مي كنيم احساس ناشي از ارتباط پيوسته و هماهنگ عصب - عضله است. گرداگرد هر مفصل متحرك، درون رباطها، تارهايي عصبي وجود دارند كه درجه كشيدگي هر رباط را به مغز خبر مي دهند. اگر ساعد دست را به سوي بازو خم كنيم تارهاي عصبي رباطهاي آرنج كشيده مي شوند، اين احساس كشيدگي به مغز منتقل مي شود و ما از تا شدن ساعد به سوي بازو آگاه مي شويم. اين را حس حركت مي گويند. همه مي دانيم كه در موقع راه رفتن به نحوه حركات پاها نمي انديشيم، بلكه حواسمان جاي ديگر است ولي پاها، با هماهنگي حركت مي كنند، اين حس حركت است كه پيوسته مغز را، ناخودآگاه به تنظيم حركت هاي لازم دو پا براي راه رفتن وامي دارد. فعاليت بدني منظم حس حركت را تقويت مي كند.