Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801222-54479S4

Date of Document: 2002-03-13

كاردرماني؟ چيست يك كاردرمانگر، به نسبت ساير افراد جامعه بايستي از احساس نوع دوستي بيشتري برخوردار بوده و ضمن علاقه مندي به حرفه خود به بيماران نيز علاقه مند باشد و بتواند به خوبي با ديگران، به صورت گروهي و فردي ارتباط برقرار كند. كاردرماني يكي از رشته هاي پيراپزشكي و از اركان اصلي توانبخشي است كه با حدود 25 سال سابقه تاسيس در ايران به عنوان يكي از رشته هاي جوان با ايجاد دوره هاي كارشناسي در دانشگاههاي كشور، به تربيت متخصص در اين رشته اقدام كرده است، اما به دليل سابقه كم آن، نسبت به ساير رشته هاي توانبخشي كمتر در بين مردم شناخته شده است. در حقيقت اين رشته به درمان بيماران و معلولين به وسيله حركات و فعاليتهاي گروهي و يا انفرادي مي پردازد و مهمترين هدف آن رساندن بيمار يا معلول به حداكثر استقلال ممكن در زمينه هاي مختلف زندگي فردي و اجتماعي است. در يك تعريف كلي كاردرماني عبارت است از: ايجاد حداكثر استقلال در عملكرد و جلوگيري از ناتواني و حفظ سلامتي، به صورت يك سلسله فعاليتهاي هدفمند روحي، رواني، فكري و فيزيكي براي افرادي كه در اثر آسيب، بيماري و يا كهولت سن دچار اختلال رواني، جسمي، رشدي و يا اختلال در يادگيري شده اند. كاردرمانگر به منظور سنجش و ارزيابي وضعيت بيمار و تهيه طرح درمان شامل: تعيين اهداف درمان، برنامه ريزي و اجراي درمان، وي را مورد معاينه قرار مي دهد و با پيشرفت طرح درمان او را قادر مي سازد عملكرد بهتري در زندگي فردي و اجتماعي خويش به دست آورد. برقراري ارتباط نزديك و ايجاد اعتماد دوطرفه يكي از مسائل مهم در اين حرفه است. يك كاردرمانگر، به نسبت ساير افراد جامعه بايستي از احساس نوع دوستي بيشتري برخوردار بوده و ضمن علاقه مندي به حرفه خود به بيماران نيز علاقه مند باشد و بتواند به خوبي با ديگران، به صورت گروهي و فردي ارتباط برقرار كند. او قبل از اينكه بخواهد به ديگران كمك كند، بايد بتواند بر مشكلات خود فائق آمده و احساسات خويش را كنترل نمايد. به عبارت ديگر لازم است كاردرمانگر حس همدردي را با حس مسئوليت درآميزد چون معمولا يك طرح درمان، زمان طولاني از زندگي فرد را تحت تاثير قرار مي دهد، تعهد و صرف انرژي زيادي را مي طلبد. درمان و توانبخشي در رشته كاردرماني شامل: درمان جسمي (فيزيكي ) و درمان روحي (رواني ) بيماران است. دامنه خدمات كاردرماني از نوزادان و كودكان و... تا سالمندان را در برمي گيرد، كه از دوره كوتاه مدت مراقبت در دوران حاد بيماري، تا توانبخشي در دوره هاي تطابقي طولاني مدت را شامل مي شود و مي تواند در يك بيمارستان، كلينيك، مدرسه، منزل شخصي و يا محيطهاي اجتماعي انجام شود. كاردرمانگر در حين درمان مي تواند از هر ابزاري كه به نحوي ممكن است در بهبود عملكرد بيمار موثر واقع شود، استفاده كند. همچنين در هر جلسه درماني ممكن است از چند نوع فعاليت به طور مكرر استفاده شود و هيچ محدوديتي در اين زمينه ها وجود ندارد. در هر جلسه وسايل و فعاليتهاي گوناگون مطرح مي گردد. زيرا درمانگر از سرگرمي ها، وسايل بازي، فعاليت هاي روزمره مانند لباس پوشيدن، غذا خوردن، خريد كردن، پست كردن و... استفاده مي كند. پيشنهاد مي شود سازمان بهزيستي و توانبخشي از طريق تشكيل سمينارها و استفاده از وسايل ارتباط جمعي، مسئوليت آگاهي سازي بيشتر جامعه را با اين رشته به عهده بگيرد تا علاوه بر پيشگيري از ضايعات احتمالي، بيماراني كه مايوس از درمان شده اند با مراجعه به مراكز و كلينيكهاي توانبخشي معالجه و با روحيه خوبي به جامعه بازگردند. سپنتايوسفيان دانشجوي رشته كاردرماني