Hamshahri corpus document

DOC ID : H-801221-54471S6

Date of Document: 2002-03-12

يك پرسش چند پاسخ اطلاع رساني; برخورد نزديك از نوع ديگر مردمي كه در پاي صندوق هاي راي گرد آمده بودند، در اين انديشه بودند كه با راي آنها نهادي مدني و مردمي شكل خواهد گرفت كه در عين اعمال مديريت در حوزه خود، به لحاظ منتخب بودن اعضاي آن، به مردم نزديك خواهد ماند و همواره پاسخگوي پرسش هاي آنان خواهد بود. اين باورذهني در عين ريشه داشتن در ماهيت مدني شوراها، با الگوهاي عينيت يافته در كشورهاي پيشگام منطبق بودو همين باور و انتظارات نشات گرفته از آن نيز موجب شد اطلاع رساني تا در دايره شوراها و پاسخگو بودن اين نهاد به شهروندان، بيش از هر نهاد و سازمان ديگري مهم و ضروري جلوه كند. در همين ارتباط پاسخهاي چند تن از صاحبنظران را به پرسش خبرنگار ما در رشت درباره ضرورت واهميت اطلاع رساني شوراها و نقش آن در جلب وافزايش مشاركت و اعتماد عمومي، پيش رو داريد. * * * * دكتر اسماعيل ملك اخلاق، عضو هيات علمي دانشگاه گيلان: ساختارهاي قانوني موجود در كشور، هر يك داراي نوعي نظام اطلاع رساني هستند كه غالبا تحت عنوان روابط عمومي از آنها ياد مي شود. تعريفي نيز كه از اين واحد ارائه مي شود مرز ارتباطي سازمان با جامعه و يا پل ارتباطي نهاد با جامعه است. اين واحد روابط عمومي، از يك سو جامعه را بررسي و شناسايي مي كندو از سوي ديگر سازمان را به جامعه مي شناساند و به پرسش هاي جامعه پاسخ مي دهد. متاسفانه در حوزه مديريت شهري، تاكنون نتوانسته ايم سازوكار اطلاعات شهري را ايجاد كنيم. چنين سازوكاري مي تواند ضمن جمع آوري اطلاعات شهري و ارائه اطلاعات به مديريت شهري و شهروندان، برنامه ها و رويكردهاي آينده مديريت شهري را نيز براي شهروندان تبيين اگر كند چنين سازوكاري با چنين كاركردي شكل بگيرد، بديهي است كه خلاء اطلاع رساني دست كم در اين حوزه وجود نخواهد داشت. يكي از ويژگي هاي اين سازوكار، فعال بودن آن است، به اين معنا كه خود به بررسي و شناسايي مشكلات و معضلات شهر مي پردازد و اطلاعات به دست آمده را به همراه راهكارهاي پيشنهادي ارائه مي كند. متاسفانه امروزه نه تنها شوراها بلكه اغلب دواير دولتي ما نيز در اطلاع رساني به شكل منفعل عمل مي كنند. درواقع آنها منتظر مي مانند تا مشكلي از سوي مردم يا رسانه ها مطرح شود و سپس به دنبال پاسخ آن مي گردند. در عين حال از آنجا كه شوراها بيشتر مسئوليت اجتماعي دارند و پاسخگوي جامعه هستند، بايد سازوكاري داشته باشند تا از طريق نظرسنجي و تحقيقات اجتماعي، مشكلات جامعه شهري را بيابند و به جستجوي راه حل ها بپردازند. به اين نكته نيز بايد اشاره كنم كه هر وقت از اطلاعات صحبت مي شود، ويژگي ممتاز آن، تازه و به روز بودن اطلاعات است و اين تازگي زماني وجود خواهد داشت كه سازوكارفعال و كارآمدي براي پژوهش در جامعه و همچنين يافتن راه هايي براي رفع معضلات آن وجود داشته باشد. از سوي ديگر تبادل اطلاعات ميان شورا و شهروندان يكي از عوامل جلب مشاركت همگاني است. مشاركت نيازمند الگوست و اين الگوفقط با كسب نظرات و در جريان قراردادن شهروندان شكل نمي گيرد. اگر بخواهيم مشاركت واقعي را افزايش دهيم بايد شوراي محلات و شوراي نواحي را نيز داشته باشيم و همچنين رابطين اجتماعي شورا را تعريف كنيم. اگرچه نمي توان نقش رسانه ها را در تبادل اطلاعات ناديده گرفت، اما بايد اذعان كنيم كه كاركرد رابطين اجتماعي يا انجمنهاي شوراياري گاه مي تواند در جمع آوري اطلاعات، تعيين اولويت ها و جلب مشاركت همگاني بسيار موثر باشد. * دكتر حسينعلي عاطفي، مدرس دانشگاه و عضو شوراي اسلامي شهر رشت: مشكل عمده اطلاع رساني در تمامي ساختارهاي اجرايي و اداري ما ضعف روابط عمومي هاست. در بخش خصوصي مشاهده مي كنيم كه يك كارخانه متوسط علاوه بر داشتن بروشورها و كاتالوگهاي حاوي اطلاعات درباره توليد خود، واحدي را به جمع آوري اطلاعات، نظرسنجي و پاسخگويي و اطلاع رساني اختصاص داده است، در حالي كه در ساختاردولتي، وظيفه روابط عمومي ها به نصب پرده دراعياد و سوگواريهامحدود شده است. در واقع، وظيفه اصلي آنها كه انعكاس مشكلات مردم به مديران سازمان و انعكاس عملكرد سازمان به مردم است به حاشيه رانده شده است. شوراها نيز از اين قاعده نادرست، مستثني نيستند. اطلاع رساني از طريق رسانه هاي محلي نيز پيش از هرچيز نيازمند صرف هزينه است، چرا كه اغلب آنهاحتي براي اطلاع رساني نيز قبض صادر مي كنند. از همين روست كه در نشريات محلي، عملكرد دستگاه هايي كه بودجه خوبي دارند، دائما منتشر مي شود و در مقابل، سازمانهايي كه بودجه كافي ندارند، فراموش مي شوند. شوراها نيز جزيي از همين ساختارهاي موجود در جامعه هستند و از آنجا كه خود بودجه اي براي اطلاع رساني به اين شيوه ندارند، نمي توانند چنان كه بايد و شايد به تبادل اطلاعات با شهروندان بپردازند. حتي رسانه ملي ما هم در زمينه اطلاع رساني براي شوراها قدم چنداني برنمي دارد، چه رسد به رسانه هاي خصوصي. * سروش اكبرزاده، رئيس شوراي شهر رشت: به اعتقاد من در مرحله اول بايد پرسيد كه از شوراهاچه انتظاري؟ داريد در صدا و سيما كه اصلي ترين رسانه ملي است ونقد عملكرد دولت در آن جريان دارد فقط وقتي مشكلاتي مطرح مي شود، مثلا درشبكه هاي محلي از مسئولان دواير دولتي مي خواهند كه با حضور در صدا و سيماپاسخ دهند كه در واقع برخوردي منفعلانه در رابطه با اطلاع رساني است. برخوردفعالانه دواير دولتي نيز دادن رپرتاژ آگهي به نشريات و صدا و سيماست. آيا از شورا هم مي توان همين انتظار را؟ داشت در شرايط كنوني كه فقط شهرداريها زير نظر شوراها هستند، طبيعي است كه بيشتر عملكرد شوراها همان عملكرد شهرداريها باشد و يا دادن پاسخ منفي يا مثبت به درخواست شهردار. شورا بايد با مردم ارتباط مستقيم داشته باشد و اين امر هم به رغم تاثير مهم مطبوعات، جز از طريق صدا و سيما امكان پذير نيست. ما بارها از صدا و سيما خواسته ايم كه از طريق برنامه هاي آنان عملكرد شوراها را براي شهروندان بازگو كنيم و به پرسش و پاسخ با آنها بپردازيم، اما در سه سال گذشته حتي يك بار هم اين فرصت به شورا داده نشده است.